Soru: “İkindi namazıyla alakalı hadis-i şeriflerde pek çok tahşidatın yapıldığını görüyoruz. İkindi namazına bu kadar önem verilmesinin sebebi ne olabilir?” (Leyla Ş.)
Beş vakit namaz, dinin direği, ibadetlerin özü, imanın ikiz kardeşi, mü’minin miracıdır. Her vakit namazının diğerlerinden farklı olarak kendine has bazı hususi özellikleri vardır. Her bir namaz vakti, kainatta önemli dönüşümlerin yaşandığı anlara denk gelir.
Kur’an-ı Kerim’de, “Namazlara, hele orta namaza (ikindi namazına) dikkat edin ve kalkıp huşû ile Allah’ın huzurunda durun.” (Bakara, 2/238) buyrulurak ikindi namazına (salat-ı vusta) özel olarak dikkat çekiliyor.
Ancak, bu noktada ikindi namazının kaçırılmasıyla ilgili şiddetli ikazların bulunduğunu da belirtmek gerekiyor.
İbn Ömer’in (r.a.) rivayet ettiği bir hadiste Allah Resulü (s.a.s.) şöyle buyuruyor: “İkindi namazını kaçıran kimse, sanki evlad u iyalini de malını da elinden kaçırmış kimse gibidir.” (Buhari, Mevakitü’s-Salat, 552)
Belki ilk bakışta bir vakit namazın terk edilmesinin böyle bir musibete benzetilmesini büyük bir ceza olarak düşünebiliriz. Halbuki ahirete müteveccih işlerin en küçüğü, fani dünyanın en büyük işlerinden daha büyüktür. Çünkü ahirete yönelik ameller sonsuza bakıyor. Evet, Allah rızası için gerçekleştirilen bir dakikalık amel, dünya ve içindekilerden daha hayırlıdır. Çünkü o amel artık, ebedileşmiş, sonsuzlaşmıştır.
İkindi namazının kasten terk edilmesiyle ilgili başka bir hadis-i şerif de şöyle: “Kim ikindi namazını kasten terk ederse ameli bâtıl olur.” (Buhari, Mevakitü’s-Salat, 553)
İkindi vakti adeta manevi tahsilat vakti gibidir. Gündüzün sonuna yaklaşılırken, kişi ikindi namazını kıldığında gün boyu yapıp ettiklerini, çalışıp çabalamalarını güzel bir niyet ile sevap hanesine kaydettirebilir. Aksi halde kılmadığı namaz ile böyle büyük bir mükafatı da elinden kaçırmış olacaktır.
Bir gece Resul-i Ekrem (s.a.s.), dolunaya bakıp şöyle buyurur: “Siz nasıl şu ayı hiçbiriniz zahmete düşmeksizin görebiliyorsanız, Rabbiniz’i de de öylece göreceksiniz. Artık güneşin doğuşundan ve batışından evvelki namazların hiçbirinden alıkonmamak için elinizden ne gelirse onu yapmaya çalışınız.” (Buhari, Mevakitü’s-Salat, 554)


