İstanbul’da hukuksuz gerekçe ile tekrar edilen belediye başkanlığı seçimi pazar günü gerçekleşecek.Çok farklı dedikodular ve mantık yürütmeler, ciddi kafa karıştırıyor.
Ekrem İmamoğlu’nun koltuğu gasp edilince, kişisel kanaatimi burada yazdım; iktidar, demokrasiye dönene kadar seçim boykot edilmeliydi.
Milli iradeyi gasp eden eden bir karara uymak, demokrasi dışı bir adıma meşruiyet kazandırmaktır.
Neticede karar siyasi partilerin ve her şeye rağmen seçime girmeye karar verdiler.
Seçmene bu aşamada düşen, sandığa gidip iradesini aksettirmektir…
***
Mili irade bir kez daha çalınırsa, zaten bundan sonra sandığa gitmenin siyasi partiler otoriter rejime baston bile olsalar artık anlamsız olacaktır…
Ancak bu seçim, sandığa gitmek halen bir umut.
İktidarın paniği, yapabilecekleri hilenin sınırlı olmasından ve bir kez daha kaybedecekleri korkusundan kaynaklanıyor.
‘Millet İttifakı’nı, PKK ile Kandil’de talimat alan HDP ile ‘gizli’ ittifak yapmakla suçlayan AKP iktidarı o kadar alçaldı ki, İmralı’ya sığındı.
Öcalan’ın hangi şartlarda söylediği hatta söyleyip söylemediği meçhul ifadelerle, HDP tabanını sandığa gitmemeye iknaya çalışıyorlar.
Binali Yıldırım da, Diyarbakır’a giderek ‘PeKeKe’ ve ‘Kürdistan’ diyerek destek istemişti.
AKP fazlaca sıkışmış durumda. Seçimi iptal ettirerek, kendilerini ‘’iki ucu pis değneği’’ bir ucundan tutmak zorunda bıraktılar…
Seçimi hile ile kazansalar sandığa saygısı olmayan otoriter rejimlerine dönecekler.
Seçimi ikinci kez kaybetseler karizmaları büsbütün yıkılacak.
***
Seçimin kaybedeni artık Binali Yıldırım değil AKP Genel Başkanı da olan Cumhurbaşkanı Erdoğan olacaktır.
Erdoğan, sadece kampanyayı yürütmemiş, seçimin iptali için talimatı açıktan vermiş ve İmamoğlu’na yönelik birebir polemiklere girmiştir.
Erdoğan’ın, ‘’İmamoğlu seçilse de o makama gelemez’’ demesi ve buna kendi Belediye Başkanlığı’nın elinden alınmasını örnek göstermesi, kampanyasının dip yapmasıdır.
Erdoğan, ya kendisinin başkanlığının elinden alınmasının iddia edildiğinin aksine hukuki olduğunu söylemiş ya da kendisini hukuksuz şekilde engellemeye çalışan muktedirlerin artık yerini kendilerinin aldığını itiraf etmiştir.
Hangisi olursa olsun bu bir rezalet ve yersiz güç gösterisidir. Halkın iradesinin önünü sandıkta kesmenin bedeli ağırdır ve dünya bu şekilde yıkılıp giden otoriter ‘tek adam’ rejimleri örnekleriyle doludur.


