Takvimler 1947’yi gösterdiğinde Dalton Trumbo Hollywood’un en başarılı ve en çok kazanan senaristlerinden biriydi. Yazdığı başarılı senaryolardan uyarlanan filmler yapımcılara büyük paralar kazandırırken Trumbo da ailesiyle mutlu ve rahat bir yaşam sürüyordu.
Trumbo sosyalizme inanan ve bu doğrultuda görüşlerini savunan biriydi. Amerika’nın 2. Dünya Savaşı sırasında Naziler karşısında müttefiki olan Sovyetler, savaş sonrası en büyük rakip haline dönüşünce bir anda tamamen legal bir parti olan Amerika Kominist Partisi de bu rekabetten payını alıvermişti. Partiye üye olan isimler topluca cadı avına uğramış ve hepsi “vatan haini” damgasını çoktan yemişlerdi.
Trumbo da parti üyelerindendi ve bir anda adı pek çok diğer senarist arkadaşı gibi “kara liste“ye alınmıştı. Ülke çapında hükümeti eleştiren kim varsa Senatör McCarthy‘nin başlattığı bu cadı avına uğruyor, işinden atılıyor, sorgulardan geçiriliyor, açlığa mahkum ediliyor hatta toplum nezdinde itibarları iki paralık edildiğinden intihar edenler bile çıkıyordu.
Bu arada başını John Wayne, Gregory Peck ve ileride ABD başkanı da olacak Ronald Regan gibilerin çektiği milliyetçi geçinen bir kısım aktörler de bu ava katılmış, kendi meslektaşlarını ihbar ederek onların rollerini de çalmaya başlamıştı. Bu aktörler basından da buldukları bir takım tetikçi yazarlarla kara listedeki senarist ve aktörlerle çalışmayı düşünen dev film şirketlerini tehdit ediyor, meslektaşlarını ihbarcı olmaları için zorluyor ve bunu kabul etmeyen arkadaşlarının aç kalmaları adına ellerinden geleni yapıyorlardı.
Hollywood’daki koministleri bulmak ve onlara günlerini göstermek için kurulan komisyon Trumbo’yu da ifadeye çağırdığında Trumbo işin sonunun hapishane olduğunu çok iyi bilmesine rağmen komisyonun sorduğu soruları cevaplamayı reddetmişti. Katiller, hırsızlar ve tecavüzcülerle birlikte kaldığı hapishane zulmü bittiğinde Trumbo’nun önündeki zorluklar henüz bitmemişti.
Yazdığı senaryoları alacak bir yapımcı bulamazken elindeki tüm birikim de hızlıca erimeye başlamıştı. Ailesini geçindirmek ve hayatına devam edebilmek için en iyi yaptığı işi yani yazmayı ona yasaklamışlardı. Trumbo elbette yazmaktan vazgeçecek değildi. Madem bir marka olan ismini kullanmasına izin vermiyorlardı o da takma isimlerle senaryolar yazmaya başladı. Çok ucuz paralara yazdığı senaryoları 3. sınıf yapımcılara satıyor ve ailesini ayakta tutmak için elinden geleni yapıyordu.
Arkadaşlarını da unutmamıştı, onları da bulduğu yapımcılarla tanıştırıp takma isimle senaryolar yazdırarak hayata tutunmalarını sağlamıştı. Takvimler 1954’ü gösterdiğinde “Roma Tatili” adlı film En İyi Senaryo Oscar’ı kazanırken ödül, Ian Mclellan Hunter’a gidiyordu ama kimsenin bilmediği bir şey vardı ki aslında senaryoyu yazan Trumbo’ydu. Arkadaşı Hunter ise sadece senaryoya yardım etmiş bir yardımcıydı. Akademi 1992 yılında, ölümünden 16 yıl sonra Trumbo’nun itibarını iade etti, ödül kayıtlarını değiştirerek ödülü Hunter’dan geri aldı ve 1993 yılında törenle Dalton Trumbo’nun eşine verdi. 2003 yılında film DVD’ye aktarılırken elektronik yöntemle Dalton Trumbo’nun ismi filmin jeneriğine eklendi.
