Türkiye’de işadamı Akın İpek’in başına gelen ailenin oturduğu eve el koyma hadisesi şimdi de gazeteci Can Dündar’ı vurdu.
Dündar, Hasan Cemal’e gönderdikleri mektupta yaşadığı zorlu süreci ve mallarına mahkeme kararıyla el konulması kararını değerlendirdi: El koymaya hazırlandıkları evler arasında, rahmetli babamdan kalan, annemin halen yalnız başına oturduğu ev de var.
Sürgünde yaşayan gazeteci Can Dündar, T24 yazarı Hasan Cemal’e mahkeme kararıyla mallarına el konulması kararını değerlendirdi.
Mektubu yazmasını kendisinin istediğini söyleyen Hasan Cemal, “Yaşamakta olduğu zor günlerde içini bana dökmesini ondan ben istedim. Türkiye’nin nasıl karanlık bir dönemden geçtiğine dair bir belge niteliğindeki bu mektubu köşeme aynen alıyorum” ifadelerini kullandı.
İşte, “Hükümet bizi ya mezarda, ya hapiste çürütmek istiyordu” diyen Can Dündar’ın Hasan Cemal’e gönderdiği mektup:
* * *
Bitmedi
Bir gün bir haber yazdım ve hayatım değişti.
Haber yalan değildi, yanlış değildi, abartılı değildi. Çarpıtılmış değildi. Düpedüz gerçekti.
Hükümet yalanlayamadı, yasakladı.
Haber basıldığı gün siteden erişime yasak kondu ve acilen soruşturma açıldı.
Ertesi gün dönemin Başbakanı ekrana çıkıp “Bu haberi yazan kişi bedelini ağır ödeyecek. Öyle bırakmam onu” diyebildi.
O kişi bendim ve o günden beri bedelini ağır ödüyorum.
Önce savcılık hakkımda iki kez ağırlaştırılmış hapis cezası istedi. Bu, eski yasada idam cezasına denkti.
Doğru bir haber için, habercinin asılmasını istemek… Bunu da görmek varmış demek… Gördük.
Bitmedi.
Suçlamalar yağdı:
Terör örgütüne yardım yataklık, başka bir ülke menfaatine casusluk, hükümeti devirmeye çalışmak, devlet sırrını ele vermek, gizli belge yayınlamak…
Yargılama başlamadan tutuklandık, Silivri’ye yollandık.
3 ay sonra Anayasa Mahkemesi, tutukluluğumuzun hukuksuz olduğuna karar verdi. Salıverildik.
Ama bitmedi. Dönemin başbakanı, kararı tanımayacağını, uymayacağını söyledi. “Bu iş daha bitmedi” dedi.
Bir başbakanın bir üst mahkeme kararına uymayacağını açıklaması… Bunu da gördük.
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) kararıyla mahkemeye ikinci bir heyet görevlendirildi. Cumhuriyet Başsavcısı, ilk celseye 2 gün kala duruşma savcısını değiştirdi.
Bitmedi.
Yargılama sürecinde yandaş basının türlü çeşit yalanıyla üstümüze geldiler. Hayatımda karşılaşmadığım ve devleti ele geçiriyor diye eleştirdiğim Fethullah Gülen’le yan yana fotoğraflarımızı montajlayıp servis ettiler. Ev için çok ağır koşullarla aldığımız banka kredisinin bedavaya verildiğini iddia ettiler. Banka belgeyle yalanladı; kullanmadılar. Borcumuzu ödeyebilmek için evimizi sattık; evi haberin yayınlanmasına karşılık örgütün aldığı yalanını attılar. Evi alanları tutuklattılar. O iddia da fos çıktı; insanlar hapis yattığıyla kaldı.
Bitmedi.
Karar günü Adliye önünde bir mafya çetesine yakın bir tetikçi tarafından kurşunlandım; eşimin cesareti sayesinde canımı kurtardım.
Mahkeme ne casusluğa, ne örgüt bağlantısına dair kanıt bulabildi; bunun üzerine daha önce yayınlanmış, Meclis’te tartışılmış, bütün dünyaya yayılmış habere “devlet sırrını ifşa”dan ceza verdi.
5 yıl 10 ay hapis cezası aldım. Temyize gittik. O sıra yargıya hâlâ güvenimi tam kaybetmemiştim. O yüzden Yargıtay’ın kararını beklerken defalarda yurt dışına çıkıp döndüm. Ancak iki gelişme kararımı değiştirmeme yol açtı:









