Aslında denklem çok basit.
Hakan Atilla kahramansa, Erdoğan ve şürekası haindir. Devlet imkanlarıyla bürokratik şovlar yapıp tamamen kontrol altındaki medyayla algıları yönlendirebilirsiniz. 17-25’in büyük bir hırsızlık olduğundan şüphesi olmayanlara bile “Atilla’ya yazık oldu galiba” dedirtebilirsiniz. 3 yıldır oğlunu görmeyen annenin gözyaşlarında yıkanmaya çalışabilirsiniz. Bugün bunu yapmaya gücünüz var ancak gerçekleri değiştirmeye yetmiyor bu. Yetmeyecek de.
Önce Atilla’nın ülkeye dönmesine bakalım. Atilla’yı kim karşıladı? Erdoğan’ın 17 Aralık sabahında panik sesle fısır fısır “bana okulda Einstein derlerdi” diyen oğluyla yaptığı konuşmanın “evde kimin paraları var” kısmında Emine Erdoğan’ın söze karışarak “Berat’ta da var” dediği, kifayetsiz muhteris kelimesinin günümüz Türkiye’sindeki cisimleşmiş hali karşıladı. Hakan Atilla davasında ‘yukarısı’ diye adlandırılan iki kişiden biri Berat. Diğeri de kayınpederi. Her ne kadar medyatik, imaj parlatıcı bir fırsat olsa da, Berat’ın yine de havaalanına birini karşılamak için gitmiş olması epey gururuna dokunmuştur.
Kendisinden 8 yaş büyük Atilla için kullandığı “Hakan kardeşimiz” lafı aslında kendisini ne gördüğünün, zihin yapısının minik bir Freudvari izdüşümü.Bir de Erdoğan’ı arayıp telefonu Atilla’ya uzatma sahnesi var ki aman Allah’ım! “Sesinizi duyma noktasında kendisine ileticem telefonu…” Anlayan beri gelsin. Her şeyin sonuna bir “noktasında” eklemeden konuşamıyor adamlar. Telefonu verirken şovun bir parçası olarak bir kaç defa hoparlörü açma ‘noktasında’ girişimde bulunuyor, beceremeyince AA muhabirine yaptığı “N’apalım böyle olsun” hareketi ne kadar sempatik ama öyle değil mi?
Son olarak bir de şöyle bir durum var: Büyük devletiz diyoruz ya, tamamen haklı olduğumuz bir konu diyoruz ya, adam almış senin bürokratını, tutuklamış, yargılamış, ceza vermiş, cezası bitene kadar yatırmış sonra da sınırdışı etmiş. Bunun neresinde haklı ve güçlü olmak var?
Gelelim Hakan Atilla ve milli kahramanlık destanına. Bakalım olaylar nasıl gelişmiş:
Mahkemede Hakan Atilla aleyhine kim tanıklık yaptı? Reza Zarrab. Yani Erdoğan’ın hayırsever işadamı dediği, Türk bayraklı dekor önünde Türkiye’nin cari açığını nasıl fedakarca kapattığını anlatan, bizim bakanların önüne yattığı, daha 29 yaşındayken bizim kabineyi elemanı yapmış, bahşişlerini önden vermiş, bugün Atilla’ya yapılanın zamanda ona yapıldığı, nerede bizim vatandaşımız diye ABD’de nota verdiğimiz İranlı işadamı. Büyük bir vatan evladıyken mahkemede bütün kirli ilişkileri tek tek açıklaması ve dağıttığı rüşvetleri isim isim sayması sebebiyle bir anda hain ilan edilen Reza Bey.
Reza, mahkemede ne dedi?
Ambargoyu delerken Halkbank ile ilgili işlemleri Süleyman Aslan (evinde para kutuları çıkan genel müdür), Hakan Atilla ve Levent Balkan (Tevhid Selam sanığı, İranlıların Türkiye’deki favori adamlarından) ile birlikte yaptıklarını anlattı. Yani ambargoyu delmekle ilgili bütün yapılan banka işlemlerinin bu üçünün bilgisi dahilinde yapıldığını itiraf etti. İtiraf etmese n’olacak! Bir tanesi bankanın genel müdürü, diğeri uluslararası operasyonlarından sorumlu genel müdür yardımcısı bir diğeri de ona bağlı dairenin başındaki şahıs. Bilmiyor olmaları mümkün mü?
Peki, mahkemede bu kirli çarktan Hakan Atilla ekonomik bir menfaat temin etmedi diye kim tanıklık yaptı? Eski polis memuru Hüseyin Korkmaz. Korkmaz mahkemede İran ambargosunun etrafından dolanarak kirli bir çark kuran ve hepimizin parasını çalan çetenin nasıl işlediğini, hangi yöntemleri kullandığını, devlette kimleri satın aldığını belgelerle anlattı.
Şimdi filmin en başına dönelim, bakalım vatana hizmet, vatana ihanet neymiş. İran ambargosu denen şey Türkiye gibi enerji ihtiyacını dışarıdan sağlayan bir ülkenin başına gelebilecek en güzel şey. Arasan bulamazsın. Türkiye BM’de ret oyu verse de ambargoya uymama konusunda bir beyan zikretmedi. Hatta zaman zaman Amerika’dan gelen mali ve teknik ekiplere ve üst düzey temsilcilere ambargoya riayet ettiklerini defalarca aktardı AKP’liler. Bunların en başında da Ali Babacan geliyor.
Peki ambargo neden Türkiye’nin çıkarınaydı. Çok basit. Kararda deniyor ki senin doğalgaz ve petrol ithal etmen bir ihtiyaç ve bunu en yakın komşun olan İran’dan almana bir engel yok, alabilirsin ama bunun karşılığında para verme, mal ver. Yani takas yap diyor. Bu mal da gıda, insani yardım malzemeleri, gündelik ihtiyaçlar olsun. Çünkü eğer sen para verirsen İran bunu terörün finansmanında kullanıyor. İran’ı miranı sallayın herhangi bir ülke ile böyle bir ticaret demek ülke çıkarına yapılmış muazzam bir hizmet demek. Kasandan bir kuruş çıkmayacak ayrıca senin üreticin, işadamın, esnafın İran’a milyarlarca dolarlık mal satmış olacak. Vatandaşın kazanacak. Arayıp da bulamayacağın bir fırsat.
