Başta uluslararası suçlular olmak üzere çok sayıda yabancının Türk vatandaşlığını “satın alması”, dünyanın da dikkatini çekti. İtalyan bir gazeteci, dünyada “para karşılığı verilen” vatandaşlıkları araştırdı. Bulduğu sonuca göre dünyada parayla vatandaşlık satışının yarısından fazlasını Türkiye yaptı.
Dünya genelinde vatandaşlık endüstrisini inceleyen İtalyan gazeteci Marco D’Eramo, Türkiye’nin dünyadaki vatandaşlık alıcılarının yarısından fazlasını ağırladığına dikkat çekti.İtalyan gazeteci ve sosyolog Marco D’Eramo, New Left Review’un Sidecar blogunda ‘Vatandaşlık Satışı’ başlıklı bir makale yayımladı. Makalesinde, Türkiye’nin bugün dünyadaki vatandaşlık alıcılarının yarısından fazlasını ağırladığına dikkat çekti.
Artık dünya çapında bir “vatandaşlık endüstrisi” olduğuna dikkat çeken İtalyan gazeteci, kişinin kendisi ile ailesi için vatandaşlığın bedelinin birkaç yüz bin dolardan birkaç milyon dolara kadar değiştiğini belirtti.
Artı Gerçek sitesinin aktardığına göre İtalyan gazeteci, “Neden vatandaşlık satın almak gerekiyor? İnsan başka bir uyruğa göz dikiyor, çünkü tüm vatandaşlar eşit değil. Hayatlarımız ‘doğuş piyangosuna’ bağlı. Surak’ın bize hatırlattığı gibi, Burundi’de doğduysanız, yılda 300 dolarla ortalama 57 yıl yaşamayı umabilirsiniz; Finlandiya’da doğduysanız bu rakam 42 bin dolar ve 80 yaştır. Bugün gördüğümüz büyük göçler bu sınırsız jeopolitik eşitsizliğe bağlı” diye kaydetti.
TÜRKİYE GÖÇMENLER İÇİN AB’DEN YILDA 6 MİLYAR EURO ALIYOR
Marco D’Eramo, “Sınırlar bu uçurumun devam etmesine hizmet ediyor: Türkiye Suriyeli, Afgan ve diğer sığınmacıların AB’ye girmesini engellemek için Brüksel’den yılda 6 milyar euro alıyor. Bu yıl itibarıyla Tunus, Sahra altı göçü durdurmak için 1,1 milyar euro alıyor. Küçük Nauru cumhuriyeti (12 bin 600 nüfusa sahip 21 kilometrekarelik bir ada), son 10 yılda Avustralya tarafından reddedilen sığınmacıların başvurularını alarak GSYİH’sinin yarısını elde etti” diye kaydetti.
“Diğer bir yol da, üst düzey devletlere girmenize ve orada ikamet etmenize olanak tanıyan daha düşük dereceli bir vatandaşlık satın almak” diyerek AB veya Japonya pasaportuna sahip olanların 191, ABD pasaportuna sahip olanların 180, Türkiye pasaportuna sahip olanların 110 ülkeye serbestçe girebildiğini aktaran D’Eramo, göçmenlerin katılmayı umdukları devlette yaşamaları gerektiğini, vatandaşlık satın alanların ise orada yalnızca paralarını tutmaları gerektiğine dikkat çekti.
VATANDAŞLIK SATIŞI 1980’LERDE KARAYİP MİKRO DEVLETLERİYLE BAŞLADI
Vatandaşlık ticaretinden ilk yararlananların 1980’lerden itibaren Caricom ülkeleri, yani toplam nüfusları 18.5 milyon olan 15 Karayip mikro devleti olduğunu belirten D’Eramo, pasaportun arzu edilirliğinin sağladığı hareketliliğe bağlı olduğunu, bu anlamda vatandaşlığın ikametten fark gösterdiğini, yatırım karşılığında oturma izni sunan ancak vatandaşlık teklif etmeyen (Portekiz, İspanya, Avustralya ve ABD dahil) yaklaşık 50 ülke bulunduğunu sıraladı.Akdeniz’de vatandaşlığın ana satıcılarının, tarihleriyle ilgili nedenlerden dolayı Malta ve Kıbrıs olduğunu, bunun Malta örneğinde İngilizce dili, konumu ve AB üyeliğinden, Kıbrıs örneğinde hem AB’de olma avantajı hem de Soğuk Savaş’ta Bağlantısızların bir parçası ve güçlü bir komünist partisine sahip olmasından kaynaklandığını anlatan İtalyan gazeteci, Güney Kıbrıs’la ilgili “SSCB çöktüğünde, pek çoğu hukuk ve finans alanında çalışan ve Moskova ile güçlü bağları olan, Rusça konuşan profesyonellerden oluşan büyük bir nüfus hâlâ mevcuttu. Yakınlığı, güneş ışığı ve Avrupa’ya erişimi nedeniyle çok geçmeden Rusların favori destinasyonu haline geldi” bilgisini verdi.









