Mevcut siyasi tablo yanıltmasın, Türkiye son sancılı süreçte daha yıllarca konuşacağı iki lider çıkardı: Selahattin Demirtaş ve Ekrem İmamoğlu.
Birinin içeride, diğerinin “siyaset yasağı tehdidiyle” dışarıda olması pozisyonlarını değiştirmiyor.
Genel seçimlerden sonra siyasete ara veren Demirtaş, tekrar sahalara döndü. Eşi Başak Demirtaş’ın İstanbul adaylığı konuşuluyor. DEM Parti aday gösterse de (CHP ile kimi ilçelerde anlaşıp) aday göstermese de Başak Demirtaş faktörü şimdiden seçime damgasını vurdu. Ona rağmen karar alma imkânı kalmadı.
***
Mevcut başkan ve en güçlü aday Ekrem İmamoğlu’nun ise avantajı ve dezavantajı var.
Avantajı, 5 yıldır İstanbul’u yönetmesi, 2019’da iki kere Erdoğan’ı mağlup etmesi ve yıpranmadan 2028’e yürümesi.
Dezavantajı ise bu defa yalnız olması. Daha önce açık desteğini aldığı tüm muhalefet partileri alternatif aday çıkardı, çıkarıyor. Esasen, bu dezavantaj gibi olmakla birlikte bir avantaj.
Karşısında devlet, iktidar, muhalefet birleşmişken alacağı galibiyet 2019’a göre çok daha kıymetli olacak. Tek başına şahsi zafer olarak kayda geçecek ve 2028’in açık ara en güçlü adayı olacak.
***
Ekrem İmamoğlu kaybederse Erdoğan “görece” bir taşla iki kuş vurmuş olacak; hem İstanbul’u kazanacak hem de 2028’deki rakibini ekarte etmiş olacak.
Hoş, siyasi çevreler biyolojik nedenlerle bunu beklemiyor. Açıkçası ben de beklemiyorum. Bir farkla, siyasal hesapları buna göre değerlendiriyor değilim. Erdoğan sonrası ülke dikensiz gül bahçesi olmayacak.
***
İmamoğlu kaybederse siyasi hikâyesi büyük yara alacak. Burada Kürt seçmene ve DEM Parti’nin tutumuna bir parantez açmalıyım…
28 Mayıs 2023 cumhurbaşkanlığı ikinci tur seçiminde Kemal Kılıçdaroğlu kazansaydı, ırkçı Zafer Partisi’ne içişleri dahil 3 bakanlık vermeyi vaad etmişti. Ümit Özdağ ıslak imzalı protokolü ortaya koydu ve karşı taraf yalanlamadı.
