Geçtiğimiz hafta üç günlük bir Almanya ziyaretim oldu. İç siyasi gündemin kasvetinde bana çok iyi gelen ve ümit veren programlara katıldım. Tahdis-i nimet niyetiyle gördüklerimi paylaşıyorum.
İlk olarak perşembe akşamı Almanya’nın Münih kentinde hizmet gönüllülerinin kurduğu diyalog derneği IDIZEM’in organize ettiği geleneksel Diyalog Ödülleri etkinliğine katıldım. IDIZEM, sivil toplum kuruluşlarının en çok karşılaştığı sürdürülebilirlik sorununu aşmış ve kurulduğu günden beri aktif bir dernek. Şimdiye kadar eyalet ve ulusal bazda çok önemli katılımcılarla birçok faaliyet gerçekleştirmiş. Tamamen gönüllü bir heyetin samimi çabaları ile devam eden çalışmalar neticesinde dernek geniş bir kitleye ulaşmış, bir nevi IDIZEM dostları diyebileceğimiz büyük bir aile oluşmuş.
Benim cevabını en merak ettiğim sorulardan bir tanesi 15 Temmuz sürecinin dernek çalışmalarını nasıl etkilediğiydi. Dernek başkanı Mehmed Çelik’e göre Gülen Hareketi’nin daha bilinir ve konuşulur olmasını avantaja çevirmişler. Salonun kapasitesi sınırlı olduğu için kurumsal partnerlere gönderilen davetiyeler için “Kim katılacak?” diye tatlı bir rekabet yaşanmış. 15 Temmuz’dan sonra düzenlenen programlara Batılı ülkelerden katılan büyükelçi ve konsoloslar olmuş. Ülkelerini temsil noktasındaki bu kişilerin kişisel bir irade ile bunu yapmaları mümkün değil. Hükümetin resmî söylemini satın almamaları bir yana bunu bir de fiili olarak göstermişler. Çelik bana salonu gösterip Alman konukları kastederek “Buradaki herkesle yıllardır birlikteyiz, birçoğu ile partner kuruluşuz” dedi.
Gecede iki kişiye ödül verildi. Salondaki konuşmalar sırasındaki ciddiyeti, ben hariç kimsenin telefonuyla meşgul olmamasını görünce demek meşhur Alman ciddiyeti böyle bir şey dedim. Ödül verecekler önce sahneye gelip ödül alacak kişinin neden bu ödüle layık oldukları ile ilgili bir konuşma yapıyor ardından ödül alacak kişiyi davet ediyor. Yine ödül alan kişi de önceden hazırladığı bir konuşmayı gerçekleştiriyor. Ödül vereceklerden aynı masada olduğum Profesör Heiner Bielefeldt sahneye çıkana kadar özenle konuşması üzerinde çalıştı, renkli kalemlerle ekleme ve çıkarmalar yaptı.
İslam alimlerinin perspektifinde Hristiyanlık üzerine bir konuşmasına denk geldiğim Katolik teolog ve akademisyen Dr. Andreas Renz ilk ödülü Yahudi din adamı Steven Langnas’a verdi. Langnas, İslamofobi başta olmak üzere nefret suçları ile mücadelesiyle tanınan bir isim.
Langnas, konuşmasında yanlış otobüse binmesi sonucu kaybolduktan sonra Kudüs’ün Müslüman mahallesinde gördüğü misafirperverliği uzun uzun anlattı. Kontrol noktasına geldiğinde Filistinlilerin arasında kendisini gören askerlerin “Kaçırıldın mı yoksa” sözlerini gülerek anlattı. Katolik birisinin bir Yahudiye Müslümanların organize ettiği bir etkinlikte ödül vermesinin nasıl bir vizyona tekabül ettiğini anlayacak bir hoca ne yazık ki Türkiye’de kalmadı diyerek diğer ödüle geçelim.
İkinci ödül sahibi bir siyasetçiydi. Margarete Bause uzun yıllar Bavyera Eyaleti’nde siyaset yapmış deneyimli bir isim. Son olarak Alman Federal Meclisi Bundestag’da Yeşiller Partisi üyesiydi. Bause’yi Almanya’da gündeme oturtan şey ise Müslüman Uygurlulara yapılan soykırım ve kötü muameleyi en güçlü dile getiren ve bunun mücadelesini veren isimlerden olması. Kendisi Çin-Alman Parlamentolararası Dostluk Grubu üyesi olmasına rağmen Çin’i eleştirmekten kaçınmayan bir isim. Öyle ki 2019’da bir komite toplantısı için gittiği Çin’e alınmamıştı. Bause’ye destek için diğer Alman vekiller de gezilerini iptal etmişler.
