Kahramanmaraş’ta bir ortaokulda yaşanan ve tüm Türkiye’yi sarsan saldırı, geride tarifsiz bir acı ve yarım kalan hayatlar bıraktı.
Bu acının en derin hissedildiği evlerden biri 11 yaşındaki Yusuf Tarık Gül’ün evi oldu. Gül ailesi, hem evladını kaybetti, hem de cenaze sürecinde ayrımcılığa uğradı.“Hâlâ şoktayım. Ne yerde, ne gökteyim” diyen anne Kezban Gül’ün bu sözleri yaşananların ağırlığını ve gerçekliğini kavramanın ne kadar zor olduğunu gözler önüne seriyor.
Yusuf Tarık, hayat dolu, çalışkan ve umutlu bir çocuktu. O gün aslında sınıfın arka sıralarında oturması gerekirken, matematikten 100 aldığı için öğretmeni Ayla Kara tarafından diğer başarılı dört öğrenciyle birlikte en ön sıraya alınmıştı.Ne acıdır ki bu başarı beş öğrenciyle birlikte Ayla öğretmenin kaderini değiştirdi.
Yusuf Tarık’ın annesi Kezban Gül, evladının okuldaki başarılarını, babasına duyduğu özlemi, son konuşmalarını, “Anne şehit olmak çok güzel değil mi” diye sorduğu soruları ve oğlunu morgda nasıl teşhis ettiğini TR724’e anlattı.
Kezban hanım gerçekten çok üzgünüm. Ne diyeceğimi, nasıl başlayacağımı bilemiyorum, biraz toparlanabildiniz mi?
Hâlâ şoktayım. Ne yerdeyim, ne gökteyim. Bazen şaka gibi geliyor. Uyanacakmışım gibi. Şu an kalabalığın içindeyiz. Sağolsunlar misafirler hiç eksik olmuyor. Rabbime inanıyoruz. İnancımızla ayaktayız. Başka türlü akla hayale gelemeyecek bir şey. Algılayamıyorum. Diğer evladımız için şükrediyoruz. 15 yaşında bir oğlumuz daha var.
Yusuf Tarık nasıl bir çocuktu?
İnanın hayat doluydu. Asla karıncayı bile incitmeyecek bir çocuktu. Çok enerjikti, çok neşeliydi. Yeri geldiğinde çok duygusaldı. Babası tutuklandığında zor bir süreç geçirdik. Okuma-yazmayı pandemi döneminde abisinin derslerini dinleyerek, alfabeden bakarak kendi kendine öğrendi. O dönemde daha okula gitmiyordu. O mektupları babasına öyle yazdı. Babası hapisteyken yıprandı biraz ama geleceği günü umutla bekliyordu. Dokuz aydır çok mutluydu.
Eşiniz ağustosta tahliye olmuş sanırım.
Evet 2 Ağustos 2025’te tahliye oldu. Yeniden bir araya geldik diye mutluyduk. Eşim tutukluyken biz üç kişi birbirimize yuva olmuştuk. Depremi yaşadık. Evimizde orta hasar oldu. 1,5 yıl eve hiç oturamadık. Depremden sonra eşimi de Antalya’ya nakil ettiler. Zaten 6 yıl annemlerde kaldık. Maddi manevi bize destek çıktılar. İmtihan içinde imtihan.
“İLKOKULDA ARKADAŞLARINA, BABAM ŞEHİR DIŞINDA ÇALIŞIYOR, DERDİ”
Yusuf Tarık okula devam ederken babası KHK’lı olduğu için herhangi bir ayrımcılık yaşadı mı? Bunu yaşayan başka çocuklar oldu.
İnanın öyle bir şeyle hiç karşılaşmadık. Ama zaten bu çocuklar bunu konuşamıyorlardı. Herkesin size yaklaşımı farklı oluyor biliyorsunuz. İlkokula giderken arkadaşlarına ‘Babam şehir dışında çalışıyor’ dermiş. Ben rehber öğretmenine bu durumu anlatmıştım. Ne kadar etkileneceğini bilmediğim için destek almamız gerekir mi diye konuşmuştum. Ama maşallah oğlum çok mutlu bir çocuktu. İlkokuldaki öğretmeni de çok şaşırmıştı. ‘Ben onun gözlerine baktığımda mutluluğunu anlıyorum. Gözleri gülüyor. Anne-babasıyla aynı evde olup da durumu çok kötü çocuklar var.’ demişti. Çocuklarım bu durumları çok konuşmamaya çalışıyorlardı ya da bize çok belli etmiyorlardı. Birimiz üzülecek gibi olsak, birbirimizi toparlıyorduk. Saklıyorduk bazı şeyleri.
Dersleri nasıldı? Öğretmenleri memnun muydu?
