ENES CANSEVER-HAFTANIN YORUMU
Türkiye çok ilginç bir ülke…
Dünün mağdurları, bugünlerde mağrur oldular.
Zulüm mü?’ desen, elimize kimse su dökemez, havasındalar.
Zulümde zirvenin peşindeler yani… Adaletsizlikleri tüm dünyanın dilinde…
Kibir mi?
Evelallah kimse ellerine su dökemez.
Ülkede hak ve hukuk ayaklara paspas…
Aslında doğru söylüyorlar, adalet sokakta aranmaz.
Ama ne yazık ki, kötünün rekor tutkunları, adaleti mumla aranır hale getirdiler. Elde mumlar, karanlıklarda adalet aranıyor.
Acı lakin, gelinen nokta bu…
Bundan yaklaşık 8 yıl önce, bugünkü yazımın başlığını taşıyan bir makale yazmıştım: ‘Gandi’ Kemal ve ‘Gündi Kemal’…
Bugün aynı başlığı farklı bir gündemle kullanıyorum.
2009’da İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan Adayı olduğunda da, hiç bozmadığı sakinliği nedeniyle kamuoyunda “Gandi Kemal” olarak anıldı Kılıçdaroğlu…
Mahatma Gandi’nin Hindistan’da deneyip başarıya ulaştırdığı barışçıl eylemin bir başka versiyonu olarak adlandırılan bir çıkışla, ‘Adalet yürüyüşü’ diyerek, revan oldu yollara…
Gandi’nin tarihe geçen ve Kılıçdaroğlu’nun Adalet Yürüyüşüne ışık tutan ‘Tuz yürüyüşün’ tarihi, 1930’lu yıllara dayanır. Gandi bu yürüyüşü Hintliler’e ayrımcılık yapan yasaları protesto etmek için başlatmıştı.
Mahatma Gandi, yürüyüşe başlamadan önce Britanya Genel Valisi Lord Irwin’e bir mektup yazmış ve sözkonusu yasanın kaldırılmasını, aksi takdirde şiddet içermeyen bir direniş yapacağını bildirmişti.
Ardından da halka “kendinizi yeterince güçlü hissediyorsanız hükümetin işlerini terk edip, bu yürüyüşe katılın” çağrısı yaptı.
Gandi ve 78 yol arkadaşı, İngiliz sömürge zihniyetinin bir yansıması olan ve Hintliler’e tuz üretimini yasaklayan yasayı protesto için yollara düşüp, böylece meşhur yolculuğuna başladı.
Hindistan’ın Gujarat Eyaleti’nin başkenti Ahmedabad yakınlarındaki Sabarmati Aşram’dan başlayan yürüyüşe yolda binlerce kişi katıldı, tıpkı Ankara’dan İstanbul’a yürüyenlere, katılan binler gibi…
Hint Okyanusu kıyısındaki Dandi köyüne kadar ki 388 kilometrelik mesafeyi çıplak ayakla, 24 günde kat eden, o dönemde 61 yaşında olan Gandhi, 6 Nisan sabahı İngiliz polislerinin şaşkın bakışları arasında denize yürüdü ve çamura karışmış bir toprak tuzu avuçlarına alarak tatlı suda yıkayarak ufaladı.
Böylece bir Hindu’nun tuz çıkaramayacağına dair Tuz Yasası’nı ihlal etti. Ardından Gandi’nin çağrısına uyan binlerce köylü deniz kıyılarına akın ederek tuz çıkarmaya başladılar. Gandi ve 60 bin eylemci hapse atıldı ancak yasa da işlemez hale geldi.
Hani derler ya, ‘Adalet, ağır ağır yürür, fakat gideceği yere er geç varır…’
Gandi’nin 78 yıl önce ‘Tuz yürüyüşü’ de bugünkü “Adalet Yürüyüşü” de böyle…
Bu anlamlı Adalet Yürüyüşüne, amma, velakin ve fakat gibi ifadeleri kullanmak istemem. Ama Adalet Yürüyüşünde Puzzledeki eksik parçaya da dikkat çekmeliyim.
Mesela, Gandi Kemal, keşke uzunca yaptığı konuşmasında kadınların maruz kaldığı zulmü iyice resmedebilseydi.
Günümüz muktedirlerinin paramparça ettiği ülkemizi o da, Adalet,Hak, Hukuk derken, ‘mahalle’ ayrımına girmeseydi. Falan ‘Camianın’ dışındaki mağdurlara, Adalet ifadesini kullanmasaydı.









