17 Aralık soruşturmasının üçüncü yaşına, sancılı bir ekonomik kriz
eşliğinde giriyoruz. Erdoğan bu krizi de faiz lobisi, üst akıl, dış güçler veya
paralele bağlayarak başarısızlığını savuşturmaya çalışsa da, krizin kötü
politikalar sebebiyle patladığı akıl sahibi herkesin malumu.
Bugün yaşadığımız bu
krizin nasıl göstere göstere geldiğini anlamanın yolu ‘Zarrab Ekonomi Modeli’ni
anlamaktan geçiyor.17-25 Aralık soruşturmalarının ortaya çıkardığı en büyük
gerçeklik ‘yolsuzluk ekonomisi’ idi. Bu soruşturmalar sadece rüşvetin değil, bu
rüşvet çarkı sebebiyle devletin nasıl zarara uğratıldığının ve ekonominin nasıl
bir tehlikeye sokulduğunun fotoğrafını da çekiyordu.
RUSYA’YA AKAN DÖVİZLER
Soruşturmaların ortaya
çıkardıklarını ve arka planını birlikte okuyalım isterseniz.Reza Zarrab ve ekibi
İran’a altın gönderme işinden önce o dönem nakit kıtlığı çeken Rusya
bankalarına nakit döviz taşımacılığı yapıyordu. Bu sistemde Türkiye’de kurulan
10 farklı paravan firmanın hesaplarına, yurtdışından yüklü miktarlarda döviz
transfer edilip, Türk bankalarından nakit döviz olarak çekiliyordu. Tabi bu
işlemler için naylon faturalar kullanılıyordu, yani ortada memleket lehine bir
ticaret falan yoktu.Daha sonra nakit
dövizler bavullar içerisinde ‘şirinler’ denilen 20’şerli kurye metoduyla hava
yoluyla Rusya’ya taşınıyordu. Dövizler Rusya’daki bankalara binde 2-3
komisyonla satılıp, direkt veya transit olarak tekrar Türkiye’deki paravan
şirketlerin hesaplarına transfer ediliyor, paralar tekrar nakit olarak çekilip
tekrar Rusya’ya götürülüyordu. Bu döngü haftada 2-3 sefer olmak üzere 2 yıl
boyunca devam etmişti. Ortada Türkiye lehine bir ihracat yoktu ama Türkiye ile
Rusya arasında nakit döviz pompalanıyordu.
Meblağa gelince:
‘Zarrab’ın şirinleri’ Moskova havalimanında yakalandıkları bir seferde
valizlerinden 150 Milyon Dolar çıkmıştı. İktidara yakın Yeni Şafak Gazetesi’nin
17 Aralık’tan önce bu konuyla ilgili “Türk-Leaks” manşetliyle verdiği habere
göre bu 10 paravan firmadan sadece 2’si üzerinden 10 aylık zaman diliminde
aktarılan meblağ 6,2 Milyar Euro civarıydı.
RÜŞVET ÇARKI NEREDE?
Erdoğan’ın, dolar
fırlayınca döviz kıtlığına vatandaşın doları satması çare olsun diye başlattığı
#bozdoları kampanyasıyla bir haftada bozdurulan meblağ 146 Milyon Dolar!
Zarrab’ın reel bir ticarete dayanmaksızın Türkiye’den Rusya’ya 2 yıl boyunca
pompaladığı nakit dövizin yanında ‘çerez parası’ bile değil! Bir sevkiyattan
bile az.
Peki “yolsuzluk” bunun
neresinde? Paravan firmaların hayali ihracata dayalı transferler için
kullandıkları banka, Damat Berat Albayrak’ın o dönem CEO’su olduğu Çalık
Holding’e ait Aktif Bank’tı. Hani şu Wikileaks’in de yayınladığı e-postalarda
Egemen Bağış’la sıkı fıkı olan damat… Dosyada Zarrab, Bağış’la randevulaşır ve
ardından adamı Happani’ye; “500 bin Dolar hazırlat … Aktif ile alakalı …
Ayakkabı al koy içine … Ortaköy’e yollatsan” der. Kısa bir süre sonra Zarrab
içinde 500 bin Dolar olan ayakkabı kutusunu adamının gönderdiği kuryeden alır,
AB Bakanlığı’nın Ortaköy ofisine girer, kutusuz çıkar!