Çok iyiydi. Bursluluk sınavına girecekti. Ona hazırlanıyorduk zaten. Dün sınavı vardı (26 Nisan 2026). Matematikten de 100 almıştı. Ayla öğretmen 100 alanları en öne oturtmuş. Normalde arkada oturuyordu. 100 alan beş çocuk şehit oldu. Öğretmenle birlikte.
Aman Allahım…
Ayla öğretmen, sınavdan 97, 98 puan alanlara eğer ‘artı’ları çok ise beş puan daha vereceğini söylemiş. Derste parmak kaldıran, beğendiği öğrencilere artı veriyor. 10’dan fazla artısı olana da sınav puanın üzerine beş puan ekliyor. Yusuf Tarık, ‘Anne listede artı alacak benim yerim kalmamıştı ama artılara bile ihtiyacım kalmadı’ demişti.
“MANTI YAPARAK, TEMİZLİK MALZEMELERİ SATARAK EŞİME DESTEK OLDUM”
Siz de ihraç mısınız?
Ben Açıköğretim İşletme mezunuyum. Büyük oğlum doğmak üzereyken okulu bitirmiştim. Eşim o dönemde İstanbul’da çalışıyordu. Bir anda Şanlıurfa Viranşehir’e tayinimiz çıkınca çocuklarımı kimseye bırakamadım. Çalışacak ne zamanım, ne ortamım oldu. Kendimi çocuklarıma adamıştım. Süreç ilerleyince evde mantı yaparak, temizlik malzemeleri satarak karınca kararınca eşime destek oluyordum.
Bu işleri eşiniz tutuklandıktan sonra mı yaptınız?
Eşim ihraç olduktan sonra yapmaya başladım. Tutuklandıktan sonra da devam ettim. Keçe çanta da yapıp sattım. Eşime aldığı para dörtte biri kadar bile değildi. Elhamdülillah geçindik. Hep çocuklarımı nasıl mutlu ederim diye düşündüm. Kapıyı açtıklarında beni görsünler diye çalışamadım. Kendi yağımızla kavruluyorduk.
“EN BÜYÜK HAYALİM BABAMIN OKULUMU GÖRMESİ”
Eşiniz 1780 gün tutuklu kaldığınız dönem nasıldı, ne yaptınız?
O süreçte eşimin ailesi de benim ailem de bizi yalnız bırakmadı. Destek oldular. Ama hiçbir şey bir babanın yokluğunu doldurmuyor. Yetmiyor. Yetmedi. O hasretle büyüdü yavrum. Beni en çok üzen olaylardan biri, 1. sınıfta defterine yazdığı nottu. Türkçe öğretmeni ‘Bir gün olmasını istediğiniz bir hayaliniz var mı?’ diye sormuş. Yusuf Tarık, ‘Babamın okulunu görmesi’ diye yazmış. Çünkü babası okula başladığını göremedi. Bir gün bile okula gönderemedi. Hiçbir resmi bayramda yanında olamadı.
Katliamın olduğu gün evladınızla nasıl ayrıldınız?
Normal sıradan bir gündü. Diğer günlerden bir farkı yoktu. Bir gün önce oğlum, ‘Anne yarın çiğ köfte alalım’ demişti. Onu da ayarlamıştık. O gün ‘çiğ köfte akşamı’ yapacaktık. Benim de çiçeklerim var. Çok severim kaktüslerimi. Bahar geldi, ertelemiştim. Sabah erkenden kalkıp onlarla ilgileniyordum. Oğlum daha kalkmamıştı. Sonra Yusuf Tarık uyandı. Normalde sabah uykusunu çok sever. Akşam geç uyur. Uyandı. Birlikte kahvaltımızı yaptık. Deneme sınavı olacaktı. Onun heyecanı vardı. Kahvaltı yaptık, ben tekrar çiçeklerimle ilgilenmeye başladım. Yusuf Tarık’ın daha bir saati vardı, hazırlanmaya gitti. Sonra Anne ben deneme sınavı için cüzdanından para alıyorum’ dedi. Sonra ‘Ben çıkıyorum’ dedi. Annecim ellerim topraklı ben kalkamıyorum, dedim. Öyle gitti oğlum. Ona bir kez sarılamamak içimde kaldı.
“ANNE ŞEHİT OLMAK ÇOK GÜZEL DEĞİL Mİ?”
Ömer Faruk Gergerlioğlu Yusuf Tarık’ın namaz kılarken çekilmiş bir fotoğrafını paylaştı, herkesi çok etkiledi bu kare.
Maneviyatı güçlü bir çocuktu. Sürekli elinde zikirmatik çekerdi. Cenneti, cehennemi çok merak ediyordu. Geçenlerde bir gün, ‘Anne şehit olmak çok güzel değil mi’ demişti. Annecim tabi ki de çok güzel ama anne-baba için çok ağır, diye cevap vermiştim. Bunlar daha yeni yeni aklıma geliyor. Yusuf Tarık çok soru soran bir çocuktu. Çok konuşurdu. O kadar konuşurdu ki, susturamazdık.
