25 Aralık yolsuzluk operasyonunun 6. yıldönümündeyiz. Can Dündar’ın 6 bölüm halinde yayınladığı “Arkadaş’ın Babası” yazı dizisinin tamamını tek linkte sunuyoruz.
25 Aralık, Cumhuriyet tarihinin en özel yolsuzluk operasyonuydu. Savcı ve Mahkeme kararının polis tarafından uygulanmadığı operasyonla, Türkiye polis devletine geçiş yaptı. Hukuk düzenindeki yıkım o günden beri devam ediyor. Yasin El Kadı’nın bir numara olduğu yolsuzluk operasyonunda Bilal Erdoğan ve Latif Topbaş ise iki ve üç numaralı isimler.
Can Dündar, Cumhuriyet Gazetesi yayın yönetmeni olduğu dönemde, 2 Ağustos 2014’ten başlayarak altı gün boyunca 25 Aralık’la ilgili kapsamlı bir yazı dizisi yayınladı.
Günümüzde Cumhuriyet’in arşivinde bulmanın hayli güç olduğu, neredeyse görünmez hale getirilen yazı dizisinin tamamını tek dosyada sunuyoruz.
CAN DÜNDAR / ARKADAŞIN BABASI YAZI DİZİSİNİN METNİ
BİRİNCİ BÖLÜM: “BİLAL… AY… ÖZÜR DİLERİM.. ARKADAŞ”
17 Aralık sabahı…
Saat 06.30…
Türkiye’nin en büyük yolsuzluk operasyonlarından biri için düğmeye basıldı.
Evi aranacaklar arasında bazı bakanların çocukları da vardı. Ve biri, İçişleri Bakanı’nın oğluydu.
Mali Şube, soruşturmayı büyük gizlilik içinde sürdürmüştü. O kadar ki, operasyondan İstanbul Emniyet Müdürü’nün bile haberi yoktu.
Evlerin ve işyerlerinin basılmasından dakikalar önce Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürü Nazmi Ardıç ile Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürü Yakub Saygılı, amirleri Hüseyin Çapkın’ın kapısını çaldı.
Emniyet müdürü, mesai arkadaşlarını şaşkınlıkla karşıladı.
İki Müdür, birazdan başlayacak operasyonu ayrıntısıyla anlattı.
İş, bir İranlı işadamının Türkiye’ye milyonlarca dolar döviz sokmasından kuşkulanılmasıyla başlamış, giderek dal budak salmıştı.
2012’de mahkemeden 3 ay süreyle dinleme izni almışlardı.
Tam 20 ay, bu dosya üzerinde çalışmışlardı.
Ve suç zincirinin ucunda, kendilerinin bağlı olduğu Bakan’a ulaşmışlardı.
‘Neden bana haber vermediniz?’
Çapkın, anlatılanları hayretler içinde dinledi.
“Neden bana haber vermediniz” diye sordu.
Yakub Saygılı, “Hatırlıyor musunuz” dedi: “İçişleri Bakanı Muammer Güler bir seferinde Emniyet’e ziyaretinize gelmiş ve Rıza Sarraf’a kefil olduğunu söylemişti. Size söylesek, operasyonu Bakan’a haber vermek zorunda kalacaktınız. O da engelleyecekti”.
Haklılardı.
Çapkın, için yapacak bir şey kalmamıştı.
Aslında Şube Müdürleri için de öyle…
Yeldeğirmenlerine savaş açtıklarının farkındalardı.
Birkaç saat içinde görevden alınacaklarını tahmin ediyorlardı.
Tarihi operasyon
Ancak öyle olmadı.
17 Aralık sabahı baskınlar gerçekleşti. Gözaltılar bitti.
Savcı Celal Kara, bir an önce yasama dokunulmazlığı olan kişilerle ilgili raporun kendisine ulaştırılmasını istedi.
Bu arada Ankara dağılmıştı; ilk şaşkınlığı üzerinden atması, 24 saat sürdü.
Başbakan, 18 Aralık’taki “karşı darbe”yle, üstüne doğru gelen hukuki süreci durdurttu. Kendisi hakkındaki bütün evraka el koydurdu.
Başbakanlık Müsteşarı Efkan Ala, 18 Aralık sabaha karşı 2,5’te Vali’yi arayıp operasyonu yürüten Şube müdürlerinin görevden alınmasını istedi. Ama geç kalmışlardı.
O süre içinde, yolsuzlukla suçlananların baskın sırasında birbirleriyle yaptıkları telefon görüşmeleri de kaydedilebildi ve örgüte dair yeni kanıtlar olarak dosyaya eklendi.
Ve 18 Aralık sabahı 7’de, fezlekede suçlanan bakanlarla ilgili 309 sayfalık rapor savcılığa ulaştırıldı.
Meclis’e gidecek fezlekeye esas teşkil eden rapor buydu.
Sabah 10’da Emniyet Müdürü, operasyonu yapan Şube Müdürlerine görevden alındıklarını bildirdi. Saat 11’de yeni ekip iş başı yaptı.
Ama 4 saat geç kalmışlardı:
Hükümet’i sallayacak ve 4 bakanı Yüce Divan yoluna çıkarabilecek, tarihi yolsuzluğun belgeleri, artık savcılığın elindeydi.
Fezleke ne oldu?
Lakin bitmemişti.
4 gün sonra, ifadelerin de eklenmesiyle 504 sayfa tutan fezleke, imza için yeni şube müdürlerine getirildi.
Ancak yeni ekip, ayak diredi; “Bilmediğimiz bir metni imzalamayız” dedi.
Olmayacak bir şey yaşanıyordu:
Şüpheliler Adliye’deydi. İfade için bekletiliyordu. Ancak neyle suçlandıklarını gösteren resmi fezleke henüz savcılığa ulaşmamıştı.
O sırada yeni Mali Şube Müdürü ve yardımcısı fezlekeyle ortadan kayboldular. Daha sonraki suç duyurusundan öğrenildiği kadarıyla fezleke, 2 saat Emniyet binası dışına çıkarıldı ve bilinmeyen bir yere götürüldü.
Dönüşte daha önce parafladıkları sayfayı da imha ettiler.
Şube yöneticilerinin fezlekeyi imzalamayacağı anlaşılınca fezlekeyi hazırlayan ekip “O zaman imzalamayacağınızı tutanak altına alalım” dedi.
Yeni şube müdürleri fezlekeyi imzalamayacaklarına dair tutanağı imzaladı.
O arada Savcı, “Nerede kaldı fezleke” diye ısrarla Emniyet’i arıyordu.
