ENES CANSEVER/HAFTANIN YORUMU
16 Nisan 2017… Çok anlamlı bir gündü…Anlamlı derken
genellikle bu söze yüklenen mana olumlu olur. Ama dün tecelli eden mana
olumsuzdur. Çünkü dün Türkiye’nin sorunlu da olsa hasbelkader sahip olduğu
demokratik düzenin rafa kaldırıldığı gündür.
Demokrasiye çok büyük emeği geçen rahmetli Turgut
Özal’ın bu ülkeye kazandırdığı demokratik kazanımların baskıyla yok edildiği
bir gündür. Vatandaşların ‘Evet’ veya ‘Hayır’ için birbirine düşman edildiği,
köprülerin tahrip edildiği, halkın arasına tam ortadan duvarlar örüldüğü gün
olduğu için anlamlı bir gündü.
AKP ve MHP’nin kazandığı ve fakat kaybedenin Türkiye
olduğu bir gündü. Bugün aynı zamanda Turgut Özal’ın rahmetli olduğu bir gün.
(17 Nisan 1993) Bu noktadan bakıldığında da bugün Özal’ın millete kazandırdığı
demokratik hakların öldüğü gün olması noktasında da anlamlıdır.
Rahmetli öleli 24 yıl olmuş. Özal 1983-1993 yılları
arasındaki 10 yıllık siyasi hayatında, çok önemli hizmetleri ülkeye
kazandırdı. Türk siyasi hayatına damgasını vurdu ve çok unutulmaz dönüşümler gerçekleştirdi. Cumhurbaşkanlığı yeminini yaparken ‘din ve vicdan’ özgürlüğü, ‘düşünce ve ifade’ özgürlüğü ve ‘teşebbüs’ hürriyetinin, olmazsa olmazı
olduğunu söyledi.
Türkiye’ye çağ atalatan siyasetçiydi, Özal. Tabuları
yıkan liderdi. Milletin hepsinin cumhurbaşkanıydı. Bu yüzden milyonlarca insan,
vefatında İstanbul Vatan Caddesinde “Sivil, demokrat ve dindar Cumhurbaşkanı”
pankartları ile çok büyük kalabalıklar halinde onu ebedi dünyaya intikal
ettirdiler. Gözyaşlarını döktüler. Çünkü Özal Çankaya’yı millete açtı.
Cumhurbaşkanı oldum diye namazı mı terk edeceğim dedi. Devlet millet içindir,
millet devlet için değildir dediği için demokrattı.
Devleti merkeze koyan ‘devlet baba’ anlayışına karşı
çıktı. Dindardı ama hiç bir zaman bu kimliğini siyasete alet eden bir politika
izlemedi. Hiç bir zaman kindar da olmadı.
Kutuplaşmaları bitirip milleti birbirine yaklaştırdı.
141-142’yi kaldırdı. Herkesin, sol düşünceye sahip kitlenin de mağduriyetine
çare oldu, onların takdirini kazandı. İnsan hakları ihlallerine karşılık Avrupa
Birliği İnsan Hakları Mahkemesi’ne başvurunun yolunu açtı.
Ortaya koyduğu 12 Eylül öncesinin dört eğilimini birleştirme stratejisi ile ülkedeki kutuplaşmaların
azaltılmasına katkı sağladı. 141. ve 142. Maddelerini kaldırarak, ‘Türk solu’nun takdirini kazandı. Nefret söylemleri ve ötekileştirmenin ayyukka çıktığı bugün, Özal çoğulculuk ve çok sesliliğin önünü açtı, aradaki engelleri kaldırdı.









