Çok zor şey ölümü yazmak.Fakat ne gelir elden, Allâh ölümü hayât’ın yanına yazmış.
Kaçınılmaz son, bir gün gelip herkesi bulacak, herkes ölümü tadıyor ve tadacak…
Bugün bir mâsum öldü, henüz dokuz-on yaşında.
Kısacık ömrüne neler sığıştırıp, ne çileler çekti ve sessizce aramızdan ayrılıp gitti.
“Baba, baba” iniltilerini içine gömerek.
Doktorlar babasını görebilsin diye, kalp masajı ile üç kere ölümüne “geçici hayat rengi” vermeye vesîle oldular.
Dayanamadı Kara Efe bir kere değil, üç kere vefât etti.
Aslında son birkaç yıldır çektikleri düşünülürse, bir kere değil, bin defâ vefât etti Ahmet.
Ben bakamıyordum resimlerine, o güzel esmer yüzüne.
Her bakışımda yavrularım aklıma geliyor ve utanıyordum.
Seviyordum Ahmet’i…
Sevdiğiniz bir insana ölüm yakışır mı yakışmaz mı, yakıştırabilir misiniz ? bilmiyorum…
Rabbim beni afvetsin, ölümü bebeklere, çocuklara yakıştıramıyorum ama neylersin takdîre teslim gerek.
Veren O, alan O (cc).
Annesi Zekiye Hanım Kara Efe’yi kucağına ilk aldığında neler hissetti acaba ?
Toprağa koyunca ne hissedecek acaba ?
Ben eşimden biliyorum, her üç yavrumuzu da kucağına aldığında neredeyse gözleri sevinçten yerinden fırlayacaktı.
Mâsumdur onlar.
Mâsumdu Ahmet.
Her bebek, her çocuk mâsumdur.
Mâsumlara sâdece fir’avnlar musallat olur.
Koca ülkede bebekleri, çocukları avlamaya kalkmak geleceğinden korkan, geçmişinden utanan fir’avnların işidir.
Fakat onlarca bebek Mûsâ’nın kanına girse de kurtulamaz Fir’avn.
Her Fir’avn ve sistemi, bir bebek Mûsâ’nın ellerinde can verir.
Binler, onbinler ordusuyla fırtına gibi eserken, Mûsâ’nın “Merhamet Âsâsı” ile vurduğu Sevgi Denizi‘nde gark olur, mahvolur Fir’avn.
Çünkü O adı batasıca, kin ve nefretten beslenir, muhabbet ışığı alnına vurunca gayzdan geberir, gider.
Evet Fir’avnlar bebekler ve çocuklara musallat olur.
Çünkü onlar her bebek ve çocuk gülümsemesinde, kahrolası cinnet psikolojileri ile, kendilerini yok edecek birer Mûsâ görürler.
Devrin zalimleri de Kara Efe Ahmet Burhan’a böyle baktılar herhalde…
Yağız bir delikanlı…
Yağız bir Mûsâ…
Tabii ki anne ve babası adını bilerek seçmişlerdir.
Ahmet Burhan.
Ahmet, Efendim’in (sav) ismi.
Burhan, hakkı batıldan, doğruyu yanlıştan ayıran delîl.
Çektikleri ile hakkı batıldan, doğruyu yanlıştan ayıran bir delîl oldu Kara Efe.
Annesi babası daha mürüvvetini görecekler, büyütüp vatana millete hayırlı bir evlâd olarak topluma arz edeceklerdi.
Bağımsız Gazeteciliğe Destek Olun
Özgür basının yaşaması ve zulme uğrayanların sesinin duyulması için yayın hayatını sürdüren ZAMAN Avustralya'ya PATREON'dan yapacağınız destek çok kıymetli. Siz de bu sese güç katın!
