Başta peygamberler olmak üzere bütün ehlullah karşılaştıkları dert dâhil her şeyi, Allah’ın rahmet ve muhabbetine vesile yaparlar. Muhabbet ile oturur muhabbet ile kalkarlar.Öyle bir hale ererler ki; meclisleri hep Allah ve Peygamberin anıldığı, anlatıldığı yer, kalpleri mutmain, ruhlar ise maneviyat ile adeta kanatlanıp uçar. Onları dertleri derman, gıdaları evradu ezkar olur.
Cennete bile girseler, herkes ‘dar, dar’ (saray saray) derken onlar Rabia Adeviyye gibi orada ‘car car’ (Efendimizi kastederek kumsu, kumsu) veya ‘Yar Yar’ (Hz Allah) derler. Böylelerini Kabe hoşamedi eder, Ravzai Tahirede Efendiler Efendisi selamını alır, başlarını okşar.
Muhabbet olmayınca, dini anlayışları yavaş yavaş doğma veya insanların icat ettikleri ideojilere benzemeye başlar. Namaz bir folklor, Kâbe’de veya Ravza-ı Tahire’de de olsa orada bir turist, yalanı, iftirayı zulmü siyaset, çalmayı ganimet zanneder. Kinle oturur, nefretle kalkar. İçinde cehennem alevleri var gibi böğürür.Geceleri kabusa, gündüzleri fitne fesada, akılları da şeytani akla dönüşür.Neticede hem kendileri helak olur, hem de çevredekileri helak ederler.
Hele birde gücü kuvveti elinde tutuyorsa işte zaman bütün bütün ülkeyi de felakete sürüklerler.
Evet, ‘muhabbetsiz din anlayışı, Muhammed ’siz din’ olur. Çünkü muhabbet Muhammed’ten (SAV) den gelir.
MEVLANA: HAK’KA ARZET, HALKA DEĞİL…
Mevlana derki “Her gün insanoğlunun kapısını ya bir sıkıntı ya da bir nimet çalar. İkisine de güler yüzle kapıyı aç, hoş karşıla ve içeriye buyur et” der.
Dünya rahat yeri değildir. İnsan sıkıldığında hislerini ya halka ya da Hak’ka arz eder. Hak’ka arz edilirse, sıkıntı ibadete dönüşür, manen yükselmek için bir rampa olur. Kalp huzura erer. Üstadın tabiri ile belanın yüzüne güldüğü için, hayra dönüşür ve sonunda küçülüp gider. Hak’ka derdini arz ettiği için Rabbi ona, onunda Rabbine karşı muhabbeti artar. Zindan da dahi olsa gönlü gülistanlık olur.
Belalar şikâyet babında halka arz edince, duyanların sayısı kadar dikenleri olan bir dal gibi insanın içini manen kanatır. Hele birde işin içine haset, gıybet, kul hakkı ve yalan girerse Zakkum ağacının zehirli meyvesini yemiş gibi, ruhen dünyada cehennemi yaşar.Her an patlamaya hazır haset bombası gibi olur. Tevbe istiğfar olmazsa, neticede bir bela, bin bela kadar ağır olur.

