Tutuksuz yargılanan Mehmet Altan ile tutuklu gazeteciler Ahmet Altan, Nazlı Ilıcak, Fevzi Yazıcı, Yakup Şimşek ve Şükrü Tuğrul Özşengül katıldığı İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi’nce büyük salonda yapılan duruşmanın öğleden sonraki oturumu tamamlandı.
Kendisiyle alakalı 16 Şubat 2018’de hakkında verilen ağırlaştırılmış müebbet kararına karşı görüşlerini istinaf mahkemesinde açıklayan gazeteci ve yazar Ahmet Altan, “Bizim davamızda somut eylem yok, bu tür suçlar kanunda yok, hâliyle kanıt da yok. Olmayan davada yargılanıp mahkûm olduk. Bizim davamızda hukuku ve adaleti temsil eden yargıçlar değil, biz sanıklardık… Bir ülkede bu oluyorsa yargı çöker. Bu hukuksuzluğun yeniden değerlendirildiği aşamadayız. Yargıdaki bu çöküntüyü tamir etmek sizin elinizde. Benim talebim açık ve net… Ortada somut bir eylem, somut bir yasa maddesi, somut bir kanıt yoksa bu davayı bitirin. Vereceğiniz karar, benden ziyade yargının ve devletin geleceğini belirleyecektir” dedi.
SOMUT HİÇBİR DELİL YOK
Duruşmanın öğleden sonraki kısmında konuşan Ahmet Altan şu değerlendirmeleri yaptı:“Bu tuhaf macera bizim tv’de darbecilere “sübliminal mesaj” verdiğimiz iddiasıyla gözaltına alınmamızla başladı. Nedir sübliminal mesaj? Görülmeyen, duyulmayan, bilinçle algılanmayan, somut kanıtla ortaya konulamayacak bir iddiadır. Dünyayı güldüren bu iddiayla başlayan süreç, darbeye iştirak ettiğimizi söyleyen ağırlaştırılmış müebbed hükmüyle sonuçlandı.
AĞIR MÜEBBET İÇİN DELİLLERİNİZ: SÜBLİMİNAL MESAJ; MANEVİ CEBİR, İNANÇ!
Peki, biz silahlı askerî darbeye nasıl iştirak etmişiz? Mahkeme kararına göre “manevî cebir” uygulayarak iştirak etmişiz. Manevî nedir? Maddî olmayan, somut olmayan, elle tutulmayan, gözle görülmeyendir. Somut kanıtla kanıtlanamayacak iddiadır. Peki “manevî cebir” uyguladığımın kanıtı nedir? Karara göre “Balyoz darbe planının gerçekliğine hâlâ inanmakta” olmamdır. İnanç nedir? Maddî olmayan, somut olmayan, somut bir kanıta dayanmayandır. Şimdi ağırlaştırılmış müebbetle biten süreçteki iddiaları sıralayalım: Sübliminal mesaj, manevî cebir, inanç.Bu iddiaların bir tanesi bile somut değildir. Bir tanesinin bile somut kanıta dayandırılması mümkün değildir. Bizim ceza yasamızda “manevî cebir” diye bir suç yoktur. Bizi mahkûm eden mahkeme olmayan bir suç uydurmuştur.
İNANÇ ENGİZİSYON KALKTIĞINDAN BERİ SUÇ DEĞİLDİ!
Bir şeye inanmak ise Engizisyon kalktığından beri Türkiye de dahil hiçbir yerde “suç” olarak kabul edilmemektedir. Bir hukukî davada üç temel olgu gerekli: 1)Eylem 2)Bu eylemin kanunda suç sayılması 3)Sanığın eylemi yaptığını gösteren kanıt.
Bizim davamızda somut eylem yok, bu tür suçlar kanunda yok, hâliyle kanıt da yok. Olmayan davada yargılanıp mahkûm olduk. Bizim davamızda hukuku ve adaleti temsil eden yargıçlar değil, biz sanıklardık… Bir ülkede bu oluyorsa yargı çöker. Bu hukuksuzluğun yeniden değerlendirildiği aşamadayız. Yargıdaki bu çöküntüyü tamir etmek sizin elinizde. Benim talebim açık ve net… Ortada somut bir eylem, somut bir yasa maddesi, somut bir kanıt yoksa bu davayı bitirin. Vereceğiniz karar, benden ziyade yargının ve devletin geleceğini belirleyecektir.”








