Gasp edilen Zaman Gazetesinin Genel Yayın Müdürü Abdülhamit Bilici, gazetenin kuruluş yıl dönümü nedeniyle bir yazı kaleme aldı. O yazıda AKP’li bir siyasetçinin gazeteyi ziyaret ettiğini, ev sahipliği yapmak da kendisine düştüğünü söyledikten sonra şunları yazdı: “Kahvemizi içtikten sonra yüzlerce gazetecinin çalıştığı 1 milyon tiraja yaklaşan Zaman’ın yayın mutfağını, en son teknolojiye sahip, saatte 150 bin gazete basabilen matbaalarımızı, ..Cihan Haber Ajansı’nı, … ve alanında itibar kazanmış medya kurumlarımız hakkında bilgiler verdim. Yakın mahallelerin çocukları olduğumuz için başarıları anlatırken muhatabın da iftihar edeceğini düşünüyordum. Meğer ne kadar da safmışım. Aynı isim, bizden sonra gittiği yerde, iftihar etmek bir yana “Bunlar çok güçlenmiş, önlerini almak lazım” diye iç geçirmiş.”
İşte onlardan biri de Ahmet Taşgetiren. Kendisi Hizmet Hareketi’nin kesesinden Avustralya, Burma, Tayland, Vietnam ve Singapur gibi ülkelere gitti. Amerika’nın Teksas, Newyork, Pensilvanya eyaletlerine ve oradan da Hocaefendi ile oturup kahvaltı yaptı. O güne dair yazdığı yazıda bizlerin gözlerini yaşartmıştı. Bilici’nin yazdığı gibi bugün ben de kendime “ne kadar da safmışım” diyorum. Bakın o yazıda neler yazmış: “Hocaefendi ile özel sohbetler yapma imkânımız oldu. Sohbetlerin bir yerinde Türkiye’ye dönüşü sorduk. “Giran geliyor bu gurbet” dedi, hüznünü ifade etti, ileride bir göl var, 9 yıllık sürede oraya ancak üç kere gittim, dedi, ama dönüş için zaman vermedi. Kimseyi sıkıntıya sokmak istemediğini söyledi. 9 koca yıl, gurbet, kolay değil.”
İşte Hocaefendi’nin gurbetini ajite eden bu “içi başka dışı başka zavallı” şimdi ne diyor: “15 Temmuz sonrası açılan “darbe” davalarında “bir numaralı” sanığın Fethullah Gülen olduğu ve hakkında, defalarca ömür boyu hapis istendiği biliniyor. Yasalarda idam olsaydı, idam talebinde bulunulacağı da belli. Buna rağmen şu ana kadar Yapı darbede rol aldıkları iddiasını reddetti. … Zira onlar hala hadiseye, … “Tayyip Erdoğan’ın kurguladığı tiyatro” olarak bakıyor.”
Şimdi bu zavallı için “içi başka dışı başka” desem bazıları rahatsız olur. O zaman “ahmak” diyeyim. Niye mi? Çünkü Hocaefendi, darbe girişimi sonrası New York Times, Financial Times, Sky News ve The Guardian gibi dünyanın en önde gelen medya kuruluşlarının sorularını cevapladığı yerde diyor ki: “Askeri müdahaleye hiçbir zaman olumlu bakmadım. Hayatım boyunca darbelerden darbe yedim, karşısında oldum. Bu girişimi benim idare ettiğim yolunda bir iddia varsa; uluslararası bir komisyon darbeyi araştırsın, sonucunu şimdiden kabul ediyoruz. Yalan da olsa iftira da olsa ben kabul etmeye razıyım ama ulusları bir organizasyon bunu gerçekleştirsin.”
Siz olsanız ahmak demez misiniz? Hocaefendi tabiri yerindeyse açık çek veriyor, “Hadi buyurun uluslararası bir komisyon darbeyi araştırsın, yalan da olsa iftira da olsa sonucunu şimdiden kabul etmeye razıyım” diyor. Bu ahmak da çıkmış “Bu bir tiyatro söylemi sürdürülüyor” diyor. Şimdi ben de diyeyim. Eğer “Bu bir tiyatro” değilse niçin uluslararası bir komisyonun darbeyi araştırmasına izin verilmedi. Bırak uluslararası bir komisyonu, mecliste kurulan komisyonu bile çalıştırmadılar. Darbe tiyatrosunun mimarı olan ve o günün Genel Kurmay Başkanı Hulusi Akar ve MİT Başkanı Hakan Fidan meclis komisyonuna hesap vermeye bile gelmediler.
