İki günlüğüne Türkiye’ye giden Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Başkanı Spano için kesinlikle görülmesi gereken 7 yer: Yüksel Caddesi, Ankara Adliyesi, Uşak Emniyeti, Bakırköy Cezaevi, Kanunu Sultan Süleyman Hastanesi, Edirne Cezaevi, Meriç Nehri…
ENES KABADAYI – BOLD ANALİZ
Sayın Başkan Robert Ragnar Spano, duydum ki bugün Adalet Bakanlığının davetlisi olarak güzelim başkentimiz Ankara’ya geliyormuşsunuz. Hukuk ve demokrasinin ülkemizin dört bir yanını buram buram korkuttuğu bu dönemde sizi ağırlamaktan son derece memnuniyet duyacağız. Ben de 14,5 ay gibi kısa bir süre de olsa Silivri Tatil Köyü’nden nasibini almış bir hukukçu olarak Türk misafirperverliğinin gereği, sizi en iyi şekilde ağırlamanın yükünü omuzlarımda hissederken sabah Ankara’ya ayak basacağınızı düşünmenin sancısıyla dün gece bu satırları yazmak geldi içimden.Kendi yargılamamda sizin mahkemenizin kararlarına atıf yaptığım savunmalarımda hakimlerin kıs kıs güldüğü bir ülkede ne işiniz var hala anlamış değilim ama ne diyeyim; madem gelmişsiniz misafiri kovacak halimiz yok ya, çıkarın keyfini bu keyfi düzenin.Gezi güzergâhınızı tam olarak bilmesem de sizi gezdirenlerin götürecekleri nezih (!) yerleri az çok tahmin edebiliyorum.
Ama olsun benim tavsiyelerimi de es geçmeyin siz, en az sizi gezdirenler kadar gün görmüşlüğümüz var bizim de kendimize göre. Merak ettiniz değil mi? Hadi o zaman çok uzatmadan başlayalım.İlk önce Ankara ile başlayalım. Ankara programınızın biraz yoğun olacağını tahmin ettiğim için birkaç tavsiye ile geçeceğim. Zaten Ankara’nın nesini gezeceksiniz, her yer soğuk soğuk devlet daireleriyle örülü değil mi? Ben size nispeten daha sıcak olanlarını önermeye çalışacağım. Neyse uzatmadan başlayalım, ne de olsa sizin işiniz çoktur, daha Strasbourg’a dönüp yıllardır bekleyen insanların dosyalarında karar vermek için heyecanlanıyorsunuz ne de olsa…
1- YÜKSEL CADDESİ
Öncelikle şunu söylemeliyim ki; tüm tavsiyelerimi Google Maps’ten bakarak gezi güzergâhınıza yakın olacak şekilde ayarladım. Çok ters yerler söylemeyeceğim, içiniz rahat olabilir. Adalet Bakanlığına olan uzaklığı takriben 600–700 metre. Sağlı sollu kafelerin olduğu hareketli bir cadde. Atatürk Bulvarı tarafından sağınıza baka baka ilerleyin; bir grup çevik kuvvet polisi ve beyaz bir sivil polis aracını gördüğünüzde anlayın ki Yüksel Caddesi’ne gelmişsinizdir.
ALPARSLAN ALTAN KARARI HALA UYGULANMADI
Korkmayın korkmayın, özgürce (!) girebilirsiniz caddeye. Ne de olsa koskoca AİHM Başkanısınız, sizi de her önüne geleni aldıkları gibi gözaltına alacak değiller ya canım. Bizde en fazla Anayasa Mahkemesi üyeleri alınıyor öyle, o yüzde çok da şeyapmayın yani. Bu arada lafı gelmişken hani şu sizin “saçmalamayın, böyle suçüstü hali mi olur?’’ dediğiniz AYM Üyesi Alparslan Altan var ya, bizimkiler o kararı da halen uygulamadılar; benden söylemesi. Neyse can sıkıcı konular bunlar. Gezinin tadını kaçırmayalım şimdi daha baştan.

Alparslan Altan, Anayasa Mahkemesinde raportörlük görevi yaparken, 11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından önce Denizcilik Müsteşarlığı’na atanmıştı.
