Eski HDP Eş Başkanı Figen Yüksekdağ, 242 günlük tutukluluğunun ardından ilk savunmasını yaptı. Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesi’nde ifade veren Yüksekdağ, “Hakkımda 100 yıl ceza isteniyor, birkaç ömrüm daha olsa yine aynı şeyleri yaparım” dedi. Yüksekdağ, hakkındaki suçlamalar için, “Tek suçumuz şudur: Dedik ki Meclis babanızın malı değil, köylü kızı Figen de Şırnaklı çobanın oğlu Ferhat da gelir vekil olur” dedi. Yüksekdağ, örgüt suçlamalarına, “Bir eğer bir örgüt kurmuş olsaydık onu çatır çatır savunuruz, bakın HDP’yi nasıl savunuyorum” yanıtını verdi.
Figen Yüksekdağ, verdiği ifadede şunları söyledi:
SİYASİ TAARUZ:
Buraya gelemeyen avukatlarım var, otobüsleri bağlandı fiilen gözaltına alındılar. Bana, temsil ettiğim partiye dönük bir siyasi taaruz var. Bugünkü yargılamanın siyasi anlamda, tarihsel anlamda yargılama olmadığını net biçimde görüyoruz. Siyasi bir taarruzdur yaşanan. Bana, şahsıma, temsil ettiğim partiye dönük bir taarruz vardır. Türkiye’de adalet mekanizmasından söz edemediğimiz için, rutin bir yargı mekanizmasından da söz edemiyoruz.
SİYASET YAPMAMIZ BALTALANDI
Elbette Türkiye’de yargı hiçbir zaman sorunsuz olmadı. Bizler de siyasi olarak eleştirdik ve eleştirdiklerimizi çözüm gücüne dönüştürmek için gittik yasama organında mücadele vermeye başladık. Yasama organında Türkiye’nin hukuk devleti haline dönüşmesi için çalışmamız, emek vermemiz baltalandı. Türkiye’de bu faciayı sadece ben yaşamıyorum. Ülke sınırları içinde soluk almaya çabalayan her bir yurttaş yaşıyor. Bu acılar onlara yaşatılıyor.
MAHKEMEYE MÜDAHALE EDİYORLAR
Buraya girmeyi başaramayan, ciddi müdahalelerle karşılaşan arkadaşlarım var. Doğal hakkını, açık yargılamayı izleme hakkını kullanmak isteyen arkadaşlarım, seçmenlerimiz var. Biraz önce gözlerimizin önünde iktidar mahkemeye müdahale etti ve buraya giren yabancı heyeti Adalet bakanlığı kararıyla dışarı çıkardı. Saklama gereği de duyulmuyor. Bu ne demek? Adalet Bakanı bu hakkı nereden buluyor? Ben Almanya’ya gittim. Yargılanan Türklerin duruşmasına katıldım. Bu siyasi iktidar kendisini bu ülkeyi rezil etmeye vakfetmiş. Rezilliklerine bir rezillik daha eklediler. Her gün demokratik siyasetin zemini zaten dinamitleniyor. Bağımsız yargı zemininin dinamitlenmesi için de iktidar her gün elinden geleni yapıyor. Hukuki savunmalar yapıyor değerli avukatlarım, ama bu sürecin, benim yargılanmamın, bizim yargılanmamızın hukukla hiçbir alakası olmadığını herkes biliyor. Herkesin bildiği, kiminin izlediği, kiminin mağduru, kiminin müsebbibi olduğu bir süreç yaşıyoruz.
