Adam Smith, milyonlarca kişiyi doyurmanın yolunu bulduğunu düşünüyor. Hem de hiç ek gıda üretmeden.
Bu, Adam Smith’in çok yakından igilendiği bir konu, çünkü açlığı ve “tam anlamıyla hiçbir şeye sahip olmamayı” bizzat tecrübe etmiş.Adam yaşamının ilk döneminin kötü geçtiğini anlatıyor. Çok içiyormuş, uyuşturucu kullanıyormuş ve kendini öldürmeye çalışmış.Umutsuzca daha iyi bir yaşam ararken, İngiltere’nin Melbourne kentinden Avustralya’ya göç etmeye karar vermiş.Avustralya’daki Melbourne’de bir restoranda bulaşıkçılık yapmaya başladığını anlatıyor.Lüks bir restoranın mutfağında aradığını buldu ve yılda 100 bin dolardan fazla kazanan bir şef olmayı başardı.Ancak Adam’ın hayatı yine de alkol ve uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle mükemmel olmaktan çok uzaktı.
Şaşırtıcı gıda israfı
Avustralya vatandaşı olmaya çalışırken, birkaç aylığına bir çiftlikte çalıştı. İşte burada gördüğü gıda israfı karşısında hayretler içinde kaldı.Süpermarketlerin satamadığı gıda ürünleri hayvanlara veriliyordu.”Domuzlara verilen yiyeceklerin aynısını ben de yiyordum. Bu saçmalık diye düşündüm. Süpermarketler son dakikada siparişlerini iptal edebiliyor ve bu çiftçiler yiyecekleri insanlar yerine domuzlara veriyordu. Anlamsız bir şeydi” diye açıklıyor.”Bir çiftlikteydim. Elimde sopayla ağaçlara vurup, yemiş topluyordum. Sonra bir çiftçiye, “Gerçek Abur Cubur Gıda Projesi”ni başlatıp, dünyayı doyuracağımı söyledim”. Adam Smith, İngiltere’ye geri taşınır taşınmaz dediğini yaptı.
Gerçek Abur Cubur Gıda Projesi
32 yaşındaki Adam Smith, projesini 2013’te Avustralya’daki o ilham anından bir yıldan az süre sonra başlattı.Fikir basit. Kullanma tarihleri geçtiği, ya da hafif zarar gördüğü ya da sipariş iptal edildiği için süpermarketlerin ya da gıda toptancılarının satamadığı mallar toplanıyor.Adam, söz konusu gıda ürünlerini yemenin kesinlikle güvenli olduğunu ve “gönlünden ne koparsa onu ödeyen” kafelere, dükkanlara ve depolara dağıtıldığını söylüyor.Projeyle iki sorun birden çözülüyor. Gıda israfı azalıyor ve çok az parası olan ya da hiç olmayanlar karnını doyurabiliyor.Proje, bazıları 30 kafe birden işleten 120 ortağında destek ve danışmanlık veriyor.Bu kafeler Avustralya, Fransa, Almanya, İsrail, Japonya, Güney Afrika, Güney Kore ve İngiltere’de bulunabiliyor.