Cadde üzerinde biraz ilerlediğinizde Yüksel Caddesi ile Konur Sokak kesişiminde olan İnsan Hakları Anıtı’na ulaşacaksınız. Gezinizin bu kısmında 4 yıl önce daha kurulmadan “etkin bir iç hukuk yolu” olarak kabul ederek 30.063 başvuruya ret gerekçesi olarak ileri sürdüğünüz OHAL Komisyonu’nu hatırlayabilirsiniz. Siz hatırlayadurun, kafelerin arasından bir anda çıkarak 30 saniye içinde karga tulumba gözaltına alınan, üzerinde ‘İŞİMİ GERİ İSTİYORUM’ yazılı kıyafetlerin olduğu, sizin ‘etkin iç hukuk yolu’ olarak önerdiğiniz ucube OHAL Komisyonu tarafından yıllardır karar bekleyen KHK emekçilerine rastlayabilirsiniz. Ama korkmayın sakın (asıl sizi gezdirenlerden korkun), onlardan kimseye zarar gelmez.
Onlar yıllardır bir gecede işleri ellerinden alınan KHK’lı Yüksel Direnişçileri. Nazan Bozkurt, Acun Karadağ, Alev Şahin, Mehmet Dersulu, Nuriye Gülmen, Armağan Özbaş ve Mahmut Konuk… Ama pardon ben unuttum yaaa ! Onları göremezsiniz ki… Onlar da tutuklandı geçen hafta. Muhtemelen sizi gezdirenler Yüksel Caddesini gezeceğinizi tahmin ettiklerinden rahatsızlık olmasın diye bir ayar çekmişlerdir. Amaaan boş verin, 3–5 seneye gelir dosyaları önünüze, o zaman bakar ‘’adil’’ bir karar verirsiniz değil mi? ‘Neyse Melek Çetinkaya ile karşılaşırsınız o zaman’ diyeceğim ama onu da ‘OĞLUM SUÇSUZ!’ dediği ANNELİK PROPAGANDASINDAN Bakırköy Cezaevine gönderdiler. İstanbul kısmında belki oraya da bir parmak basarız. Neyse Yüksel Caddesi bu kadardı Sayın Başkan, şimdi yeni rotamıza doğru ilerleyelim…

2- ANKARA ADLİYESİ
Mithatpaşa Caddesi üzerinden Sıhhıye’ye doğru 1,3 kilometre (Google maps’in yalancısıyım) yürüdüğünüzde sol tarafınızda sıcacık atmosferiyle Ankara Adliyesi size gülümseyecektir. Mesela doğal bir ziyaret olması açısından basit bir tebdil-i kıyafet yaparak Ankara Adliyesine girmenizi şiddetle tavsiye ediyorum. Ama dikkat edin vatandaş girişine yönelmezseniz problem yaşayabilirsiniz; ne de olsa tebdil-i kıyafet yaptınız, aman kimse çakmasın durumu! Terör (Siyasi) Dosyalarına bakan Ağır Ceza Mahkemeleri yanlış hatırlamıyorsam 2. kattaydı. Hangi blok olduğunu kimse sorsanız gösterir zira zaten herkesin terör mahkemeleriyle bir işi oluyor bu aralar. Terör derken yargılananları kast etmiyorum ben, mahkemelerin estirdiği terörden bahsediyorum. Yoksa gidip görün (istisnalar hariç) gül gibi insanlar birçoğu.
Bugün günlerden Perşembe. Hadi yine şanslısınız Sayın Başkan, duruşmaların yoğun olduğu güne denk geldiniz, illa 1–2 tane heyecanlı dosyaya denk gelirsiniz yüksek ihtimalle. Az sonra izleyici olarak katılacağınız duruşmalar muhtemelen 3–5 seneye sizin önünüze gelecek dosyalardan bazıları olacak. Bunları yerinde görmek için en azından birkaç duruşma izleyerek gözlem yapmanızı tavsiye ediyorum. Ama izleyici sıralarındayken şapkanızı biraz indirin, belki AİHM kararlarını tanımayan hâkimler sizin kim olduğunuzu tanıyabilirler (!)