AYNI ŞEYLERİ YAPARIM
Nur topu gibi, bitmeyen bir OHAL yapmışlar; onun yanı sıra sokakta 3 kişiyi bir arada yürütmeme gibi operasyonlar da devam ediyor. Bugün Ankara Valiliği bu mahkemeye çalışıyor; büyük bir görev aşkıyla, burada Yüksekdağ’ın yargılandığından kimsenin haberi olmasın diye uğraşılıyor Bizler bu sürece mahkum değiliz. Ben mahkeme salonlarıyla ilk defa karşı karşıya gelmiyorum. Ben ensesi kalınlarla ilk defa karşılaşmıyorum. Ben bu ülkede bir kadın olarak hep mücadele ettim ve zulmün her türlüsünü gördüm. Daha fazlasını da görebilirim, sorun değil. 100 yıl ceza isteniyor. Emin olun birkaç ömrüm daha olsa aynı şeyleri yeniden yaparım, yeter ki, bir asra değecek bir davamız olsun. Bizim bir asra değecek davamız var, o da barış ve demokrasi davası. Türkiye çok acı gördü, çok zulüm gördü ve artık çıkış istiyor. Ne zamana kadar bu iktidar konuşanı zorla bastırarak, hukuku devre dışı bırakarak yönetmeye devam edecek. Etrafımız kaynıyor. Etrafımız ateş çemberi. Kendilerini dokunulmazlık zırhıyla kuşatılmış ilahi bir varlık olarak mı görüyorlar?
ÇÖZÜM SÜRECİ
Biz HDP olarak Türkiye için bir çıkış projesi önerdik. Bakın dedik, dengeler değişiyor, etrafımız ateş çemberine dönmüş. Zaten Türkiye’nin çözmediği kendi içinde önemli sorunlar var. En temel çıkış siyasi çözümdür. Başlatanlar da onlar, bitirenler de onlar, muhatap olanları yargılayanlar da onlar. Bu kadar büyük bir tutarsızlık olabilir mi? Ama Türkiye’yi yöneten siyasi iktidar bu işi böyle yürütebileceğini düşünüyor. Bu kabul edilebilir mi? Birilerinin buna dur demesi gerekiyordu. HDP işte tarihsel olarak böyle bir rolle siyaset sahnesine çıktı. Türkiye’de çözümün, demokratik yaşamın partisi olmak. O süreçte görüşmeler, diyaloglar devam ederken, çatışmaların durduğu ve ölümlerin yaşanmadığı yaklaşık iki buçuk yıl geçirdik.
7 HAZİRAN’DA NE OLDU
HDP 7 Haziran seçimlerinde yüzde 13 oy alınca, bu iki buçuk yıl geri dönülemez ve hala dönemeyeceğimiz biçimde bozuldu. Çünkü siyasi iktidar barıştan, demokrasiden kendisine ekmek çıkmayacağını gördü. 7 Haziran’dan sonra ortalık kan deryasına döndü ve iktidar sahipleri gözümüzün içine baka baka “400 vekil verseydiniz bunlar olmazdı” dedi. Biz o zaman bu mahkeme salonlarına geleceğimizi biliyorduk. Daha fazlasını da biliyorduk ya; Allahın sevgili kuluyumdur, bana biraz daha yaşa demiştir. O nedenle buradayım. Sayısız ölüm tehditleriyle, taammüden ölüm girişimleriyle karşı karşıya kaldık. Selahattin
Demirtaş da aynı şekilde. Biz o tarihten itibaren bu ülkede barışın kazanabileceği tavrımızın saldırıya uğrayacağını biliyorduk. Tutuklanıncaya kadar da bu taarruzlar hiç bitmedi. Binlerce arkadaşımız gözaltına alındı, tutuklandı. Sadece biz tutuklandıktan sonra partimin 5000 üye ve yöneticisi tutuklandı.
ENİS BERBEROĞLU VURGUSU
Enis Berberoğlu ile birlikte tutuklu milletvekili sayısı 12. Bunları kimse unutmayacak. Figen Yüksekdağ’ı da HDP‘yi de kimse unutmayacak. Bunlar zulmün zorbalığıyla yazılıyor. Tarihin bir evresinde zulüm güçlüyse, direniş de onun kadar güçlüyse asla unutulmaz ve mutlaka hesabı sorulur. Karşımızda şöyle bir siyasi yapı var; tek adam, tek yargı, tek düşünce ve dışında kalan herkes terörist.Türkiye’de “terör örgütü” patlaması oldu. “Terör propagandası” patlaması oldu. Bu, tarihsel kırılma anlamına gelir. İktidar hiçbir sorumluluk hissetmeden herkesi terörist ilan ediyor. Bir ülkenin kendisine duyduğu güven açısından bu ne anlama geliyor? Bu, sosyolojik bir çürümedir. Yüz binlerce terör örgütü propagandası yapan örgüt üyesi var. Bir ülkede yüz binlerce terör örgütü propagandası yapan varsa, iktidarın dönüp kendisine, kendi propagandasına bakması lazım. Acaba ben ne propagandası yapıyorum, Türkiye toplumu ne kadar kendine ait hissediyor?
