Ellerinde depremde hayatını kaybeden yakınlarının fotoğraflarını taşıyan depremzedeler, yürüyüş boyunca “Depremi unutma unutturma”, “Deprem değil ihmal öldürdü”, “Gitmiyoruz, buradayız” sloganları attı.
epremin birinci yıl dönümünde Hataylılar sessiz bir yürülüşle kayıplarını andı. Ellerinde depremde hayatını kaybeden yakınlarının fotoğraflarını taşıyan depremzedeler, yürüyüş boyunca sık sık “Depremi unutma unutturma”, “Deprem değil ihmal öldürdü”, “Gün gelecek devran dönecek sorumlular halka hesap verecek”, “Gün gelecek devran dönecek AKP halka hesap verecek”, “Gitmedik buradayız” ve “Ma rıhna nehna hon!” (Gitmiyoruz, buradayız!)” sloganlarını atarak, deprem sorumluluğu onlara tepki gösterdi.
Yürüyüş çağrısı yapan ve yürüyüşü örgütleyen İskenderun 6 Şubat İnisiyatifi’nin basın açıklamasında ise şu ifadelere yer verildi:
“6 Şubat, bir yıl önce hepimizi yasa boğan bir acıyı gösteriyor.Bundan bir yıl önce, 6 Şubat 2023’te hepimizin yüreğine kordan bir ateş düştü.Sadece biz depremi yaşayanlar değil,tüm ülke derin bir acıyla sarsıldı.Şaibeli resmi rakamlara göre İskenderun’da 3109 ,deprem bölgelerinin tamamında ise53 bin, gerçekçi rakamlara göre ise 100 binin üzerinde canımız 6 Şubat depremi ile aramızdan koparıldı.Binlerce bina yıkıldı.Başta yıkımın yaşandığı 11 kentimizde yaşayanlar olmak üzere kimimiz eşini, annesini, babasını, kimimiz çocuklarını, yakınlarını, dostlarını kaybetti.Yaşadığımız felaketi anlatmaya sözcüklerin yetmediği günler, aylar yaşadık. Haftalarca “Ben iyiyim ama” diye başlayıp gerisi boğazımızda düğümlenen cümleler kurduk. Hepimizin yüreği yandı.Bir yıldır adeta yüreğimize saplanan onlarca kara saplı bıçakla yaşıyoruz.Aradan bir yıl geçse de ne yasımız bitti. Ne acımız ne de öfkemiz dindi.Bu ülkede onlarca deprem, yıkım, felaket yaşadık. Ama hepimiz biliyoruz ki bunlar yaşanmadan yıllar önce bilim insanları, meslek odaları defalarca kez uyarıda bulundu, raporalar hazırladı.Sadece bilim insanlarının, meslek odalarının değil, devletin hazırladığı resmi raporlarda da hep aynı şeylerin altı çizildi.
6 Şubat depreminden bir buçuk yıl önce Temmuz 2021’de TBMM Araştırma Komisyonunca hazırlanan resmi raporda da tüm bunlar bir daha tekrar edildi.Tüm bunlara rağmen ülkeyi yönetenler ne yaptı? Her seferinde “duymadım, görmedim, bilmiyorum” diyerek üç maymunu oynadılar. Dolayısıyla sadece 6 Şubat depreminin değil, yaşadığımız her felaketin ağır sonuçlarına adeta davetiye çıkardılar.1999 Marmara depreminin ardından dönemin Cumhurbaşkanı Demirel “Altımız çürüktür, ama yine de bu altın üstünde yaşamaya mecburuz. Bu depremden çok şey öğrendik.” Demişti.
24 yıl sonra gerçekleşen 6 Şubat depremi ise üstümüzün yani mevcut devlet organizasyonunun altımızdan çok daha çürük olduğunu gösterdi.Japonya’da yaşandığında can kaybı üç beş kişiyi geçmeyen bir deprem biz de on binlerce vatandaşı hayatından eden, kentleri yerle bir eden bir felakete dönüşmüştür.Oysa bir yıl önce yaşadığımız yıkımın sebebi ne tek başına depremdir. Ne de binalardır.
Bu büyük yıkımın tek sorumluluğu sadece kâr hırsıyla başı dönen, yaşadığı her karışı ranta çevirmeye çalışan müteahhitlere de yıkılamaz. Çünkü asıl sorumlu bu hırsı besleyen, büyütenlerdir. Denetim yapmaktan, etkili yaptırımlar uygulamaktan, süreçleri kurallara uygun yürütmekten aciz bir hukuk sistemi inşa eden ve bu sistemi her gün yeniden yeniden üreten, hukuksuzluktan beslenen köhne düzenin sahipleridir. Doğru kuralı koysa dahi imar afları gibi garabetlerle bunu bile işlemez hale getirenlerdir.
6 Şubat depremi ile yaşadığımız yıkımın sorumlusu bırakalım olası deprem riskine karşı önlem almayı, doğal afetin göz göre göre büyük bir felakete dönüşmesine neden olacak politika ve uygulamaları hayata geçirmekten dahi geri durmayanlardır.Kısacası 6 Şubat depremi ile yaşadığımız yıkımın asıl sorumlusu insanı ve emeği değersizleştirmeyi bir varoluş şekline dönüştüren, bunu da tüm topluma dayatmaya devam edenlerdir.