Sanıklara sorulan saçma sapan soruları, o saçma sorularla aylardır, yıllardır tutuklu olan hamile kadınları, ağır hastaları görürseniz belki dönüp sizi gezdiren Adalet Bakanı’na ‘’ya size yakışıyor mu Abdülhamit Bey, bize anlattıklarınız nerdeeee bu yapılanlar nerdeeeee?’’ dersiniz. Ama Bakan Bey’in o anda duruşma salonunda yanınızda olacağını sanmıyorum, yoksa kendisi ‘’yargıya müdahale’’ anlamında gayet titizdir, bizzat gelmeden telefonla hallederler işlerini. 1–2 duruşmadan sonra zaten canınızın sıkılacağını tahmin ederek adliye faslını burada kapatalım derim. Ankara daha fazla gezilmeyi hak edecek bir yer değil. Bu kadarı kâfi. Şimdi adliyeden ayrılınca Ankara Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ne falan gidin diyeceğim ama size daha tatliş bir rota çizeceğim, siz beni takip edin.
3- UŞAK EMNİYET MÜDÜRLÜĞÜ
Ankara Adliyesinden özel aracınıza bindiğinizde ortalama 363 kilometre sonra Uşak İl Emniyet Müdürlüğü’ne varmış oluyorsunuz. (trafik olmazsa ortalama 4 saat gösteriyor) Aslında bir sonraki durağınızın İstanbul Üniversitesi olduğunu biliyorum. Güzergahınızdan biraz ayrılacağınızın farkındayım. Ama gün geçmesin ki Anadolu’nun her bir yanında sizin önünüze gelebilecek türden bir olay olmasın… Siz demokrasi diyarı (!) olan Türkiye’ye ayak basmadan birkaç gün öncesinde ‘’Terör Örgütüne Üye Olma’’ suçundan gözaltına alınan fakat sizin mübarek ayaklarınız Türkiye toprağına ayak basmasına rağmen halen avukatlarıyla bile görüştürülmeyen, avukatsız ortamda yasa dışı ifadesi alınan, yakınlarına haber verme hakkı dahi kullandırılmayan Uşak İl Emniyet Müdürlüğünce misafir edilen 30 kız öğrencinin yanına da gitmenizi öneriyorum.
Hani Türkiye’de olacağından değil de, farz-ı muhal bir işkence falan varsa belki AİHM Başkanı olduğunuzu söylerseniz kızcağızlarla sizi görüştürürler de emniyet önünde bekleyen meraklı ailelerinin içine bir su serpersiniz. Ama biraz gaza basmanızı rica edeceğim Sayın Başkan. Gaza basarken çok yakacak diye endişe etmeyin. Zaten Abdülhamit Bey örtülü ödenekten sizin tüm masrafları halletmiştir çoktan. Neyse işte Uşak’a yetişmek için de önünüzdeki dosyalarda bir an önce karar vermek için de gaza basmalısınız, zira geç kalınan her bir saat ‘’telafisi mümkün olmayan’’ zararlara yol açıyor.

Gözaltındaki öğrencilerin aileleri 4 gündür Uşak KOM’un karşısına çocuklarını endişeyle bekliyor.
Başka ülkelerde gözaltında öldürülen nicelerini biliyoruz, en azından kendi ülkemizde de olmasını istemeyiz. İçeri girdiğinizde ‘’kameralı görüşme odalarında’’ özgürce sorularınızı sorabilirsiniz o kızlara; “size işkence yapıldı mı?, tacize uğradınız mı?’’ diye. Emin olun şok olacağınız cevaplar alacaksınız ama siz inanmayın onlara, kendinizi bir tokatlayın, kötü bir kâbusun içerisinde olduğunuzun farkında varacaksınız hemen. Emniyet binasına girmeden önce etrafta çaresizce bekleyen anne-babaları göreceksiniz. Onların gözlerine iyi bakın, çünkü yıllar geçtikten sonra önünüze gelen tozlu dosyalarda göremeyeceksiniz o gözleri. Dosyaya girmiyor o gözyaşları, dosyaya giremiyor o feryatları; ancak yerinde görürseniz anlarsınız gelen dosyaların hikayesini. Gezi biraz can sıkıcı bir hal almaya başladı. Uzaklaşalım buradan, asıl rotamıza; İstanbul’a gidelim hadi.