Operasyonu yürüten bir komiser yardımcısı fezlekeyi ve tutanağı alıp Savcılığa doğru yola çıktı.
Bu arada yeni şube müdürleri tutanağı imzalamakla hata yaptıklarını anlayıp, komiser yardımcısını yoldan geri çağırdılar.
Dönmedi.
Şoförünü arayıp “Dönün” dediler.
Komiser yardımcısı, “İnip taksiyle giderim” dedi.
Bu polisiye maceranın sonunda 504 sayfalık fezleke, paraflı ama imzasız olarak savcılığa ulaştı.
Ve Savcı, ifade almaya başladı.
Turbun büyüğü
Bütün bunlar yaşanırken farkında olunmayan bir başka dosya vardı ve asıl bomba, o dosyadaydı.
Jandarma’nın, işadamı Cengiz Aktürk’le ilgili bir hafriyat operasyonuna ilişkin tahkikatı Mali Şube’ye gelmiş ve dinlemelerle çığ gibi büyüyerek devasa bir dosyaya evrilmişti.
Mali Şube, aylar süren takibat sonucunda “kamu nüfuzunu kullanarak haksız çıkar sağlayan bir örgüt”ü ortaya çıkarmıştı.
Örgüt üyelerinin kendi aralarındaki konuşmalar kaydedilirken, R. Tayyip Erdoğan ve oğlu Bilal Erdoğan’ın, bazı bakanlar, bürokratlar, tanınmış işadamlarıyla yaptıkları konuşmalar da kayda girmiş ve yolsuzluk örgütünün “en üst” bağlantıları ortaya çıkarılmıştı.
Ve 17 Aralık’tan 2 gün önce, 15 Aralık’ta 1000 sayfalık bir fezleke halinde savcılığa teslim edilmişti.
Bulgulara göre, örgütün 2 numaralı ismi, Başbakan’ın 34 yaşındaki oğluydu.
Başbakan haber alıyor
Savcılık, henüz dosyanın hazırlığını sürdürüyordu.
Ancak 17 Aralık patlayınca Emniyet’teki yeni ekip, hükümete bu hazırlığı haber verdi. Başbakan derhal dosyaya el koymak üzere Adalet Bakanı’nı İstanbul’a gönderdi.
Savcı, engelleneceğini anlayınca acilen düğmeye bastı.
Operasyonun tarihi 25 Aralık’tı.
O yüzden dosyanın adı da “25 Aralık” olarak kaldı.
O gün ifadeye çağrılacaklardan biri de Başbakan’ın oğlu, Necmettin Bilal Erdoğan’dı.
Operasyon durduruluyor
25 Aralık sabahı, Başsavcı, İstanbul Emniyeti’nden iki amiri çağırıp “Derhal operasyona başlayın” talimatını verdi.
Savcı, elindeki fezlekeye istinaden yakalama ve gözaltı talimatı vermiş, mahkemeden de şüphelilerin mal varlıklarına el koyma kararı aldırmıştı. Hangi ekibin, saat kaçta, kimi alacağı belirlendi.
Artık iş, polisin harekete geçmesine kalmıştı.
Ne var ki, o gün beklenen talimat gelmedi.
Ertesi sabah ise, “Baskınlar iptal edildi” bilgisi geldi.
Çünkü gözaltı talimatında isimleri gören Emniyet yetkilisi dehşet içinde amirlerine koşmuş, böylece dosyadan haberdar olan Ankara duruma el koymuş ve operasyonu durdurmuştu.
Asıl hedef: Başbakan
17 Aralık dosyası, kısmen İnternet’e sızan bilgilerden, kısmen Meclis’e uzanan fezleke sürecinden dolayı alenileşti.
Ancak son anda durdurulan 25 Aralık operasyonuna ilişkin dosya, resmi evrak niteliği kazandığı halde sümenaltı edildi.
Soruşturmayı yapan polisler ve savcılar sürüldü, haklarında soruşturma açıldı. Dinleme kayıtları tek elde toplandı. Dosyaya yayın yasağı getirildi.
Çünkü 25 Aralık soruşturması, suç hiyerarşisinde, bakanlardan bir adım daha yukarı, en yukarı çıkıyordu.
2 numaralı şüphelinin adı Bilal Erdoğan olsa da, herkesin tahmin edebileceği gibi yolsuzluk faaliyetlerini sevk ve kontrol ettiği öne sürülen isim, Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’dı.
1000 sayfalık yolsuzluk soruşturması dosyasında 250 kez adı geçiyor ve bütün oklar, onu işaret ediyordu.
İsmen zikredilmediği yüzlerce sayfada da kendisinden “devletin üst kademesi” diye söz ediliyor, örgüt üyelerinin ise kendi aralarında ondan “Büyüğümüz”, “Yukarıdaki” “Patron”, “Reis”, “Beyefendi” diye bahsettiği anlaşılıyordu.
‘Hepimizi içeri alacaklardı’
Nitekim Erdoğan da dosyanın içeriğini öğrendikten sonra, “Asıl hedef bendim. Başarıya ulaşsalar, hepimizi içeri alacaklardı” diyecek, fezlekelerde kendisinden “Dönemin Başbakanı” diye söz edildiğini iddia edecekti.
Bu iddia, hem 17 Aralık operasyonunun savcısı Celal Kara hem de 25 Aralık operasyonunun savcısı Muammer Akkaş tarafından reddedildi. Ama algı operasyonu sonuç verdi; bunu bir “darbe teşebbüsü” olarak lanse eden Başbakan, bunu “Paralel yapı”nın kendisine yönelik bir darbe teşebbüsü olarak lanse etti ve seçime kadar konuşulmamasını sağladı.
17 Aralık için Meclis’te bir Soruşturma Komisyonu kurulmasına rağmen dosya, milletvekillerine verilmedi.
Seçim öncesi görüşülmesi, “Dizini yok” gibi sudan bir gerekçeyle engellendi.
Madem kaçırılmıyor
Peki niye?
Savcılığa sunulan 1000 sayfalık polis fezlekesinde ne vardı ki, devlet sırrına dönüştürülmüştü?
Görevden alınan polisler, “Ortaya çıkardıklarımız nedeniyle kızaktayız” derken neyi kastediyorlardı?
Cumhurbaşkanlığı seçimi öncesinde, yarışan adaylardan birine ilişkin son derece ciddi iddiaları içeren bu “hasıraltı edilmiş dosya”yı okurlarla paylaşmayı, halkın bilme hakkının ve habercilik sorumluluğunun bir gereği sayıyoruz.
