(Bu yazı birkaç haftadır önümde bekliyor, bitirmek ile bitirmemek arasında devamlı gidip, geldim… )
Hizmet mağdûr, Hizmet mazlûm…
Hem Türkiye’de, hem dünyâda ardı arkası kesilmeyen, içten ve dıştan gelen ölümcül operasyonlara mâruz…
“Düşmân” deyip geçersin, geçersinde gel gör ki dostun attığı gül çok acıtıyor.
Bunca baskı altında taş olsa tuz-buz olur, her topluluk paramparça olup, esâmesi kalmazdı.
Elhamdülillâh Hizmet bütün dinamikleri ile hâlâ ayakta…
Eksikler, yürümeyen şeyler yok mu ? Tabîki var, fakat yine de Hizmet Hareketi’nin artıları herzamanki gibi eksilerinden çok, hem de çok fazla.
Dıştan iftirâ ve yalanlar, dosttan inciten, hadsiz, bâzen dengesiz eleştiri ve beyanlar…
Ben olumlu eleştiriye değil “yok etme” kastına karşıyım.
Yazan, çizen, konuşan herkes herşeyi soruyor ve herkes herşeye cevap istiyor.
Peki, Hizmet neden sessiz kalmayı tercih ediyor ?
Makâlemde işte bu durumu biraz irdelemek istiyorum.
Elbette sessizliğin Cemaât’e ve Hocaefendi’ye bakan sebepleri var…
Yine yazan, çizen ve konuşanların şahıslarına yönelik “bilinçli suskunluk” nedenleri birkaç madde ile dile getirilebilir.
Bununla birlikte Hizmetin ilkeleri ve kitlesiyle, kişilerin durumu birbirinden ayrılarak ele alınıp, isimleri ulu orta konuşulan şahısların sessizliği ayrıca konuşulmalı…
Böylelikle sorumuza genel çerçevesiyle bir cevap bulabileceğimiz kanaatindeyim…
Kimseyi iknâ etmek için değil, duyduklarımı, gördüklerimi sizlerle paylaşmak için yazıyorum…
I ) Hizmet neden sessiz ?
Hizmet, öncelikle Müspet Hareket fikrini benimser.
Müsbet Hareket ; Kaba bir tarifle herşeye olumlu, pozitif, barışçıl yaklaşımı ifâde eder.
Hizmet, bu fikrin temel dayanakları diyebileceğimiz İslâmî, ahlâkî, hukûki ve insânî değerlere uygunluk üzere ilişkilerini düzenleyip, yönetir.
Hizmet ; İslâm, Evrensel İnsâni Değerler, Ahlâk, Nûrlar, Pırlantalar ne diyorsa o doğrultuda yönelimlere sâhiptir.
Yürünen yolda Üstad Hazretleri ile Hocaefendi’nin şahsi ağırlık ve katkıları ise aslâ yadsınamaz…
Hepimizin bildiği gerçek şu ki, Hizmet bu meş’um süreçte, insafsızca yapılan şeytâni algı operasyonlarına karşı zor bir mücâdele veriyor…
Dolayısı ile kendini, tâbilerini, kazanımlarını muhâfaza gayreti içerisinde.
Sessizliğin temel sebepleri şöyle sıralanabilir ;
a ) İnanç ve süregelen sistemin refleksi ;
Hareket kendi esasları ve sistematiği uyarınca herzamanki gibi sâkinliğini koruyarak, izzetle, gürültü yapmadan, bağırmadan, çağırmadan kendini ifâde etmeye ve korumaya çalışıyor.
b ) Yeni cephe açmak istemiyor ;
Hususen dış âlemde cephe genişletmek, yeni kavgalara girmek arzusunda değil.
c ) Musîbeti ikileştirmeme düşüncesinde ;
İçbünyede ise lüzumsuz çekişmelere tutuşup musîbeti ikileştirmemek, zararı büyütmemek derdinde…
d ) Erimeyi engellemeyi hedefliyor ;
Bir taraftan “Musîbeti ikileştirmeyelim” derken, diğer taraftan da menfiyâtın sebep olabileceği erimeyi engelleme arzusunda, iki taraflı çaba sarf ediyor.
e ) Boşa enerji sarfetmeyi yersiz görüyor ;
Üst üste gelen darbeler karşısında zaten depolamakta zorlandığı enerjisini olumlu yönde, tasarruflu kullanma düşüncesinde…
Görüştüğüm yüzlerce arkadaşım aynı fikre sahip, çoğu “cedelleşince elimize ne geçecek ?” diye sormaktan kendini alamıyor.
f ) İçinden geçtiği ağır imtihânın, sınandığının bilincinde ;
Biliyoruz ki, Hizmet Sükûtun Çığlıkları’nı içine gömerken sınanıyor, ağır bir sınavdan geçiyor…
Yedidüvel hareketi ve gönüllülerini tâkip ediyor, Hizmet bu durumun farkında.
