Her tohum toprakla buluştuğu, suya kavuştuğu, hava ile selamlaştığı zaman boy atar, gelişir, haşarattan korunup toprağın derinliklerine kök saldığında, budanmış ve dalı kolu kırılmış olsa da hayatiyetini sürdürür, kendini geliştirir ve daha mükemmel meyve verecek hale gelir.
Yıllarca gönüllerde, hususiyle genç nesillerde, yerleştirilmeye çalışılan ilhad ve küfür düşüncesini, Sızıntı dergisi kendine yakışan bir üslupla kırdı. Ölmüş kalplerin ihyâsı için tedricen sinelere girdi, kimseyi rencide etmeden, kavga gürültüye sebebiyet vermeden gönüllere aktı ve nice nesillere yaratılış gayesini ve yaratan, Rabb-ül Âlemin olan Allah’ı tanıttı ve sevdirdi.
Sızıntı, her sayısında ve makalelerinde, yıllarca insanların gönüllerine akan bir hızır çeşmesi oldu.. O çeşmeden içerek sinelerini sulayan nice ölmüş gönüller hayat buldu… Yuvalar bir cennet yurdu haline geldi.. Fertler, aileler ve toplum huzur ve mutlulukla doldu.. Cemiyet; sevmenin, kardeşliğin, yardımlaşmanın, cehâletten kurtulmanın saâdetine erdi..
Sızıntı aklı, irâdeyi, şuuru, tefekkür ve muhâkemeyi esas aldı.. İlim îman, dünya âhiret, kalb kafa iftirâkını yıkıp, bunları barıştırmaktı derdi.. Onun için gönülden kâinat kitabına merdivenler kurup kapılar açtı.. Kâinatı Allah hesabına konuşturdu ve Rahmân’a giden yollar oluşturdu..
Sızıntı’da oluşan rahmet damlaları, kuruyan gönül bahçelerinin yeşermesini sağladı.. Okuyan, anlayan, dünyaya niye geldiğinin farkında olan, yangından insan kurtarma gayreti içinde bulunan mefkûre ağırlıklı bir neslin yetişmesine vesile oldu..
Beklenmedik bir anda, herşeyle beraber Sızıntıyı da hazan vurdu. Kökünü kurutmak niyetiyle nice talihsizler, Sızıntı’nın da kolunu kanadını kırdılar.. Hayır hayır, budadılar! Daha güzel meyve vermesi için.. Onun için günlerin ve mevsimlerin yer değiştirmesi gibi Sızıntı da, bir nöbet değişikliği ile yerini yerini ÇAĞLAYAN’a bıraktı.
Hazanda, vurgunda, şiddetli fırtına, kasırga ve tsunamilerde her şey savrulur, alt üst olur ama; Allah’ın izniyle ikinci baharda yine hiçbir şey olmamış gibi yeniden nevbaharlar oluşur. Bu tür hâdiseler Allah’ın kurduğu düzen, sistem içinde vardır; yazlar kışlar, geceler gündüzler hep birbirini takip eder dururlar..
Cenab-ı Hak Al-i İmran suresinde; “…İşte Biz, Allah’ın gerçek müminleri meydana çıkarması, sizden şehitler edinmesi, müminleri tertemiz yapıp kâfirleri imhâ etmesi için, zafer günlerini insanlar arasında nöbetleşe döndürür dururuz. Allah zâlimleri sevmez.” (3/140) buyurmaktadır.
İdeal müminlerin dünyasında durmak, geriye adım atmak, ye’se düşmek yoktur.. Hep hamle vardır.. Koşmak coşmak vardır.. Onların dünyasında, “…Olur ki hoşlanmadığınız bir şey sizin için hayırlı olur. Olur ki sevip arzu ettiğiniz bir şey sizin için şerli olur. Gerçeği Allah bilir, siz bilmezsiniz”(2/216) hakikatine riayet ederek, sebeplerde kusur etmeden kadere teslimiyet vardır..

