Henüz 16 yaşında iken bir tanıdığının ikramıyla başladığı alkol yüzünden yıllarının heba olduğunu anlatan Rıdvan Y., “İki çocuğum vardı ama farkında değildim.” diyor. Bu hastalıktan kurtulmak isteyenlere ise “İnsan önce bağımlı olduğunu kabul etmeli. Sonra Allah’a teslim olmalı.” tavsiyesinde bulunuyor.
“Eve gidince çocuklarım beni görmemek için uyuyor numarası yapıyormuş, bunu 17 yıl sonra anladım.” Bu sözler 24 yıl boyunca her gün sızana kadar alkol alan Rıdvan Y.’ye ait. Henüz 16 yaşındayken mahalleden bir tanıdığının ikramıyla başladığı alkolün hayatını nasıl altüst ettiğini gözyaşları içinde anlatıyor. “İçime kapanık bir çocuktum. Babam alkolü bırakmam için çok uğraştı ama başaramadı.” diyor. ‘Belki alkolden kurtulur’ umuduyla ailesi tarafından evlendirildiğini ancak bunun da işe yaramadığını ifade ediyor. Babaların, çocukları dünyaya geldiğinde yaşadıkları sevinci kendisinin tadamadığını söylerken gözleri doluyor: “Bana, ‘İki çocuğun var farkında mısın?’ diyorlardı. Ben de ‘Tabii farkındayım, o nasıl soru?’ karşılığını veriyordum. Meğer kendimi kandırıyormuşum. Evet iki çocuğum vardı ama farkında değildim.” Adsız Alkolikler Grubu sayesinde alkolü bıraktığını belirten Rıdvan Y., bu bataklıktan kurtulmak isteyenlere şu tavsiyede bulunuyor: “İnsan önce bağımlı olduğunu kabul etmeli. Sonra Allah’a teslim olmalı. Gerisi kolay.”
1976 yılında alkolden belki kurtulur umuduyla evlendirildiğini ifade eden Rıdvan Y., sözlerini şöyle sürdürüyor: “Düğünden sonra da içki içmeye devam ettim. Evim ile çalıştığım işyerinin arası 500 metre olmasına rağmen 15 gün eve gitmediğim oluyordu. 15 gün aynı pantolonu giyiyordum, leş gibi kokuyordum ama kendimce içip eğleniyordum. İyi bir muhasebeciydim, işleri çarçabuk çözebiliyordum, bu yüzden patronum beni seviyordu. Gündüzleri işe gidiyordum, akşam olduğunda meyhaneye koşuyordum.” Babaların, çocukları dünyaya geldiğinde yaşadıkları sevinci kendisinin tatmadığını anlatırken bir acı gerçeğe dikkat çekiyor: “Bana, ‘iki çocuğun var farkında mısın?’ diyorlardı. Ben de ‘tabii farkındayım, o nasıl soru’ karşılığını veriyordum. Aslında kendimi kandırıyormuşum. Evet iki çocuğum vardı ama farkında değildim. Ben eve gidince onlar uyuyordu. Bazen de beni görmemek için uyuma numarası yapıyorlarmış.”
Borçları sebebiyle evine icra gelmesini önemsemeyecek kadar dünyadan koptuğunu, zaman zaman da kendisinden ümidi kestiğini aktaran eski alkolik, “Borçlar artınca eve icra gelmiş, evdeki bütün eşyalar haczedilmiş. Bir gün eve geldiğimde bomboş olduğunu gördüm ama hiç umursamadım. ‘İçme’ dediklerinde ise ‘Ben istediğim zaman içer, istediğim zaman bırakırım’ diyordum. Aslında bu bir yalandı. Bunu asla yapamazdım. Kendimden ümidi kesmiştim.” dedi. Rıdvan Y., aynı işyerinde çalışıp, birlikte içtiği arkadaşının baskısı üzerine alkolü bırakanların bulunduğu, şimdilerde kendisinin de gönüllü üyesi olduğu Adsız Alkolikler Grubu’na gittiğini belirtiyor. 16 Kasım 1992’de alkolü bırakmaya karar verdiğini ama dayanamayıp 4 gün sonra yılbaşında 2-3 gün tekrar içtiğini vurgulayan Rıdvan Y. “Sonra bir anda karar verdim. Girdim duş aldım. 2 Ocak 1993 itibarıyla tamamen bıraktım. Uyandığımda tam 24 yıl geride kalmıştı. Adsız Alkolikler Grubu sayesinde alkol bağımlılığını yendim.” diyor.
Alkolü bıraktıktan sonra da sıkıntılarının bitmediğini ifade eden eski alkolik, oğlunun 9 yıl kendisiyle konuşmamasına çok üzülmüş. Çektiği acıya rağmen oğluna hak veriyor: “Oğluma ne yaşattığımı bile hatırlamıyorum. Belki de bana inanmadı. Ancak 9 yıl sonra konuştu. Eşim bana çok yardımcı oldu, çocuklarımı o yetiştirdi.”
İçince kendimi paşa zannediyordum
15 ve 17 yaşlarında iki çocuğu bulunan 47 yaşındaki Erkan D. ise 18 yaşında arkadaşlarına özenerek başlamış alkole. Sabah kalkınca yemekten önce alkol aradığını, bulamayınca adeta delirdiğini söylüyor. Çevresindekilerin kullanması sebebiyle kopamadığını belirtiyor. İçince kendisini ‘vezir, paşa zannettiğini’ anlatırken gayri ihtiyari gülümsüyor. Adsız Alkolikler Grubu’yla tanıştıktan 6 ay önce alkolü bıraktığını dile getiriyor. Ancak kendi ifadesiyle hâlâ hayattan kopuk: “6 aydır ayığım ama hâlâ çocuklarımın farkında değilim. Eşim evi idare ediyor, daha yeni ayılıyorum.”