Yusuf Tarık’ın önce yoğun bakımda olduğunu duyduk, vefat haberi sonra geldi. Oğlunuzu tırnağından teşhis ettiğinizi duydum. Doğru mu?
Bize ilk başta yoğun bakımdan bir öğrencinin fotoğrafını gönderdiler. Teşhis için gittik. Hakikaten Yusuf Tarık dedik. Çünkü çok benziyordu. Yoğun bakımdaki çocukların kafası, yüzü, her yeri sarılıydı. Sadece kaşı ve gözü görünüyordu. Göz de kapalı. Kaşları da aynı, benziyorlar birbirlerine. Ama o sırada Mustafa Arslan’ın ailesi de ‘Bu bizim çocuğumuz’ dedi. Ama Mustafa Arslan’ın cansız bedeni morgtaymış, fakat kayıtlara o şekilde geçiyor. Biz yoğun bakımda bekliyoruz. Aradan 3-4 saat geçtikten sonra Mustafa Arslan’ın babası morgda oğlunu teşhis etmiş. Biz de aşağıya gittik. Ben de oğlumu orada teşhis ettim. ‘Bana sadece ellerini gösterin’ dedim, çünkü oğlum tırnaklarını yerdi.
NE OLMUŞTU?
Olay, 15 Nisan’da öğle saatlerinde Kahramanmaraş’ın Onikişubat ilçesinde bulunan Ayser Çalık Ortaokulu’nda meydana geldi. 8’inci sınıf öğrencisi olduğu belirtilen 14 yaşındaki İsa Aras Mersinli, babasına ait 5 silah ve 7 şarjörle sınıfları bastı.
Saldırıda, öğrencilerini korumaya çalışırken hayatını kaybeden matematik öğretmeni Ayla Kara (56) ile öğrenciler Mustafa Aslan, Şuranur Sevgi Kazıcı, Zeynep Kılıç, Furkan Sancak Balal (11), Bayram Nabi Şişik (10), Belinay Poyraz (10), Kerem Erdem Gürgör, Adnan Göktürk Yeşil ve Yusuf Tarık Gül (11) yaşamını yitirdi.Saldırının ardından fail olduğu belirtilen öğrencinin anne ve babası tutuklanırken, olay tüm ülkede büyük yankı uyandırdı. Kahramanmaraş genelinde eğitime iki gün ara verildi.
DOKUZ AY ÖNCE TAHLİYE EDİLMİŞTİ
Yaşanan katliamın ardından ortaya çıkan cenaze katılım listesi, acının bile eşit paylaşılmadığı yönünde ciddi bir tartışma başlattı. Özellikle diğer öğrencilerin cenazelerine bakanlar katılırken Yusuf Tarık Gül’ün cenazesine babası KHK’lı olduğu için bakanların gelmemesi kamuoyunda tepki oluşturdu.
CHP’den Ali Öztunç, Saadet Partisi’nden Mahmut Arıkan, Şerafettin Kılıç, DEM Parti’den Ömer Faruk Gergerlioğlu, İYİ Parti’den Turhan Çömez ve Yeni Yol Partisi’nden Bülent Kaya, Anahtar Parti’den Yavuz Ağıralioğlu küçük bir çocuğun cenazesine yönelik ayrımcılığa tepki göstererek konuyu Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde dile getirdi. Gergerlioğlu, ailenin evine giderek taziyede bulundu. Halk TV, Sözcü gazetesi ile Ayşenur Arslan, Levent Gültekin, Şule Aydın, Ece Üner gibi gazeteciler de ayrımcılığa kayıtsız kalmadı.
MORGUN ÖNÜNDE VALİYE TEPKİ GÖSTERDİ
TR724’ün edindiği bilgilere göre, Yusuf Tarık Gül’ün babası Burak Gül, KHK’lı polisti. 17-25 Aralık yolsuzluk operasyonu sonrasında İstanbul Emniyet Müdürlüğü Organize Şube’deki görevinden Şanlıurfa’ya tayin edilen Gül, 15 Temmuz’dan sonra ihraç edildi, ardından tutuklandı. 6 yıl 3 ay ceza verilen Gül, cezanın yatarını bitirip 2 Ağustos 2025’te tahliye edildi.
KHK’lı polis Burak Gül, saldırı sonrasında Kahramanmaraş Sütçü İmam Tıp Fakültesi Hastanesine gelen Kahramanmaraş Valisi Mükerrem Ünlüer’e tepki göstermiş ve “Benim oğlumun polis babasını 1758 gün terörist diye içeri attınız. Şimdi de vatan sevdalılarının oğlu benim oğlumu öldürdü.” dedi. Bu sırada baba Burak Gül’ün ağzı valinin korumaları tarafından kapatıldı. SEVİNÇ ÖZARSLAN-TR724