Hükümet Sözcüsü Hüseyin Çelik’in “Fezlekeler vatandaştan kaçırılmıyor. İnternet’te hepsi var” dediği 25 Aralık dosyasının kapağını kaldırıyoruz.
‘Suç örgütü Erdoğan’ın talimatıyla hareket ediyordu’
17 Aralık operasyonundan çok kısa süre önce İstanbul Cumhuriyet Başsavcısı Muammer Akkaş’a sunulan 25 Aralık Soruşturma Dosyası, kovuşturulan suçları alt alta sıralıyor:
“Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak…
Rüşvet…
Sahtecilik…
İhaleye fesat karıştırmak…
Suçtan kaynaklanan mal varlığını aklama…”
1 numara:Yasin El Kadı
Dosyada 52 şüphelinin adı var:
1 numara: Yasin El Kadı…
2 numara: Bilal Erdoğan…
3 numara: Latif Topbaş…
Liste, Orhan Cemal Kalyoncu, Ömer Faruk Kalyoncu, Hasan Doğan, Fatih Saraç, Ömer Sertbaş, Abdullah Tivnikli, Usame Kutub, Avni Çelik, Muaz Kadıoğlu, Cengiz Aktürk, Mehmet Cengiz… diye uzayıp gidiyor.
7 bölüm, 5 grup
Dosya 7 bölümden oluşuyor.
İlk bölümde örgütün yapısı ve işleyişi anlatılıyor.
İkinci bölümde örgütün kamu kurumlarını nasıl suça alet ettiği vurgulanıyor. Fezlekeye göre “suça konu faaliyetler için, “Gerekirse yasalar değiştiriliyor, Bakanlar Kurulu kararlar alıyor.
‘Başbakanlık’ dendi mi akan sular duruyor.”
Polis, birbiriyle ilişkili 5 grup saptıyor:
İlk grubun başında Yasin El Kadı var.
2.’yi Latif Topbaş, 3.’yü Bilal Erdoğan yönetiyor.
4.’nün başındaki isim ise: Binali Yıldırım…
5.grubun başında ise, Orhan Cemal Kalyoncu görünüyor.
“Arkadaş” ve “Baba”
Ya hepsinin üstündeki isim?
Polis fezlekesinin pek çok sayfasında –bazen isim verilerek, bazen verilmeden değişik sıfatlar altında- hiyerarşinin en başındaki ismin, Başbakan olduğu ima ediliyor.
Polis, “bakanların daha üst bir yerden talimat aldığını”, “işadamlarının yukarının talimatıyla hareket ettiğini”, “örgütün tüm faaliyetlerinin daha üst bir makama ulaştığını” belirliyor.
Örgüt mensuplarının kod isimlerini açıklarken de, adını anmaktan sakındığı o ismi, açıkça yazıyor: “Grup üyelerinin, kendi aralarındaki konuşmalarda, özellikle Yasin El Kadı, N. Bilal Erdoğan ve R. Tayyip Erdoğan için kod isim kullanmaya çalıştıkları, Yasin El Kadı için ‘Abi’, N. Bilal Erdoğan için ‘Arkadaş’, R. Tayyip Erdoğan için ‘Arkadaşın babası’ tabirini kullandıkları tespit edilmiştir”.
‘Bilal Erdoğan gizli ortak’
Fezlekeden:
“Örgütün faaliyetlerini yürütebilmesi için Bosphorus 360 unvanlı bir şirket kurduğu; şirketin resmi olarak Cengiz Aktürk ve eşi üzerine olmakla beraber gizli ortaklarının Yasin El Kadı’ya vekâleten oğlu Muaz Kadıoğlu, Usame Kutub, Abdülkerim Çay ve Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın oğlu Necmeddin Bilal Erdoğan olduğu; şahısların Ortadoğulu yatırımcılara genelde inşaat olmak üzere yatırım yapabilecekleri projeler ayarladıkları, bu projeleri seçerken istedikleri fiyata alabilecekleri ve istedikleri imarı çıkartabilecekleri için devlet arazileri üzerine yapmayı planladıkları ve maliyeti düşürmeyi amaçladıkları anlaşılmıştır.”
Başbakanlık hepsinden haberdardı
“Tüm grupların hemen bütün faaliyetlerinden Başbakanlık yetkililerinin haberdar olduğu, (küçük konular veya şahıs bazında işlendiği anlaşılan suç eylemleri hariç), birinci grup faaliyetlerinde N. Bilal Erdoğan’ın gizli ortaklığı olduğu ve bu kapsamda grup üyelerine sağladığı yasal ve yasal olmayan kolaylıklar karşılığında şirket ortaklığı menfaati elde ettiği, ayrıca grup üyeleri arasında gerçekleşen görüşmelerde, -Etiler Polis Okulu Arazisi örneğinde olduğu gibi-, kimin ne kadar kâr elde edeceğine (oran-miktar) üst düzey birinin karar verdiği ve grubun diğer üyeleri ile karşılıklı bir menfaat anlaşmasının olduğu tespit edilmiştir.”
Suç örgütündeki Başbakanlık yetkilisi
“Teknik takip ağırlıklı olmak üzere yapılan çalışmalarda suç işlemek amacı ile kurulan örgütün faaliyetlerini yürüten-takip eden Başbakanlık yetkilisinin, örgütün taleplerinin fiiliyata dönüşmesi durumunu kolaylaştırdığı, N. Bilal Erdoğan ile yolsuzluklar ve usulsüz işlemler ile maddi menfaat elde etmek üzere Körfez sermayesini de yanına alarak kamu kaynaklarını ve nüfuzunu çok etkin bir biçimde kullandığı, Yasin el Kadı ve M. Latif Topbaş ile ortaklık ilişkisi çerçevesinde sık sık buluştuğu ve Yasin el Kadı’nın Birleşmiş Milletler Terörle Bağlantılı Şahıslar arasında ve Türkiye’ye giriş yasağının bulunduğu dönemlerde dahi, şahsı kendisine tahsis edilen koruma görevlileri marifeti ile yurda soktuğu ve gizli görüşmeler yemekli toplantılar vs. organize ettiği, şahsın sağlık durumuna kadar ihtiyaçlarını takip ettiği tespit edilmiştir.”
‘Üst makam’dan habersiz kazanç yok
“Örgütün tüm faaliyetlerinin daha üst bir makama ulaştığı ve Onun haberi olmadan hemen hiçbir menfaat/kazanım elde edilemediği görülmüştür.”
“Başbakanlık Özel Kalem Müdürü Hasan Doğan’ın, örgütün tespit edilen hemen her faaliyetinde yer aldığı, suça konu faaliyetlerin büyük çoğunluğundan haberdar olduğu ve alınan talimatlar gereği bu faaliyetleri kimi zaman koordine ettiği görülmüştür.”
