Ülkemiz, Cumhuriyeti’in ilk yüzyılı sonrasında çok önemli bir seçim yaşıyor, şu an geldiği durum itibariyle buna tam bir referandum da diyebilirsiniz ;
– Ya bir türlü kuramadığı demokratik hayata geçecek, demokratikleşmenin önündeki tek adamı, ceberrut anlayışı değiştirip sandığa gömecek…
– Ya da yıllarca bitmeyecek, çok derin bir karanlığa gömülecek…
Türkiye gibi ülkelerde böyle bir değişim “suhulet” ile yaşanabilir mi ? Deneyip göreceğiz…
Bir taraftan bunlarla uğraşırken, diğer taraftan da kendi içerimizde bence yersiz bir tartışma yaşıyoruz…
Siyasileşiyor muyuz ? Siyasileştik mi ?
Hizmetin geleneksel siyasi anlayışı ;
Maalesef Siyaset’e çok dar bir çerçeveden bakıyoruz, bakışımız Üstadımız’ın “euzu billahi mineşşeytani vessiyase” sözü ile kayıtlı durumda…
“Şeytandan ve siyasetten Allah’a sığınırım” vurgusu ile kuşatılmış durumdayız.
Üstad bu sözü talihsiz bir alimin “tarafgirlik yaptığı, meleknümun bir insanı kendi siyasi fikrine karşıt diye, şeytan gibi gördüğü” çıplak gerçeği ile karşılaşınca, kendine düstur edinmiştir…
Bizler bu pencereden bakıp, Aziz Üstad’ın siyaseti tümüyle reddettiğini düşünüyor, kendimizi dar kalıplara mahkum ediyoruz…
Maalesef Hizmet’in geleneksel siyasi anlayışı da buraya hapsedilmiş halde…
Siyaseti tümüyle red…
Üstad’ın siyasete yaklaşımı ;
Halbuki Üstad Bediüzzaman asla siyaseti tümüyle reddetmemiş, tarihsellik ve konjektörel gerçeklik karşısında yer yer siyaseti yönlendirme adına müdahalede bulunmuş, yer yer siyasete dokunmuş, dahil olmuştur…
Bilhassa Eski Said ve 3.Said dönemlerinde, Yeni Said döneminin aksine bu farklılığı, değişkenliği izleyebiliriz…
O, bir bütün olarak siyasette bulunmayı, bir siyasi kimlik yahut partiye angaje olmayı, siyasi bir figür olmayı, bütün cehd ve gayreti o yolda sarf etmeyi reddediyor.
Özellikle Yeni Said dönemi (1917-22 den 1950’ye kadar) siyasetle hizmet edilemeyeceğini düşünüp, o tarafa dönüp bakmamıştır.
O, hususen bu aralıkta “ya Nur, ya da topuz” diyerek Nurani Hizmet’te siyasetin lüzumsuz meşgale, zaman israfı olduğunu salık vermektedir, nitekim ülkenin içinde olduğu hal bellidir ve haklıdır…
Evet, Eski Said ve 3.Said döneminde ise Üstad’ın siyaseti izlediğini, yer yer “ilkeler üzerinden” doğru yöne sevk için müdahale ettiğini ve eserlerinde de bu durumu zikrettiğini görüyoruz…
Hocaefendi’nin siyasete bakışı ve uygulaması ;
Bu hususta Büyüğümüz de Nur Üstad’ın yolunda yürümektedir.
Hocaefendi’nin siyasilerle görüşmesi, zamanı geldiğinde farklı siyasi partileri işaret etmesi, siyasetin ne olduğunu izaha çalışması, bir vatandaş olarak kamuoyuna görüşünü açıklamasının gayet tabii, sevenlerini yönlendirmesinin ise gayet fıtri olduğunu söylemesi tamamen bu durumu göstermektedir…
Elbette Hocaefendi bizzatihi hizmetle iştigal edip, Hizmet’i temsil eden talebelerinin, siyasi bir figür olarak, siyasetle, siyasileşerek iştigal etmelerini istememektedir…
O halde ortaya çıkan hakikat şudur ;
1.. Temel değerleri, doneleri, metodolojisi, duruşu ve uygulamaları, geçmiş planı açısından bakarsanız Hizmet, siyasi bir hareket değildir, siyasileşmez, siyasileşmiyor…
2.. Şahıslar açısından bakarsanız, durum farklılık arz eder.
a ) Temsil selahiyeti olanlar, yukarıda söylenenler dahilinde “şahsen” siyasetten uzak dururlar…
b ) Geniş dairedeki Hizmet Gönüllüleri Hizmet’ten başka bir sevdaya kapılmadan, siyaseti takip edip, hizmet ve siyaset dengesini kurarak gayretlerini hizmete hasrederler, oy verme, fikrini beyan etme gibi vatandaşlık haklarını kullanıp, yollarına devam ederler…
c ) Bir de işi akademisyenlik, gazetecilik ve medya ile benzerleri olan arkadaşlarımız var ki onlar siyaseti, olayları, gelişim, değişim ve başkalaşmaları takip edip, analizlerini yapar, fikirlerini söyler ve toplumda “doğru olan” ne ise onun yerli yerine oturması için yönlendirmede bulunabilirler…
