Tarih boyunca imana ve Kur’an-a hizmet edenler zulüm görmüşlerdir. Bu
zulmün bir çeşidi de kişiyi hürriyetinden mahrum edip hapsetmektir. Üstad bu
zulmü bir nevi ceza olarak değil, dünya ve ahirette verilecek büyük mükâfatın
mukaddimesi olarak görür ve enfes bir ifade ile “Medreseyi Yusufiyye” tabirini
kullanır.
Değişik tefsirlere baktım. Medrese malum. Yusuf kelimesinin değişik
manaları var. Bazı âlimler esef yani üzüntüden geldiğini söylerler. Kendisine
çok büyük hikmet verilen manasına demektir. Hikmet sahibini ise hasidler
anlayamaz. Dünyevi şeylerde haset olur fakat manevi şeylere haset eden hasid
veya hasud çok yıkıcı olur. Kusayri tefsirinde “haset küfürden daha yıkıcıdır,”
der. Tefsirlerde bu tür hasidler hiç kimsenin aklının ermediği hileler ile her
kötülükleri dahi yaparlar, diye geçiyor.
Hapishane büyük hikmetin yaşanarak öğrenildiği bir yer olur. Çünkü tahsil
edilen bu hikmet nazarı ilimden ziyade zulüm ile gübrelenir, hasret, hüzün,
gözyaşı, dua, ibadet ile yoğrulur, takva ile kanatlanır, sabır ile zirveye
ulaşır. Zulüm, işkence ve hapis çok zordur fakat büyük müfessir İbn Acibe’nin
ifadesi ile “büyük mükafatın mukaddimesidir.” Mükafatıda hem dünyevi hem de
uhrevi olur. Âlimler zulüm ile hapse atılan ve imanında sebat eden bu
yiğitlerin değişik mertebelerinden bahsederler.
ŞEHİTLERİMİZE HATİM İNDİRMEYE VAR
MISINZ?
Araisu’l Beyan adlı tefsirde ilk derece mazlumun uykusunda rüya ile olur.
Sonra uyku ile uyanıklık arasında olur. Sonra da yakeza halinde melekut alemini
manevi derecesine göre seyreder. Yani önce rüya, sonra mukaşefe ve sonra da
dünyevi ve uhrevi mükâfat. Yusuf (as) bu üç mertebeden geçmiştir. Kardeşleri
onu kuyuya atmadan önce işkence ederler, üzerindeki gömleği dahi alarak çıplak
olarak kuyuya atarlar. Yusuf (as) çıplaklığına daha çok üzülürken Cebrail (as)
ona cennetten bir gömlek giydirir. Adem (as) sonra cennnetten gömlek giydirilen
ikinci kişi olduğu için bazı alimler ona ikinci Adem demişlerdir. O Allah’a âşıktır.
Onun için kuyuda, sarayda ve zindan da hep ağlar. Sonra Mısır’a aziz olup
ailesine kavuşunca da secdeye kapanarak Allah’dan vefatını ister ve Allah da
duasını kabul eder.
Evet, imana ve Kur’an-a hizmet edenler için hapis medreseyi Yusufiyyedir. O
medresinin hakkını verirlerse zilliyet planında manen birer evliya olup o
makamları basamak basamak çıkabilirler ve derecelerine göre melekuyiyyet âlemini
seyreder, kemale ererler. Bunun da şartları var. Yusuf (as) gibi iftira sonucu
ve suçsuz hapse atılmaktır. İkinci olarak şikayet değil, şükretmektir. Üçüncü
olarak Kur’an-ın ifadesi ile davasını muhkumlara en güzel bir şekilde
anlatmaktır. Peki, kişinin bu manevi
makamlara yükseldiği nasıl anlaşılır. Kendisine haset edip zulmedenleri Yusuf
(as) gibi affeder, intikam almaya çalışmaz. Sonra da Mısır’a aziz dahi olsa
dünyaya sırt çevirir, Üstadın tabiri ile kabir arkasındaki hayatı sarayda aziz
olmaya tercih edecek derecede kemale erer. Ama bazıları ise manen bu makamları
geçerler, fakat farkında değiller. Üstadın tabiri ile en büyük ihsan, ihsanın
bilinmemesidir.