‘Bilal.. Ay özür dilerim, Arkadaş’
Örgüt mensuplarının kod adları nasıl kullandıklarına dair örnekler de fezlekede yer alıyor:
22 Eylül 2012 günü, saat 22.17’de Abdülkerim Çay’la görüşen Cengiz Aktürk, Bilal Erdoğan’ın gizli kalması gereken ismini ağzından kaçırıyor: “Şu Bilal vardı ya…” diyor ve hemen düzeltiyor: “Ayy… a özür dilerim. ‘Arkadaş’…”
Erdoğan’ın talimatıyla…
Bir başka konuşmada ise Usame Kutub, girecekleri ihale için, “Arkadaş’ın babası’ nasıl istiyorsa öyle olacak sonunda…” diyor. Polis, bu diyaloglardan sonra şu yargıya varıyor: “Şahısların R. Tayyip Erdoğan’ın talimatları ile hareket ettikleri görülmüştür.”
Peki o talimatlar neydi? Şüpheliler neyin peşindeydi?
1000 sayfalık fezlekede, buna dair yüzlerce iddia, kayıt ve kanıt var.
İKİNCİ BÖLÜM: AKP’NİN SUSURLUK’U
Yasin el Kadı-Recep Tayyip Erdoğan ilişkisi hakkında ne biliyoruz?
İkili, Erdoğan belediye başkanıyken Cüneyd Zapsu’nun evinde tanışmıştı.
Başbakan, 17 Aralık’tan sonra El Kadı’yı, “Türkiye’ye yatırım yapmak isteyen bir Suudi işadamı” diye takdim etmişti:
“Terörist değildir, uluslararası mahkemelerde beraat etmiştir. Aile dostumuzdur, ne var ki bunda” diye sormuştu.
“Başbakan’ın oğlu veya damadıysanız Türkiye’de iş yapmayacak mısınız” diye eklemişti.
Daha önce de “Yasin Bey’e kendime güvendiğim kadar güveniyorum. Hayırsever bir insandır” diyerek ona kefil olmuştu.
Erdoğan’ın cümlelerini, 25 Aralık polis soruşturmasının bulguları ışığında gözden geçirelim…
Polis fezlekesine göre Yasin el Kadı, 11 Eylül’den sonra BM Güvenlik Konseyi’nin “Terörü Finanse Edenler” listesine girdi. FBI da onu “Küresel Terörist” sayıyordu.
Tüm dünyada mal varlığına el konulmuştu. Türkiye’ye de giriş yasağı vardı.
Sonradan El Kadı, Avrupa ve ABD’de açtığı birçok davayı kazandı; adını terör listelerinden çıkarttırdı.
Bir polis koruyor Öbürü kovalıyor
Ama 25 Aralık soruşturması başka bir gerçeği ortaya koydu:
Erdoğan, “aile dostu” El Kadı’yı, ülkeye giriş yasağı olduğu dönemde yasadışı yollarla Türkiye’ye sokmuştu.
Fezlekedeki ifadeyle söylersek:
“ ‘El Kadı’, bizzat Başbakanlık yetkililerinin bilgisi dahilinde, Başbakanlık bürokratlarının ayarlamaları ve Başbakanlık Koruma Müdürlüğü görevlilerinin nezaretinde, özel uçaklarla geldiği havaalanlarının VIP kısımlarından, kayıtsız olarak yurda sokuldu. Giriş çıkışlarda güvenlik kameraları kapatıldı. Kendisine resmi araç, koruma memuru ve şoför tahsis edildi.”
Bir grup polis, El Kadı’ya Başbakanlık yolunda korumalık yaparken bir başka grup polis de bu illegal ziyaretçiyi takip ediyor, konuşmalarını kaydediyordu.
12 kez görüştüler
25 Aralık polis fezlekesine göre Erdoğan, El Kadı ile Türkiye’de (saptanabilen) 12 görüşme yaptı.
Yüz yüze gerçekleşen bu 12 görüşmenin 7’si, El Kadı’nın yasaklı olduğu dönemde gerçekleşti.
Yani Türk polisi onu ararken o Başbakan’la görüşüyordu.
Fezlekedeki telefon kayıtlarından, uçuşların, randevuların, buluşmaların büyük gizlilik içinde organize edildiği, “Amca” diye söz edilen El Kadı’nın adının hiçbir kayda girmemesi için çaba gösterildiği, “gizli konuk”un Başbakan dışında MİT Müsteşarı Hakan Fidan’la da yine yasaklı döneminde 5 kez buluştuğu anlaşılıyor.
EL KADI’NIN TALİMATI: ‘Başbakan’la görüşmeme MİT müsteşarı da gelsin’
25 Aralık fezlekesine alınan telefon konuşmalarında El Kadı’nın Başbakan’dan randevu isterken kullandığı üslup, ast-üst ilişkisinin ters yönde olduğunu hissettiriyor neredeyse…
26 Nisan 2013…
El Kadı’nın ortağı Usame Kutub, Başbakan’ın özel kalemi Hasan Doğan’ı arıyor.
“Amca 1 saat sonra İstanbul’da olacak” diyor.
“Amca” dediği Yasin el Kadı…
Başbakan’la görüşmeye geliyor.
“Bugün yarın olursa çok iyi olur” diyor Kutub ve ekliyor:
“İkisini de görmek istiyor.”
İkinci isim, MİT müsteşarı…
Özel Kalem soruyor:
“Önce ‘Beyefendi’yle mi görüştürelim?”
“Evet, önce ‘Beyefendi’ ile görüşsün. Biraz uzun bir şey olacak. Ondan sonra randevu olmasın. En az 3 saatlik bir şey.”
‘Üçlü toplantı istiyor’
Bir Suudi işadamının, “Bana ‘Başbakan’ı ayarlayın. MİT müsteşarı da gelsin. Peşine randevu almayın” talimatları vermesi tuhaf değil mi?
Bir de 7 Mayıs 2013 tarihli görüşmeye bakalım:
Kutub: Cumartesi bizim ne kadar zamanımız var?
Doğan: 1-2 saat… Ama biz sınır koymuyoruz.
Kutub: Tamam. Yasin Abi o toplantının hemen ardından, hem Sayın Başbakan’la, hem Hakan Bey’le üçlü bir toplantı yapmak istiyor. Yani istiyor derken illa olması gerekiyor.
Doğan: Tamam, peki.
Hamas lideri ile Ankara’da buluştu
Emniyet kaydındaki ilk Erdoğan-El Kadı görüşmesi, 14 Nisan 2012’de, Haliç Kongre Merkezi’nde kaydedilmiş.
