DOÇ.DR. SALİH YÜCEL
Sarhoşa
sormuşlar. Neden içiyorsun? Dertlerimi unutmak için içiyorum demiş. Fakat
sarhoşluk geçince dertlerim katlanıyor demiş. İçki sarhoşlugu olduğu gibi haset
sarhoşluğu da var.
Geçenlerde hanımefendinin biri eşimi telefonda ağlayarak
arıyor. Ehli hasedin televizyonlarında çıkan yalanı gerçek zannetmiş. Haberde
Hocaefendi’nin kaldığı bina yanmış kül olmuş. Hocaefendi ve arkadaşları yanıp
ölmüşler. Geçen hafta da Hocaefendi
Kanada’ya kaçtı diye yalanlarına bir büyük yalan daha eklediler. Her ay böyle
yalan haber yapıp bir kaç saat haset sarhoşluğu yaşıyorlar. Sonra yalancı
oldukları ortaya çıkınca dertleri katlanıyor. Bu konuda ehli haset, ehli küfrü
dahi yüz kat geride bıraktı. Evet dünyada dahi vicdanen cehennemi bir azap
çekiyorlar. Çünkü haset, en çok haside zarar verir.
Zannediyorlarki
Hocaefendi vefat ederse bu iş bitecek. Ey haset sarhoşları, Hz. Peygamber dahi
vefat edince bu dava bitmemiş. İslam davası kişilerle kaim değil ki bu dava
bitsin. Bediüzzaman vefat edince davası bitti mi? Daha da büyüdü. Allah
Hocaefendiye uzun ömürler versin. Her fani gibi Allah’ın taktir ettiği vakitte
o da ebedi aleme göçecek. Fakat Hizmeti İmaniyye ve Kur’aniyye Allah’ın inayet
ve keremi ile daha da büyüyecek. Bu yapılan zulüm ile Hizmeti İmaniyye ve
Kur’aniyye ve prensipleri Allah’ın inayet ve keremi ile gelecekte dünya da
çağlayanlar gibi olacak. Tarihte bunun onlarca misali var. İmam Azam’a
yapılmadık zulüm kalmadı. Bir rivayete göre hapishanede şehit edildi. Davası
bitti mi? Bugün alemi İslamın yarısından fazlası onun fıkhi prensipleri ile
amel ediyor. O zamanda kalemini para ile satan bazı alimlerin ise bugün adı
dahi bilinmiyor.
Gazetecilerin
‘kalemimiz namusumuzdur” diye çok önemli bir prensibi vardır. Boston Globe
gazetesinin köşe yazarı 2002 yılında, çalıştığım hastahanede benimle röportaj
yapmaya gelmişti. Akşam yemeği vakti olduğu için kendisine kantinden yemek
almak istedim. Fakat parasını bana verdirtmedi. Gazeteciliğin ahlaki
prensiplerini ciğneyemem dedi. Ehli hasedin gazetecileri bu gayri müslim
gazetecinin onda biri kadar gazeteciliğin bu ahlaki prensiplerine keşke bağlı
olsalardı. Gün gelecek bu dünyada olmasa bile ahirette yedikleri haramın, attıkları iftiraların
hesabını Allah’a verecekler. Kalemlerinden akıttıkları zift, eğer Allah
afetmezse, cehennemde kendileri için katran olacak.