ÜLKEYİ ŞİZOFRENE ÇEVİRECEKLER
Türkiye toplumu Anayasa değişikliği ile gelen rejim değişikliğine karşı. Bunun böyle olduğu bilinmesine rağmen hiçbir şey yokmuş gibi davranmamızı bekliyorlar. Bu şizofrenik bir haldir. Ben bu ülkenin tek akıllısıyım demiyorum. Ama bu ülkeyi şizofrene çevirecekler. Gayri meşru bir Anayasa. Türkiye toplumu onay vermiyor, ama yaptım oldu diyor silahı, gücü, yargıyı, devlet mekanizmalarını elinde tutanlar. Böyle bir zorlama sadece siyaset kurumunda değil, aynı zamanda tüm toplumsal yapı için de ciddi travmalara yol açar. Bana göre Türkiye’yi kendilerine benzetmeye çalışıyorlar, ama başaramayacaklar. Türkiye toplumu çok ciddi badireler atlattı, ama Türkiye toplumu hiçbir zaman böyle zorbalar karşısında boyun eğmedi. Mutlaka tutacağı bir dal oldu. Türkiye’de yurttaşların tutabileceği bir dal vardı ve bu dal yeşeren güçlenen bir daldı. Bu dalı kırarsak sorun çözülür dediler. Sorun çözüldü mü? Biz buradayız. Ben buradayım, ha Meclis’te ha burada. Beni bu mahkeme salonlarına zorla getirenler utanacaklar. Beni bu mahkeme salonlarında halkımın temsil hakkını savunduğum için yargılayabileceğini sananlar yargılanacaklar. Bizim saklayacağımız, gizleyeceğimiz bir şey yok. Haram oy, haram para yemedik. Birileriyle bir gün dost, bir gün düşman olmamışız. Bir o tarafa bir bu tarafa dönmemişiz. Biz gayet rahat mahkemede bulunuruz, ama onlar rahat edemeyecekler.
SÜLEYMAN SOYLU’YA TEPKİ
Ben nasıl ikna olacağım adil yargılandığıma. Benim ilk ceza aldığım davada karar çıktı, TV’de alt yazılar geçmeye başladı. Alt yazıyla birlikte İçişleri Bakanı dedi ki, “Figen Yüksekdağ’a sırtını dayaması için 4 duvar verdik.” Bakın, bir ülkenin İçişleri Bakanı bunu söylüyor. Sen mi verdin o 4 duvarı, sen mi verdin o kararı? Çıksak desek ki, kararı siz veriyorsunuz, hakimleri canlarından bezdiriyorsunuz, bunu söyleyin desek, bu kadar güzel itiraf edemezlerdi. Sonraki günlerde aynı mahkeme milletvekilliğimin düşürüldüğü gün benim hakkımda son savunmamı dahi almadan ceza vermek istiyordu. O gün karar vermesini avukatlarım engellemişler, hukuki olarak. Sonra vardığım sonuç şu: Benim milletvekilliğimin düşürüldüğü gün o mahkemeye karar çıkarması için talimat verilmiş. Aynı gün Selahattin Demirtaş’a ceza verildi. İdris Baluken yeniden gözaltına alındı, benim vekilliğim düşürüldü, bana da ceza vererek tabloyu tamamlamak istediler. Sanki Saray’da bir merkez, bir hukuk masası var, tüm yargılama süreçlerini ince ince hesaplıyor, tüm ayrıntılarıyla planlıyorlar ve bunlar sahada karşımıza çıkıyor. Bizim bu mahkemelerde gerçek anlamda bir yargılama yapıldığını düşünmemiz olanaksız.