Bu görüşmeye Hakan Fidan da katılmış.
Ve polis, bu buluşmanın hangi odada, hangi dakikada gerçekleştiğini, güvenlik kamera görüntülerinden öğrenip “suç kanıtı” olarak dosyaya koymuş.
İkinci görüşmeyi 25 Haziran’da Ankara’da yapmışlar. Bu kez aralarında Usame Kutub da var.
1 ve 12 Temmuz’da ve 22 Eylül’de İstanbul’da Latif Topbaş’ın evinde buluşmuşlar. Bu görüşmelere Erdoğan’ın oğlu Bilal ile El Kadı’nın oğlu Muaz da katılmış.
29 Eylül’de Ankara’da buluşmuşlar. O ziyarette El Kadı, önce MİT’te Müsteşar Fidan’la görüşmüş, ardından da otelde, AKP Kongresi için gelen Hamas lideri Halit Meşal’le…
Kayıtlara göre 11 Ekim 2012 günü 17.06’da Bilal Erdoğan, Yasin el Kadı’yı arıyor; “İyi haberlerim var” diyor.
“İyi haber”, Bakanlar Kurulu’nun kendisi hakkındaki Türkiye’ye giriş yasağını kaldırmış oluşu…
“Babam, talep ettiğiniz toplantı için iki saat içinde Beşiktaş’ta müsait olacak” diyor Bilal Erdoğan…
Artık görüşme yasallaşmış durumda… Ancak yine de Başbakan telefonda Latif Topbaş’a, El Kadı’yı kastederek, “Gelirken ‘Arkadaş’ı da getiriyor musun” diyor.
El Kadı ise Başbakan’dan “Büyüğümüz” diye söz ediyor.
2012 Ekim’inde, 2013’ün Şubat ve Mart’ında, İstanbul’da -polisin saptayabildiği- üçer görüşme yapıyorlar.
11 Mayıs’ta İstanbul’da, 9 Ekim’de Ankara’da resmi konutta, yine MİT müsteşarının katılımıyla son bir görüşme de kayda ve fezlekeye geçiyor.
MİT arazisinde takip
Bu arada El Kadı’nın 25 Haziran 2012 günü öğleyin MİT müsteşarı ile Ankara’da Marmara Köşkü’nde yapacağı görüşmeyi haber alan polis, önce insanlı hava aracıyla MİT arazisinde izleme yapmaya karar veriyor, sonra MİT krizinin hâlâ sıcak olması nedeniyle izlemeden vazgeçiyor.
Son bir hatırlatma:
15 Şubat 2013 tarihli Başbakan görüşmesinden sonra El Kadı ve Usame Kutub’u taşıyan resmi araç Merter’de kaza yapmış, Başbakan’ın koruma amirinin de yaralandığı kaza, hastane kayıtlarının da silinmesiyle basından gizlenmişti.
Başbakan’a proje sunumu yapmışlar
Erdoğan’la El Kadı’nın bunca buluşmada ne görüştükleri konusu fezlekede yok. Ancak bazı ipuçları var:
Mesela, 9 Haziran 2013 günü Usame Kutub, Hasan Doğan’a, “Amca”nın “Beyefendi”ye mesajını iletiyor:
“Başbakan’a söyle, yan komşuda acil bir müdahale olmazsa, bir hafta içinde Humus düşecek. Humus düşerse demek ki sınırda yeni bir devlet kuruluyor.”
Bir başka konuşmada, Yasin el Kadı’nın Bilal Erdoğan’a, “Babana söyle, bizim insanlarımıza ateş püskürmesin; nedenini görüşünce söyleyeceğim” dediğini biliyoruz.
Erdoğan’ın Suudi aleyhtarı tavrı o günden sonra değişmişti. Hatta Suudileri suçlayan bir tweet atan oğluna, “Meğer düşman içimizdeymiş” diyerek sinirlendiği bir telefon konuşması internete düşmüştü.
Bunlar El Kadı’nın Başbakan üzerindeki etkisini ve görüşmelerinin siyasi içeriğini ele veren konuşmalar…
İş ilişkisi
Ama ilişki bundan ibaret değil.
25 Haziran 2012’deki Erdoğan-El Kadı görüşmesinden ne çıktığını öğrenmeye çalışan işadamı Cengiz Aktürk, Usame Kutub’a kısaca, “Polis? Etiler?” diye soruyor; “O şimdi yapılıyor” cevabını alıyor.
Bu da El Kadı’nın Etiler’deki Polis Okulu arazisine yapılacak yatırıma, Cengiz Aktürk ve Bilal Erdoğan’la birlikte ortak olduğu iddiasını destekliyor. Polis, El Kadı’ya Al Baraka üzerinden kayıt dışı para aktarıldığı iddiasını da telefon kayıtlarıyla fezlekeye taşıyor.
Görüşme tarihleri, tam da El Kadı’nın gizli ortak olduğu öne sürülen Bosphorus 360 şirketinin, Etiler Polis Okulu arazisi için kulis yaptığı dönem…
Nebil Bey’in başvurusu
Bir kanıt daha:
30 Mart 2013’te Başbakan’ın Özel Kalem Müdürü Hasan Doğan, Usame Kutub’a “Bu Nebil Bey hâlâ başvuruyu yapmadı. Başbakanımız sordu bana…” diyor.
Bu konuşma, polis dinlemesine takılıyor.
“Nebil Bey”, El Kadı’nın Ürdünlü ortağı Nebil Hâkimi…
Başbakan, Hâkimi’nin TC vatandaşlık başvurusunu soruyor.
Kutub, “Daha yapmadı başvuruyu” deyince Hasan Doğan, Başbakan adına konuşuyor:
“Türkiye’den bir yerden başvurusunu bekliyoruz. Sonra iş bitecek Allah’ın izniyle…”
‘Haddini bildiririm’
Bu arada Kutub, Doğan’a, Türkiye’nin Cidde’deki başkonsolosunu şikâyet ediyor:
“Nebil Bey gittiği zaman çok ukalalık yaptı; ‘Siz niye vatandaş olmak istiyorsunuz? Türkiye’de ne yapıyorsunuz? Geliriniz ne kadar? Kimin desteği üzerine bu başvuruda bulunuyorsunuz’ diye sordu” diyor.
Anlaşılan başkonsolos torpilin büyük yerden olduğunu bilmiyor.
