Aslında başka bir konu üzerinde çalışıyordum fakat bir süredir, İslam’ın güzel adının yanına “siyasal” yaftasını koyup ve bu durumu hoyratça kullanan, İslam’ın içerisini boşaltan Erdoğan ve şurekasının tavrı, tarzı aklımı, kalbimi kurcalıyor…
Hiçbir zaman İslamiyetin güzel isminin önüne konulan o çirkin ifadeyi yani “siyasi” yahut “siyasal” kelimesini İslam’la beraber görmek istemedim ve istemiyorum. Allah’ın insanlar için seçmiş, itmam etmiş ve tamamlamış olduğu “Din” hiçbir şeye alet edilemez. Bu bütün boyutlarıyla gerçekten dini suistimal etmektir ve maalesef Erdoğan ile avanesi bunu başarıyla yapıyorlar…
Öyle ki İslam’a verdikleri zarar dünyadaki bütün haşeratın hedeflerine vereceği zarardan çok ama çok fazla.
Aktar-ı alemden gelen baskı ve saldırılar Müslümanlar’ı kenetleyip, birleştirip, Hakk’a yönelmeye vesile olurken, içten gelen bu nevi müfsidane, nifak hareketleri mü’minleri parçalayıp, ayrıştırıp, İslam’ın nurlu çehresini zifte, karaya bulayıp, dine kimsenin yapamayacağı kötülüğü yapıyor.
Düşünsenize Erdoğan ve AKP’li yamyamların hal, tavır ve anlayışlarından ötürü dinden nefret edip uzaklaşan bir nesille, büyük kitlelerle karşı karşıyayız…
Dindar insanlar dahi ak (!?) hokkabazların bu hallerini eleştirirken, dillerinin ayarı kaçıp, farkında olmadan, tabi oldukları İslamiyet’e karşı olmadık tabirleri kullanıyorlar. Öyle ki, söylenilen sözlerin bir kısmının elfâz-ı küfür olduğunu düşünerek, söyleyenler için tiril tiril titriyorum…
O halde bu “nifak” hareketini siyasal-miyasal tabirini kullanarak İslam ile nasıl bir araya getirebiliriz ?
Hayır ! Ben bunu kabul edemiyorum ve bundan sonra her söylemimde bu bozguncu güruh ile ilgili “Erdoğanizm” ismini kullanacağım, tabilerine de “Erdoğanist” diyeceğim.
Hacı Bektaş Veli “Makalat” isimli eserinde, yanında herhangi biri olan insanın yanındakinden utanarak yapmadığı bir kısım şeyleri, yalnızken yaptığından dem vurarak, şunu söyler ; Yanında birisi varken yalnız kaldığında yaptığın hiçbir şeyi yapmıyorsun, ondan utanıyorsun, peki Allah’ın melekleri yanında değil mi ? Bu nasıl meleklere iman ? Hele hele, Allah seni görmüyor mu ? Bu nasıl Allah’a iman ? Diyerek hem uyarır, hem hakka davet eder…
Aynen öyle de Allah’a inandıklarını söyleyen bu güruhun yaptığı birçok şey inandıklarını söyledikleri İslam ile örtüşmüyor.
Allah’ın nigahban olması, her şeyi görüp, hıfzetmesi, haber verdiği ahiret, hesap ve ceza ile bağdaşmıyor.
Ya inanmıyor, ya yalan söylüyorlar fakat her halukarda “inanıyormuş” gibi yapıyorlar.
Tastamam bir iki yüzlülük, tastamam bir aldatmaca…
Böyle rezalet bir dogmaya “Erdoğanizm” adını vermek bile diğer dogmalara hakaret olur ama gelin başka isimleri kirletmeyelim, bu kepazeliği bu isimle isimlendirelim…
Diktatör evvelki gün gençleri karşısında toplamış onların “muhafazakar, devrimci ve misyon sahibi olarak yetiştirilecek yeni nesil” olduğunu söylüyor.
Ortaya nasıl “garabet” nasıl bir gençlik çıkacağını tahayyül edebiliyor musunuz ? Erdoğanist gençler hangi ilkelerle ve nasıl yetiştirilecek ? Gelin ben size anlatayım…
Geleceği şekillendireceğini düşünen Erdoğanizm’in (ilke diyemeyeceğim) ilkesizliklerinden bazılarını şöyle sıralayabiliriz ;
A ) Yalancılık ;
Bence Erdoğanizm’in en büyük özelliği yalan üzerine kurulmuş olması…
Erdoğan ve arkasından gelenler o kadar rahat ve gerçek gibi yalan söylüyorlar ki, dönüp söyledikleri yalanlara “emin olabilirsiniz” kendileri dahi inanıyorlar. Üstüne üstlük söyledikleri her yalanın kılıfı hazır “bu siyaset, siyasette böyle şeyler olur”
Erdoğanizm’in yalanlarını saymakla bitiremezsiniz, diploma, Kabataş, Sümeyye’ye suikast, yolsuzluk, yoksulluk ve yasaklarla mücadele yalanı sadece birkaçı varın gerisini siz ekleyin…
Fakat şüphesiz en büyük yalanları 17-25 Aralık operasyonlarının darbe olduğu ve eşi menendi olmayan 15 Temmuz yalanıdır…
Yalanlarına her gün iftira ve algı operasyonlarıyla level atlatmaktadırlar…
Oysa inandıklarını söyledikleri Efendimiz’e (asv) göre “Yalanla iman aynı kalpte barınmaz”
B ) Menfaatperestlik ;
Şahsi menfaatlerini her şeyin üstünde tutmak.
Erdoğanizm menfaatine o kadar düşkündür ki, şahsı için bütün bir ülkeyi yakıp Neron gibi karşısında lir çalarak, devasa yangını seyredebilir, menfaati için her şeyi yapabilir…
Erdoğan’ın 15 temmuz’u “Allah’ın lütfu” olarak adlandırması bunun en büyük örneğidir. Oy kaybına uğradığında Kürtler’le alakalı Barış Masası’nı yerden yere vurması, Ankara gar katliamı ve Güneydoğu Anadolu’nun yakılıp, yıkılması bir menfaat yada seçim kazanma uğruna neler yapabileceğinin göstergesidir…