ALTIN OPERASYONLARI
Mart 2012 – Temmuz
2013 arası, İran’ın Türkiye’deki rezervlerini altın ihracatıyla İran’a taşıma
işlerini Zarrab gerçekleştiriyordu. Zarrab bu dönen paradan komisyon alıyordu.
Kamuoyunun halen çözemediği bir gerçeği açıklamakta fayda var: Altın ihracatına
konu bu para BOTAŞ ve TÜPRAŞ’ın petrol karşılığı İran Merkez Bankası’nın Halk
Bank’taki hesabına ödemiş olduğu, yani aktarma tasarrufu Türkiye’nin sorunu
olmaktan çıkmış bir paradır.
Türkiye yükümlülüğünü
yerine getirmiş, petrol borcunu ödemiştir. Artık bu paranın İran’a aktarımı
İran’ın kendi problemidir. Normal şartlarda İran’ın problemi olan bu durum,
Türkiye için fırsat olması gerekir. Türkiye’nin milli ve ekonomik menfaati
açısından yapması gereken tek şey ambargoyu fırsata çevirerek bu paranın İran’a
aktarımını Türk ekonomisi açısından marjinal fayda sağlayacak işlemlere
kanalize etmektir.
Ancak İran’a, yerli ve
milli üretimimiz olan, vergisi de olan, yüzde 100-200 gibi hatta daha yüksek
kârlılığı olan, katma değeri olan, piyasada birçok vatandaşımıza kazanç
sağlayacak ihracat kalemlerini şart koşmak varken, 25 Milyar TL tutarındaki bu
paranın vergisi olmayan, İsviçre menşeli ve kârlılığı binde 1 anca olan altın
ihracatı ile aktarılmasına seyirci kalınmıştır. Paranın bu yöntemle aktarılması
İran için en kolay ve en kârlı, Türkiye için ise en kârsız yöntemdir.
YOLSUZLUK BUNUN
NERESİNDE?
İran’a altın
pompaladığımız tarihleri ve Suriye’deki savaşı birlikte ele alın, akabinde
savaş coğrafyasında paranın her an kâğıt, altının da her şey olabileceğini bir
kenara yazın, yanına da bugün sadece doların değil altının da ateşini
düşüremediğimizi, çünkü altını da dolarla aldığımızı koyun ve toplayın… İşte bu
bir ‘yolsuzluk ekonomisi’dir ve kriz peydahlar.Peki, ‘yolsuzluk’
bunun neresinde? 17 Aralık dosyası, 25 Milyar TL’nin ülkemize gerçek anlamda
katkı sağlayacak ihracat kalemleri yerine altın ihracatıyla İran’a aktarılması
karşılığında Zafer Çağlayan ve Süleyman Aslan’a binde 5 ve 4 oranlarında rüşvet
verildiğini gayet açık delillerle ortaya koymuş bulunmakta.
Yolsuzluk iddialarını
örtemeyenlerin uydurduğu en büyük yalan, Zarrab’ın altın ihracatıyla cari açığı
kapattığı ve madalya takılası bir işadamı olduğudur. Gerçek ise şudur: İran ve
Dubai, Türk menşeli değil İsviçre menşeli altını kabul ediyordu. Zarrab’ın bu
sisteminde altın uluslararası piyasalardan temin edilip önce Türkiye’ye,
ardından İran’a taşınıyordu. 2011, 2012 ve 2013 TUİK istatistiklerine
bakıldığında görülecektir ki Türkiye’ye öncelikle ithalat gerçekleşmiş sonra
Türkiye’den ihracat gerçekleşmiştir.Kısacası İran’a ihraç
edilen altınlar, İran’a göndermek üzere Türkiye’nin ithal ettiği altınlardı.
Diğer yandan Türkiye’den İran’a altın ihracatı devam ederken piyasadaki İsviçre
altını tükendikçe ‘talep’ oluşuyor ve bu ‘arz’a dönüşerek Türkiye tekrar altın
ithal ediyordu. Yani Zarrab’ın altın ihracatı yöntemi, aylık olarak cari açık
üzerinde değişkenlik gösterse de uzun vadede ithalat ve ihracat eşitlendiğinden
cari açığı etkileyen hiçbir şey olmuyordu.









