Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana, 26 başbakan görev yaptı. Yıllarca görev yapanlar olduğu gibi, sayılı günler kala bırakanlar da oldu. Kimi sorumluluğun hakkını verdi, kimisi de bu makamı görev süresince işgal etti. Kimi güzel eserlerle tarihte kaldı, kimisinin ise; kısa süre icraatlarından eser kalmayarak silinip gitti. Memlekete güzel hizmette bulunanlar, hep yâd edildi. Yıllara rağmen edilmeye de devam ediliyorlar.
Fakat hiçbirisi Ahmet Davutoğlu’nun düştüğü duruma düşmedi. Konuyu ifade etme adına, tek parti döneminde yaşanan bir tabloyu anlatalım. Rivayet şöyle: Tek parti döneminde yeni göreve başlayan dönemin Başbakanı Celal Bayar, Çankaya’ya çıkar. Yetkilerinin ne olduğunu sorar o dönemin Cumhurbaşkanına. Cumhurbaşkanı koltuğuna yaslanır ve çiçeği burnundaki başbakana şöyle cevap verir: “Komutanların terfilerine ve tayinlerine ben karar veririm, sen orduya karışma. Büyükelçileri ben belirlerim, sen dışpolitikayla meşgul olma. Valileri, polis müdürlerini ben tayin ederim, sen asla içişleriyle vakit öldürme. Gerisini bildiğin gibi yap…”der.
Erdoğan ile Davutoğlu arasındaki gürültüyü özetler gibi değil mi? Bugünkü tablo, yarım asır öncekinden daha vahim, daha zalim. Çünkü o dönemin cumhurbaşkanı ordu, içişleri ile dışişleri bakanlığına talip olmuş, geri kalan kurum ve kuruluşları, Başbakan Bayar’a bırakmış. Mesela maliye, ekonomi, enerji, bayındırlık, son olarak merkez bankası gibi devletin yağlı ve ballı ihalelerinin yapıldığı, paraların döndüğü kurumları, bugünküler gibi ele geçirilmemiş.
- Mesela damadını enerji bakanlığının tepesine oturtmamış. Oğluna gemicikler filosu oluşturmamış…
- Hısım ve akrabalarını mafyavari meydanlara salmamış, halkın malını millete rağmen gasp etmemiş…
Hasılı, cumhuriyet tarihinden bu yana, ‘Başbakanlık makamı’ bugünkü gibi bir zilletle karşılaşmadı. Hiç bir başbakanın, haysiyet ve şerefinin üzerinde dava arkadaşları, “Kardeş Davutoğlu’nun üzerinde tepindiği gibi tepinmedi. Ahmet Hoca hala; “Kimse dava kardeşliğimizi test etmesin!” diyor mudur?
Bu zillette, sadece Saray Darbesi’yle ‘alaşağı edilme’ değil. “Dava arkadaşlığı”- “Yol kardeşliği”- “Demokrasi ve Adalet” gibi farklı kavramlar ve maneviyatı yüksek değerler vardı çünkü.
Davutoğlu başbakanlık yaptığı 1 yıl 255 günlük görev süresinde akan kandan ve yok olan canlardan sorumludur. Cezasını bu dünyada zilletle ödedi, öbür âlemde zebaniler karşısında hesap vermemesi mümkün mü? Ülkenin ve Güneydoğu Anadolu Bölgemizin bu noktaya gelmesinde danışmanlığından, dışişleri bakanlığına ve başbakanlığına kadar her kademede, emeği ve vebali var. Sıfır sorundan, sırf ‘sorun’ olan dış politikasından, dünyadan dışlanmış politikadaki basiretsizliğinden dolayı, kanı akan her bir mazlum Suriyelinin eli, öbür dünyada Davutoğlu, ekibi ve tabi ki büyük ortağının yakasında olacak. Libya, Irak, Mısır, Filistin, Yemen ve diğer yerlerdeki her bir masumun çektiği eza ve cefada büyük hissesi var. Görüntüde kavga, arka kapılarda yağlı ballı ilişkilerle, İsrail’e NATO’nun kapısını açan, Filistinli mazlumların başına yağan her bir misket bombasının kanlı eli var. Onun başbakanlığı döneminde hortlayan terör ve kin ile kutuplaştırma siyasetiyle, yüzlerce evladımız canından oldu, olmaya devam ediyor. Kıbrıs Barış Harekatı’nda toplam 498 şehit verildi. 7 Haziran seçimleri sonrası ikinci kez göreve atanan Davutoğlu döneminde ise; 76 ilden 504 asker-polis hayatını kaybetti. Diyarbakır’daki HDP mitingine yapılan saldırıda çok sayıda insanımız hayatını kaybetti, 402 vatandaş yaralandı. Suruç’taki kalleş saldırıda, 34 genç fidan öldü, 100’den fazla kişi yaralandı. Ankara’daki bombalı vahşette, 109 insanımız hayatını yitirdi, 500’den fazla kişi de yaralandı ve sakat kaldı. Sultanahmet’te 13 turist, Ankara’da ikinci kez 29 insanımız, faili belli olan/olmayan saldırıyla hayatını kaybetti.