Nitekim Hasan Doğan, “Ben ona haddini bildiririm, sen merak etme” deyip soruyor:
“Vatandaşlık konusu hallolmadan mı görüştüreceğiz Beyefendi’yle? (Başbakan’la)”
Kutub’un yanıtı şu:
“ ‘Beyefendi’ vatandaşlık için görüşmek istemiyor onunla… Bu yatırımla ilgili görüşmek istiyor.”
Ne yatırımı?
Bu yatırımın izini sürelim şimdi de:
29 Eylül 2013’te Usame Kutub, Hasan Doğan’a diyor ki:
“ ‘Abi’, hem Beyefendi, hem Hakan Bey’le görüşmek istiyor. Yalnız, şöyle bir şey var, bilgin olsun; Bilal üzerinden Beyefendi ile başka bir randevu talebi var. Bilal ayarlamaya çalışıyor. (..) Projeler için… Ben de olacağım, Muaz da olacak. Sunum yapacak. O tamamen ayrı bir şey. Sonra hepimiz çıkacağız, Amca ile Başbakan ve Hakan Bey başbaşa kalacak.”
Bu buluşma, 9 Ekim 2013 Çarşamba günü gerçekleşiyor.
Yani Başbakan’ın, Kutub’a “Sizin orayı bizzat ben takip edeceğim” dediği konuşmadan 7 ay sonra…
Görüşmeye giren kadro şu:
Yasin el Kadı, Muaz Kadı, Usame Kutub, Abdülkerim Çay, Hasan Pehlivan ve Bilal Erdoğan…
Tamamen pozitif
Görüşmenin gecesi, İlker Aycı, Kutub’u arayıp yokluyor:
– Yasin Abi memnun mu?
– Çok memnunuz elhamdülillah.
– İşleri daha hızlı görmek konusunda iyi bir motivasyon oldu inşallah?
– Elhamdülillah. Her açıdan çok güzel oldu.
– Patron’un tepkisi pozitifti inşallah.
– Tamamen pozitif, tamamen pozitif…
Fotoğraftakiler
Şimdi o meşhur fotoğrafa bir kez daha bakalım.
Bosphorus 360 şirketi yöneticilerinin, Etiler Polis Okulu arazisine yapmayı planladıkları proje maketi önünde çektirdiği fotoğrafta kimler vardı:
Yasin el Kadı, Muaz Kadı, Usame Kutub, Abdülkerim Çay, Cengiz Aktürk, Nebil Hâkimi…
Başbakan’la görüşmeye giren, ona sunum yapan kadro…
AKP’nin Susurluk’u
Erdoğan’ın, “Başbakan’ın oğlu iş yapamaz mı” sorusu, etik bir tartışma konusu ama polis fezlekesinde “iş yapmak”tan değil, “Başbakanlık nüfuzunun Başbakan ve oğlu tarafından menfaat temini için kullanılmasından” söz ediliyor zaten…
Cengiz Aktürk’ün, 17 Aralık’a aylar kala, Fatih Saraç’la konuşmasında dile getirdiği tahminle noktalayalım:
“Bu iş, yarın ‘Beyefendi’ye sıkıntı verecek. ‘AKP’nin Susurluk’u’ diyecekler.”

ERDOĞAN-EL KADI GÖRÜŞMESİ
‘Sizin ikâmetle ilgili
çalışma okey inşallah’
Yasin el Kadı Türkiye’ye geldiğinde nerede kalıyordu?
Dünyaca aranan ve Türkiye’ye girişi yasak olan adamın otelde kalması sakıncalıydı. O yüzden otel ayarlanmadı. Takipteki polisler, Türkiye’ye geldiğinde kalabilmesi için El Kadı’ya, Sarıyer’de özel bir villa tahsis edildiğini saptadılar.
Ama böyle devam edemezdi. El Kadı’ya acilen ikamet ayarlanmalıydı. Bu işi de Başbakan’ın Özel Kalem’i üstlendi.
Yasin el Kadı ile Erdoğan arasında 4 Aralık 2012 günü 22.32’de yapılan görüşmenin fezlekedeki kaydında bu konu var.
Görüşmeye Bilal Erdoğan aracılık ve tercümanlık ediyor:
B.E: Selamün aleyküm.
EL KADI: Aleykümesselam ve rahmetullah.
B.E.: Uncle Yasin (Yasin Amca) ben şu an babamla birlikteyim. Sizinle konuşmak istiyor.
EL KADI: Hayırlısı inşallah.
R.T.E.: Selamün aleyküm.
EL KADI: Aleykümselam ve rahmetullahi ve beraketuh.
R.T.E.: Baş göz üstüne.
EL KADI: Elhamdülillah. Selametlesin inşallah.
R.T.E.: Elhamdülillah teşekkür, teşekkür…
EL KADI: Allah selamet versin.
R.T.E.: Ankara’ya gelmişsin.
EL KADI: Evet evet, dün.
R.T.E.: Bilgileri aldım. Yarın herhalde gidiyorsunuz.
EL KADI: İnşallah.
R.T.E.: Tekrar dönüş ne zaman olur inşallah.
EL KADI: İnşallah … Bir aya kadar…
R.T.E.: Galiba Kral hastaneden çıkmış.
EL KADI: Evet, ama hâlâ sağlığı çok iyi değil.
R.T.E.: Ama bugün Hariri’nin burada Telekom’la ilgili olan amca çocuğu Saad yanımdaydı. O, “Durumu iyi” dedi.
EL KADI: Vallahi inşallah ama son iki günde aldığım bilgi o ki, sağlığı çok iyi değildir yani…
R.T.E.: Allah şifalar versin inşallah.
EL KADI: İnşallah
R.T.E.: Bu arada Muaz gelir mi?
EL KADI: Belki Muaz benden önce gelir.
R.T.E.: İnşallah inşallah. Bu tarafa gelirsek seni ararız; sen bu tarafa gelirsen bizi haberdar edersin inşallah.
EL KADI: İnşallah inşallah. Herhangi bir şeyde ben çok hızlı bir şekilde gelebilirim, problem değil.
R.T.E.: Bizim Hasan’dan (Özel Kalem Müdürü Hasan Doğan) bir talep olmuş; Hasan onunla ilgili çalışmayı yapıyor.
EL KADI: Vallahi ben ne talep ettiğimi unuttum.
B.E.: Sizin ikametinizle alakalı olarak…
EL KADI: Hee okey okey. Evet, evet, evet, evet, tamam.
R.T.E.: Okey inşallah. Allaha emanet ol!
EL KADI: Tamam.
R.T.E.: Ailene selam söyle inşallah.
EL KADI: İnşallah iletirim selamün aleyküm ve rahmetullah.
