ENES CANSEVER-HAFTANIN YORUMU
Anadolu Kerbela’ya döndü. Yezidî düşünce, sari hastalık gibi kol geziyor.Her gün bir Hüseynî’nin feryadına yol veriliyor. Ocaklara ateş düşüyor.
Samsun Cezaevi’nde 9 aydan beri hukuksuz bir şekilde tutulan İlahiyatçı
Hüseyin Penbe, kanser tedavisi görmesine rağmen tahliye edilmedi. Hastalığı
ağırlaşan Pembe, ne yazık ki cezaevinde hayatını kaybetti.
Baskı ve zulümler o kadar ağır ki,
tarifsiz travmalar yaşatılıyor.
Hangi birini dile getirelim ki?
Merhumun cenazesini, 2’si kadın olmak üzere 8 kişi iştirak edebildi.
Hüseyin Penbe’nin maruz kaldığı
zulmü, ne içeride hastalığın acısını yudumlarken ne de son yolculuğunda dile
getiren, kulak kesilen oldu.
Bir kaç cılız ses, korkunç bir sessizlik…
Zalimliği dile getirme cesareti gösterilemedi. Son yolculuk. 8 inanmış
mümin gönülle varılan kabristanın serinliği…
Yunus’un ifadesiyle gariplerin
göçü:
‘Nice bu dert ile yanam
Ecel ere bir gün ölem
Meğer ki sinimde bulam
Şöyle garip bencileyin
“Bir garip ölmüş diyeler
Üç günden sonra duyalar
Soğuk su ile yuyalar
Şöyle garip bencileyin”
Hangi birini sıralayalım ki?
Rize’de Ortaokul öğretmenliği yaparken, devlet tarafından gözaltına alınan öğretmen, vahşice darpedilmiş ve sonra da cesedi Samsun’un sahillerine, acımasız dalgaların kucağına atılmış olarak bulundu.
Doğum sancısı ile yargıç-polis zulmü arasında preslenen duygular…
Sezeryanla doğum yapmış bir anne. Hastane odasında ve tekerlekli sandalyede.
Bu anneyi, bu mübarek mevsimde
gözaltına aldıracak kadar ahlaktan ve hukuktan uzaklaşıldı.
Zıvanadan çıkmış bir hal, çivisi çıkmış hukuk…
Vicdanı paslanmış topluluk…
10 aydan beri eşini cezaevinde tutarak, Nazlı N. Mert’e acı çektirenler,
tam bir gözüdönmüşlük yaklaşımıyla doğumhane kapısında 3 gün polise nöbet
tutturdu.
Polisler, doğum sancısı çeken anneyi gözaltına almak için beklediler.
Nasıl bir mantıktır bu?
Bugüne değin, henüz kaydı düşülmemiş işkenceler…
Ankara’da, memleketin başkentinde oluyor bunlar.
Nazlı Hanım’ın, bu baskı karşısında tansiyonu düşüyor ve rahatsızlanıyor.
Sancıları iyice sıklaşınca, acil şekilde doğumhaneye alınıyor. Sonra da
gözaltı süreci…
Bursa’da benzer hazin bir tablo.
Din Kültürü Öğretmeni Elif Aslaner, doğumhaneden adliyeye götürülüyor.
Günlerce nezarethanede bekletiliyor.
Zonguldak’ta eşi 10 aydır tutkulu olan öğretmen Şule Akkaya, süt çağındaki 1 yaşındaki bebeği ve 3 çocuğundan ayrılarak
gözaltına alınıyor. Akkaya’nın süt çağındaki çocuğunu emzirmesi için, bebek tam 50 kilometre
gelgit yapıyor…
Öyle ya, artık her yöre Ker bela, her ay Muharrem, her gün ayrı bir yas…
Yalnız Fatma ana değil, Anadolu’nun bağrı yanık anaları da feryad-u
figanda…
Demek ki ibret alınmazsa tekerrür edermiş tarih, önü alınmazsa zalimlikte
Yezidler’le yarışabilirmiş modern çağın gaddarları.
Ve demek ki gariplerin bahtına hep yas düşmüş, düşüyor, düşecek. Felek
çarkın böyle kurmuş, ama garipler hep muştulanmış, muştulanıyor. Yarın elbet
onlarınsa ne gam Fatımalar’a, ne gam Hüseynîler’e…
Muharrem denince hep matem, keder, gözyaşı ve zulüm
akla geliyor. Peygamberlerin lütuflarla sarmalandığı bir ay olmakla beraber,
çok acı ve elim bir hadiseyle adeta karalar bağlamıştır.Gül Peygamber’in torunu
İmam Hüseyin Kerbela’da şehit şerbeti içince; matem, hüzün, bürümüş her yanı.