HERŞEY OLAĞANÜSTÜ
Türkiye’de bazı mekanizmalar normal işleyebilseydi, yargı mekanizması da siyaset mekanizması da normal güzergahında gitseydi, mahkeme salonunda da gerilimler yaşanmazdı. Bu mahkemenin diğerleri gibi olmayacağı da açık. Evet sizin üslubunuz var, ama bu mahkemede haksız hukuksuz milletvekilliği düşürülmüş, temsiliyeti yargı kararlarının üstünde olan biri yargılanıyor. Oy nedir, demokrasinin en temel kriteridir. Demokratik hukuk devletinin temel ölçütü, seçme ve seçilme hürriyetini ne kadar uygulayıp uygulamadığından geçer. Hayatın olağan akışı diye bir şey kalmamış ki. Hiçbir şey olağan akmıyor. OHAL var, olağanüstü siyaset var, bürokrasi var, her şey olağanüstü. 6 milyon insan oy verecek, 3 kişilik mahkeme hükmü yok diyecek. Davalar açılabilir, yargılamalar yapılabilir. Milletvekilliği bittikten, yasama süreci kapandıktan sonra hüküm uygulanır, ardından hükmün uygulanması ertelenir. Bizlerin tutuklanması ile beraber artık bu içtihat kaldırıldı. Nasıl yapıldı? Meclis’teki haksız çoğunluk kullanılarak Anayasa devrildi. Bakın bu yanlışı yapan partilerden biri kendisini yollara vurmuş adalet arıyor. İnsanlar oyunu sana emanet etmiş. Yargıya mı emanet etti Van halkı oyunu? Beni 400 bin nüfuslu Van halkının yüzde 70’i, 6 milyon yurttaş da bizi seçecek, sonra 3 kişilik bir mahkeme heyeti hükmü yoktur diyecek ve benim vekaletim devre dışı kalacak.
Kendi sorununu ve krizini başkaları üzerine atmakta çok ustadır bu iktidar. Attılar mahkeme heyetinin üzerine, korsan bir şekilde Anayasa değişikliği gerçekleştirdiler. Sonra sorumluluğu yargının üzerine attılar. Şimdi bu kadar inandırıcılıktan yoksun bir şey olabilir mi? Hukuk, evrensel kriterler bunun neresinde? Bunun üzerinden hala siyasi operasyonları sürdürebileceklerini sanıyorlar, ama bu sürdürülebilir değil. Her tekçi rejim, kendisini her şeyin yerine koyan her rejim gitmiştir. Arkasında iyi izler bırakmadan, çoğunlukla kötü izler bırakarak gitmiştir. Bu iktidar için de aynı akıbet söz konusudur.
SÖZLERİMİN ALTINDA 6 MİLYONUN İMZASI VAR
Ben geldim tek başıma buraya. Ben, ben değilim ki. 6 milyonu hangi duruşma salonuna dolduracaksınız? Benim sözlerimin altına imza atan 6 milyon var. Hatta ben onların sözlerini söylüyorum. 6 milyon insanı alacak duruşma salonu icat edilmedi ki. Bu ülke çok büyük acılar yaşadı. İdamlar, faili meçhuller. Türkiye hala bunların kabuk bağlamayan
yaralarıyla boğuşuyor. Bugün bir yara daha açtılar. Ölümcül bir yara açtılar. Siyasi iktidar “referandumdan çıktık, zaten iktidar cepte” diye düşünebilir, ama hiç de öyle değil. Biz ne için yargılanıyoruz? Çözüm yeri parlamento, siyaset yapmak gerek, tamam eyvallah. Ondan sonra, “Hop tamam, bu kadar olmaz.” Siz demediniz mi Meclis’te siyaset yapın. Ee geldik, buyurun. O fezlekelerdeki sözlerin hepsini Meclis’te de söyledim ben.