R.T.E.: Ve aleyküm selam Allah’a emanet ol, selametle…
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM: POLİS FEZLEKESİ: BİLAL ERDOĞAN GİZLİ ORTAK
25 Aralık yolsuzluk operasyonunun polis fezlekesi, yer yer komik, ama ciddi okunduğunda trajik sahnelere ve bir komedi dizisinden alındığı izlenimi veren diyaloglara yer veriyor.
Bir yandan da ülkenin nasıl yönetildiğine, rantın nasıl dağıtıldığına, zirvede nasıl iş bitirildiğine dair somut kanıtlar sunuyor.
Ekip işbaşında
Kurnaz bir ekip düşünün şimdi… Polis tabiriyle “örgüt”…
Bir mart gecesi, Beşiktaş’taki bir büroda, masa başında oturmuş, Başbakan’a mektup yazmaya çalışıyorlar.
Aslında onu bir karara yönlendirecekler, ama bunu onu kızdırmadan yapmak zorundalar.
Konu şu:
Şehrin en kıymetli yerinde, 32 dönümlük bir arazi var. Ancak arazinin üzerinde de bir polis okulu kurulu.
Arazinin ranta açılabilmesi için okulun oradan taşınması lazım. O zaman arazinin üzerine AVM ve çok katlı lüks konutlar yapabilecekler. Yani rant çok büyük…
‘Burayı Başbakan bize verdi’
Bizim ekibin üç amacı var:
1. Araziyi ucuza kapatmak.
2. Araziyi ihalesiz kapatmak.
3. Araziye mümkün olduğunca çok kat izni çıkartmak.
Elleri güçlü.
Çünkü ekipte bütün bunlara karar verecek ismin, yani Başbakan’ın oğlu da var. Şirketin başına da “oğul”un Kartal İmam Hatip’ten okul arkadaşını yerleştirmişler. O kadar rahatlar ki, -fezlekeye göre- “örgüt”ten bir işadamı, Belediye’de uluorta“Burayı Başbakan bize verdi” diyebiliyor.
Başka kimler var “örgüt”te:
Körfez sermayesine sahip Arap işadamları…
Onların yerli ortakları…
Ve onlara kolaylık sağlayan bürokratlar…
‘Büyük Patron’a mektup
Arazinin İçişleri Bakanlığı’ndan Belediye’ye devrini halletmişler.
Sıra, projeyi ihaleye çıkaracak kurumun belirlenmesinde:
En güçlü aday, TOKİ…
Ama bizimkiler Belediye’nin konut şirketi KİPTAŞ’ı tercih ediyor, ki ihale kazara başkasına gitmesin.
Bunun için de “Büyük patron”a telkin yapılması lazım.
Ama kim nasıl söyleyecek?
İşte işadamları Cengiz Aktürk ve Usame Kutub ile eski Belediye danışmanı, yeni Yatırım, Destek ve Tanıtım Ajansı Başkanı İlker Aycı’dan oluşan ekip bunu düşünüyor.
Ekipteki Usame Kutub’u tanıtalım:
Amcası Seyid Kutub, Mısır’da Nasır tarafından asıldıktan sonra babası Suudi Arabistan’a yerleşip orada Müslüman Kardeşler’i kurmuştu. Yasin el Kadı da onlara ve İhvan’a sahip çıkan işadamı olarak biliniyor.
Sonunda ekip, Başbakan’a yazmaya karar veriyor.
Aktürk, klavyenin başına geçiyor.
Bir polis aracı ise dışarıda, onları dinliyor.
Başbakan’ın koruması Zeki Bulut’a, “Bekle; bir mektup getireceğiz, elden verirsin” diyorlar.
Ve yazmaya girişiyorlar.
Orada dinlemeye takılan ve sonra da fezlekeye suç kanıtı
olarak konan diyaloglar hem komik, hem ibretlik:
“Beyefendiyi kızdırmamak lazım”
“Bence projeyi kopardık” diye söze giriyor Aycı:
“Alacağın yer, şu anda İstanbul’un en gözde yerlerinden birisi… O yüzden hiçbir açık kapı kalmasın.”
Kutub, “TOKİ istiyorsa, TOKİ ile yapacağımızı yazın” diyor; “Ama bizim naçizane önerimiz; KİPTAŞ ile başladık, onunla devam edelim.”
Sonra bu lafın, muhatabında yaratacağı öfkeden korkuyor:
“Yani o, kiminle çalışmak istiyorsa onunla çalışsın. Sonra kızdırıp proje başkasına gitmesin.”
Allah muhafaza!
İş, iki dudak arasında…
İhale başkasına gidebilir
Başbakan TOKİ’yi seviyor. Onunla iş yapmaya yatkın.
Aycı’nın deyişiyle, “Yarın öbürgün, ‘Ben burayı TOKİ’ye verdim’ (derse iş), TOKİ’den başkasına da gidebilir.”
Yani: İhale elden kaçabilir. O yüzden TOKİ’yi istemiyormuş gibi yapmadan, KİPTAŞ’ı pazarlamalı…
‘Yine kızacak’
Kutub, “TOKİ sorunlu oluyor” ifadesinin eklenmesini istiyor.
Aycı karşı çıkıyor:
“TOKİ’yi kötülemememiz lazım. Çünkü hemen buradan şunu çıkarır: ‘Milyon konut yaptık, sen hâlâ TOKİ’yi beğenmiyor musun?’ Tek KİPTAŞ dersen de KİPTAŞ’ı benim istediğimi düşünür. O zaman yine kızacak, ‘Benim işime karışıyor’diyecek.”
O halde cümle şöyle kurulmalı:
“Zat-ı aliniz eğer TOKİ diye uygun görürlerse…”
Ufff! Bu da olmadı. Aycı yeniden kuruyor cümleyi:
“Zat-ı aliniz başka bir yol bulursa, o şekilde de projeyi yapmaya başlarız.”
Aktürk, yazmaya çalışıyor:
“Zat-ı a-li-niz uy-gun gö-rür-se…”
“Zat-ı alinizin buyruğu”
Aycı bunu da düzeltiyor. Ama yağlandıkça düşüyor
cümleler:
“Zat-ı alinizin buyurduğu şekilde ilerleyeceğimize uymak zorunda olduğumuzu…”
Aktürk:
“Uymak zorunda olduğumuzu biliyoruz. Aslında bunu ilk söyleyebiliriz.”
