İnsanlar iki şeyden ötürü geri çekilirler ; Ya kendi acziyetlerinden, yada karşı cephedekilerin kuvvetlerinden…
Diktatörler de böyledir…
Gücün esîri, güçten korkar !
Hele hele kapıların önünde aslanlar gibi kükreyen, kapı arkalarında ise süt dökmüş kedi gibi inim inim inleyen fir’avn-ı zelîller ise tam olarak böyledir.
Kaybetmeye başlayan zorbalar bu nedenle iki hat kurarlar…
Birinci Hat, Makyaj Hattı ;
Kendi acziyetlerini örtebilecek tarzda etrâflarını kuvvet ile çevirip, olduklarından kuvvetli görünmeye çalışırlar çünkü acze düşmüşlerdir.
Mevcûdu korumak için özel ordular, kuvvetler, timler kurarlar…
Koruma ordusu ile gezmelerinin nedeni güçleri değil zilletleridir.
Bununla berâber “Genç” kalma arzu ve ihtirasında olan bir ihtiyarın saçlarını boyaması gibi algı operasyonları ile devamlı makyaj yaparlar…
İkinci Hat, Korku Hattı ;
Burada ise düşmanın kuvvet ve saldırıları ile baş edebilmek için birer birer kalelerini, komutanlarını, piyonlarını teslim eder…
Tâ ki kahrolası, nedense adı hep “ak” olan sarayına kadar geriler, sıkışıp kalırlar.
Nuh (as) Tufanı’nda inançsızların sularının yükselmesi karşısında kurtulmak için, mal-menâl ve öldürdükleri evlatlarından kurdukları o mini tepeciklerin üzerine çıkması gibi bir cinnet psikolojisine girerler.
Her iki durumda da nefislerini kurtarmak için her şeyi, ama her şeyi fedâ ederler…
Fakat neticede dev dalgalar kendilerini yutar.
Kurtuluş yoktur…
Sakın zamanın bir türlü geçmemesi sizi aldatmasın, bu hep böyle olmuştur, zâlim kendi filiyatıyla kendini tutsak eder ve her şeyini kaybeder.
İşin bir “üçüncü” aşaması vardır ki işte o, zâlim diktatörün ciğerini dağlar…
Bağımsız Gazeteciliğe Destek Olun
Özgür basının yaşaması ve zulme uğrayanların sesinin duyulması için yayın hayatını sürdüren ZAMAN Avustralya'ya PATREON'dan yapacağınız destek çok kıymetli. Siz de bu sese güç katın!