Sorumluluk duygusu ile olur olmaz birşey yapmaktan çekiniyor.
g ) Âleme kendini arzediyor ;
Olduğu gibi görünüyor.
Fiiliyâtı ile bir sevgi, saygı, barış, diyalog hereketi olduğunu tüm cihâna göstermek istiyor.
h ) Kemâle erme isteğinde, yenileniyor ;
Birçok hizmet sâlikince mevcut olaylar “yeni” bir kemâl’e erme vesîlesi olarak görülüyor.
Aktif sabır, muhâsebe ve murâkabe ile örgülenen sıkıntılı zaman dilimi geçirilerek, fırtınadan sapasağlam çıkma yolu tercih ediliyor.
İşte bütün bunlar nedeniyle Hizmet dâima olduğu gibi, stratejisini “sükût ve sükûnet” üzerine kurmuş durumda, aktif, pozitif, yapıcı bir eğilime sâhip…
Evet, Hizmet, mevcut krizi ;
1.. Müsbet hareket,
2.. Hizmette süreklilik,
3.. Hareketlilik,
4.. Eleştirilere kulak vermek
5.. Ve varsa eski hatâlarını bir daha yapmamak üzere muhâsebe ile düzelterek “sessizce” yürütüyor.
Söyleyecek sözü olmadığından değil, bu bir tercih, Hizmet Hareketi toz kaldırmadan temizliğe devâm ediyor…
Boş durmuyor, yazılanı, çizileni, söyleneni takiple berâber, uygun zemin ve zamânı bekliyor…
Acizâne Büyüğümüz’ün de olayları bütün boyutlarıyla takip ettiği, notlarını aldığı, müdâhale için uygun zaman ve zemini beklediğini düşünüyorum…
Malum, neşteri cerahâte zamansız atarsanız, bir Şirpençe’ye Yavuz’u kurbân edersiniz…
Aslına bakarsanız Hizmet’in bunca dağdağa içerisinde gerçekten çok önemli kazanımları var.
Sürecin sevki ile daha evvel Fikir Çilesi çekmeye fırsat bulamamış sayısız insan kafa yorup, fikrî yapımıza hizmet ediyor ve cemaâti yine, yeniden hayra yönlendiriyor…
Mabeynimizde (yeterli görülmese dahi) benzerlerimize oranla çok büyük bir müsâmaha, müzâkere, muhâsebe canlılığı ve etkileşim var.
Hizmet, faâliyetleri bütün hızıyla devâm ederken, daha iyiyi yakalama adına “sessizce” ortamı dinliyor…
Dostu, düşmanı, ihtiras sahiplerini, güç düşkünlerini, şahsi emel sahibi olanları vb. birbir izliyor.
Bütün zerrelerine kadar açılıp, yayıldığı dünyâya adapte oluyor…
Acizâne her geçen gün Hizmet Hareketi’nin Demokratik Hak ve Özgürlükler’i kullanmada, demokratik dünyâda kabul gören barışçıl eylemleri plan ve uygulamada kendini daha da geliştirerek mâkul, mantıklı adımlar attığını görüyorum.
Doğru bir yönde değişiyoruz, yarınlar daha güzel olacak…
II ) Hocaefendi neden sessiz ?
Hizmet Hareketi fitrî olarak Hocaefendi’nin tarz, tavır ve tutumuna göre de şekillenmektedir.
O ise aldığı İslâmi Terbiye dâiresinde yaşamaktadır…
Hocaefendi çok nâzik, gerçekten çok mütevâzi bir insandır, sükûnet ehlidir.
Bu hâline birde engin merhamet ve hoşgörüsünü eklediğiniz zaman karşınıza hiçbir şekilde cedele girmeyen “Kâmil” bir insan portresi çıkıyor…