Aycı diğer pohpohlama seçeneklerini sıralıyor:
“Öyle de yapabilirsiniz, ancak ‘Takdir Zat-ı alinizindir. Sizin buyurduğunuzu…’
veya ‘Zat-ı alinizin takdir ettiği şekilde hitap etmek üzere talimatınızı bekliyoruz’
veya ‘Ancak Zat-ı aliniz nasıl uygun görürse o şekilde ilerlemek üzere talimatınızı bekliyoruz.’
veya ‘Talimatınızı veya takdirlerinizi bekliyoruz’…”
Sonra bunun manasını şöyle özetliyor:
“Bizde ekip hazır. Her şey hazır. Sen ne diyorsan o şekilde ilerliyoruz.”
“Bilal’e yıkalım”
Aktürk diyor ki:
“…‘İlker kardeşim bizi KİPTAŞ’a yönlendirdi’ diyelim.”
Aycı’nın aklına yatıyor:
“Konuyu benimle paylaştığınızı yazın.”
Aktürk aynen tuşluyor:
“Konuyu İlker’le paylaştım.”
Aycı düzeltiyor:
“Sizin yönlendirmenizle konuyu İlker’le paylaştım.”
Ve ekliyor:
“…‘Nerden çıktı İlker’ demesin.”
O sırada Kutub’un aklına bir cinlik geliyor:
“O zaman KİPTAŞ’ı isteyen Bilal olsun.”
Öyle ya, kızamaz oğluna; öyle sanıyorlar.
Aktürk, “Tamam, çok güzel” diye seviniyor bu formüle…
Ve şöyle tamamlıyor:
“Burayı bitirelim abi: ‘Yüzde 50 biz, yüzde 50 Körfez sermayesi… Ayrıca Yasin (El Kadı) bey projeye katılacaktır. Tasvip ediyor musunuz ya da başka bir talimatınız var mı?’…”
Kutub noktalıyor:
“Yaz: Sayın Başbakanımızın emrine…”
‘Abi ne derse o…’
2012 yılı, 13 Eylül gecesi…
Saat 23.20
Cengiz Aktürk ile Usame Kutub telefonda konuşuyorlar.
Konu aynı:
Etiler Polis Okulu arazisi…
Para nasıl paylaşılacak meselesi tartışılıyor artık…
Aktürk, Kutub’a “O işi netleştir kafanda” diyor.
Kutub, ilginç bir karşılık veriyor:
“ ‘Abi’ nasıl istiyorsa öyle olacak sonunda…”
Aktürk şaşırıyor:
“Kim nasıl istiyorsa?”
Kutub temkinli:
“- Ya bizim şey yani…”
“- Nasıl abi? Kim nasıl istiyorsa öyle olacak?”
“- Ya tek kişi, başka kimse yok ki zaten. Mühim olan o… İşi veren razı olsun da, ondan sonra nasıl istiyorsa öyle olacak. Anladın mı ben ne söylüyorum? Neyse gelince konuşuruz.”
“- Tamam, gelince konuşuruz, bunlar telefonda olmaz.”
‘Arkadaş’ın babası mı?
Aktürk telefonu kapatıyor, ama içi rahat etmiyor. Düşündükçe tedirgin oluyor. Geceyarısı yeniden Kutub’u arıyor:
“- Bir şey diycem: Sen o işle ilgili, ‘Abi karar verecek’ dedin. Neye Abi karar verecek?”
Kutub ürküyor, ‘Abi’ lafının telefonda vurgulanmasından:
“- Ya ben ‘Abi’ demedim.
“- Dedin ya; ‘Abi karar verecek’ diye…
“- Yani işte, anla yani…”
Sonunda Aktürk açık konuşuyor:
“- ‘Arkadaş’ın babası mı?”
“- Ya ben dedim; o ne kabul ederse o olacak.”
“- Olur mu ya! Biz bir şirketiz. Bir iş alıyoruz. O şirketin şeklini, hukukunu oluşturmuşuz.”
“- Tamam da… Ama yani bu, çok özel bir durum. Sonunda konuşacağız, söyleyeceğiz. Ona göre şey yapacağız.”
‘Konu mankeni miyiz?’
“- Ekstra bir talebi olur, o söylenir. Ama neticede ne diyebilir, ne olabilir?
“- Bilmem yani… ‘İşte yüzde falan yabancı körfezi olsun, yüzde 90’ını, 50’sini falan alın, işte falan grubu içeri alın-almayın’ falan… Sonra da kendileri söyleyecek.”
“Atıyorum, ‘Yüzde 90’ını dışarı verin. Yüzde 10’u sizin olsun’ dedi mesela?”
“- Tamam. E n’olur?”
“- Öyle şey olur mu Usame!”
“- Olur, niye olmasın ya? Senin aklına takılan nokta nedir?”
“- Ben ne istismar edilmek, ne kullanılmak istiyorum. Birilerinin tavassutu var diye, böyle lütufmuş gibi oluşmasını istemem. (..) Yüzde 25 konuştuk. ‘Yüzde 25’ini dışarı satarsak biz burayı yaparız’ dedik.”
“- Diyelim ki yarın gelip, ‘Yok hayır. Bunun yüzde 30’unu alırsınız, yüzde 70’i böyle veriliyor’ dedi. Hayır mı diyecen?
“- Öyle bir şey demez o… Niye desin ki?
“- Sorumun cevabını ver: Herhangi bir şey derse, ‘Hayır’ mı diyeceğiz?”
“- Hayır demeyiz, ama ‘Biz böyle düşünüyoruz’ diyeceğiz.”
“- Ama burada unutmamamız gereken bir şey var: O bize daha önce söylemiş olmasaydı, bu iş zaten olmuyor.”
“Kimin ne alacağına
‘Baba’ karar veriyor”
Bu diyalog, polis fezlekesinde şöyle yorumlanıyor:
“Bu görüşmede ‘Arkadaşın babası’ olarak tabir edilen kişinin, örgüt yönetici ve üyelerinden kimin ne alacağına karar vereceği ve aynı zamanda bu işi de onun verdiği, Etiler projesiyle ilgili finansman ve hasılat paylaşımı gibi konularda onun nihai karar verici olduğu, N. Bilal Erdoğan’ın da şirkete gizli ortak olduğu anlaşılmıştır.”
CENGİZ AKTÜRK:“Şirket, ‘Şey’in onayıyla kuruldu”


Bosphorus 360 şirketinin yöneticileri, Yasin el Kadı, oğlu Muaz Kadı, Usame Kutub ve diğerleri, daha ihale açılmadan arazi üzerine (“Beyaz Türkler için”) yapacakları AVM, rezidans, otel ve mağazaların proje ve maketlerini tamamlamış, Başbakan’a sunum yapmış, Albaraka’dan fon ayarlamış ve Boğaz manzarasında hatıra fotoğrafları çektirmişlerdi bile…









