Tarifsiz acıların yaşandığı çok şiddetli bir deprem yaşadık. Sokak sokak, bina bina gezince gördük ki, devletin eli uzanamamış nice insana… Çoğu insan sokakta donuyor. Karınları aç. Şanslılar arabada. Herkesin içinde an be an büyüyen bir korku: Enkaz altındakiler geceyi nasıl geçirecek?
Türkiye tarihinin gelmiş geçmiş en şiddetli depremlerinden birini yaşadık. https://kronos36.news/ ten Metin Yoksu’nun yazdığı ..Toplumsal hafızamıza ‘acı bir gün’ olarak geçecek bir deprem… Muhtemel ki, uzunca bir süre de bu acıyı katlandıracak olay ve eylemlere tanık olacağız.Ortadoğu’nun savaş cehenneminde yaşamız yetmezmiş gibi şimdi de depremle yüzleşmek zorundayız.Ne var ki ‘öldüren’ deprem mi? Yoksa ihmal mi? Yükümlülüklerini yerine getirmeyen kamu yahut siviller mi?
Bunları düşünmek için belki çok erken. Önce yaşanan acılarımızı duyurmalıyız; duyurmalıyız ki bu gece çocuklar üşümesin! Keşke böyle yazınca ve anlatınca çocuklar üşümemiş olsalar!
Batman’da yakalandık depreme, herkes gibi uykumuzda yakalandık. Sabahın kör karanlığında depremden ziyade evdeki kedimin (Kundir-Luna) sesine uyandım. Oturmuş birazdan üzerine düşecek dolabın sallanmasını izliyordu. Neyse ki ona bir şey olmadı ve hızlıca ilk şoku atlattık. Yaşadığım şehirde neyse ki “kötü” bir hadise yoktu ve günün ilk ışıkları ile birlikte Malatya’ya doğru yola koyuldum.
YIKILMIŞ BİNANIN ALTINDA BİR ARAÇ
Virajlı, karlı yollar derken 3 saatte vardım kayısı diyarına. Yol boyunca karayolları iyi çalışmış ve yollarda bir iki nokta dışında önemli bir sorun yoktu. Şehre girmeden önce kimi benzin istasyonlarındaki, özellikle de Elazığ ve Malatya sınırlarındaki yoğunluk dikkatimi çekti. Ardından doğal güzellikleri ile betona çevrilmiş bu kentin eski yapılarının bir bir yıkıldığını gördüm. Kentin en işlek caddesinin hemen yanı başında yıkılmış bir binanın altında kalmış aracın görüntüsü yaşanan dehşeti adeta gözler önüne seriyordu.
Ve Sivas Caddesi’nin sonuna doğru yürüdükçe ne çektiğime, kimi çektiğime bakmadan deklanşöre bastım. Caddenin sonuna vardığımda, kayınbiraderini aradığını söyleyen Mert Akar adındaki bir kişinin sesi ile irkildim. Bugüne kadar yangın, sel vb. afet bölgelerinde de çalışmış bir gazeteci olarak ilk kez bir deprem bölgesinde haber takibi yaparken yeniden insanların çaresizliğini görünce afalladım.
AİLELERİNİ ARAYAN İNSANLAR
Aceleyle kendimi toparlayıp işimi yapmam ve geceyi soğukta geçirecek bu insanların nereye gideceğini ve ne yapacaklarını öğrenmem gerekiyordu. Kimi öğrendiğim bilgileri ailelerini arayan insanlar ile paylaşmaya çalışıyordum.
Sivas Caddesi’nde insanlar ve AFAD yetkilileri ile yaptığım görüşmelerden öğrendiğim kadarı ile sabahki ilk depremde burada birçok bina yıkılmış. Çoğu da hasar almış. Ben en az 10 yıkılmış bina sayabildim. Sayamadıklarım daha fazlaydı. İlk deprem sonrası arama kurtarma çalışması başlamış ve ardından insanlar kurtarılmış, ama saatler öğleni geçer geçmez maalesef yeni artçı sarsıntılar dolayısı ile yeni binalar yıkılmış. Ayakta kalanlar da çatırdamaya başlamış bu yüzden de maalesef kurtarma çalışmalarına ara verilmiş.
