Çözüm sürece nedeniyle İmralı’da Abdullah Öcalan ile yapılan görüşmenin tam tutanaklarını, İmralı Yüksek Güvenlikli Cezaevi Görüşme Tutanağı başlığıyla sitesinde yayımladı. TBMM, daha önce dört sayfası paylaşılan ve tartışma yaratan İmralı tutanaklarının 16 sayfasını da yayımladı. İşte üç milletvekilinin ziyaretinde Öcalan ile konuşulanlar…
Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM), daha önce dört sayfası paylaşılan ve tartışma yaratan İmralı tutanaklarının 16 sayfasını da yayımladı. AKP Genel Başkan Yardımcısı Hüseyin Yayman, DEM Parti Grup Başkanvekili Gülistan Kılıç Koçyiğit, MHP Genel Başkan Yardımcısı Feti Yıldız; 24 Kasım 2025’te Meclis Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu’nu temsilen İmralı Adası’na giderek PKK lideri Abdullah Öcalan’la görüşmüştü.
TUTANAKLARIN ÖZETİ TARTIŞMA YARATMIŞTI
Görüşmenin özet tutanakları 4 Aralık’ta yapılan Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu toplantısında okunmuştu. Tutanakların özet olarak aktarılmasına başta DEM Parti olmak üzere tüm muhalefet partileri itiraz etmiş; itirazlara rağmen Meclis Başkanı Numan Kurtulmuş, tutumunu değiştirmemişti.
TBMM, görüşmeden iki ay sonra İmralı’da yapılan görüşmenin tam tutanaklarını, İmralı Yüksek Güvenlikli Cezaevi Görüşme Tutanağı başlığıyla sitesinde yayımladı.
ÖCALAN’DAN BAHÇELİ’YE ÖVGÜ
Tutanaklarda Abdullah Öcalan’ın, Bahçeli’nin devleti en az kendisi kadar bildiğini vurguladığı, tecrübesinin çok büyük olduğunu söylediği kayda geçiyor.
Metinde, Öcalan tarafından Suriye’ye ilişkin bir uyarı yapıldığına dair ifadeler yer alıyor.
Öte yandan, iktidar temsilcilerinin daha önce dile getirdiği, SDG’ye yönelik İsrail’le bir anlaşma ya da pazarlık yapıldığı iddialarına gönderme yapılıyor. Tutanağa göre Öcalan, İsrail açısından Kürtlerin çok gerekli olduğunu, Orta Doğu’daki dengelerin bozulması ve İsrail’in bölgede hegemonya kurma hedefi doğrultusunda Kürtlere yönelik adımlar atıldığını ifade ediyor.
Metinde ayrıca, Suriye’de sivil toplum ya da yerel demokrasi olmadan bir düzen kurulması hâlinde “yeni bir Hafız Esad’ın” ortaya çıkacağına dair Öcalan’ın değerlendirmesi de yer alıyor.
Dikkat çeken bir diğer ifade ise, Abdullah Öcalan’ın Türkiye’yi artık kendi devleti olarak gördüğünü söylemesi. İmralı’da yıllardır tutuklu bulunan Öcalan’ın, PKK’nın 27 Şubat’ta silah bırakmasına giden sürecin de, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni kendi devleti olarak görmesiyle bağlantılı olduğunu ifade ettiği aktarılıyor.
ÖCALAN UMUT HAKKI İSTİYOR MU?
Tutanaklarda “Umut hakkı” konusu da metinde geniş yer buluyor. Bu kavramı daha önce Meclis çatısı altında, beklenmedik bir şekilde, Cumhur İttifakı ortağı MHP’nin Genel Başkanı Devlet Bahçeli dile getirmişti. Bahçeli’nin bu ifadeyi boşuna kullanmadığını söyleyen Öcalan, umut hakkı olmadan çalışamayacağını belirtiyor. Bu hakkın tanınması hâlinde, Suriye konusunda başarılı olunmazsa yargılanmayı ve eleştirilmeyi kabul edeceğini de ifade ediyor.
SDG’YE YÖNELİK DOĞRUDAN ÇAĞRI YOK
Tutanaklarda, umut hakkı kapsamında atılacak ölçülü adımların, Suriye konusunda gerekli adımların önünü açabileceği belirtiliyor. Bu gerekli adımların ne olduğu ise, 16 sayfalık tutanakta dolaylı biçimde yer alıyor.
İŞTE TUTANAKLARIN TAMAMINDAKİ İFADELER
T24‘ün aktardığına göre; tutanağın tam metni şöyle:
“Abdullah Öcalan;
Öncelikle Kürt sorununun bin yıllık bir sorun olduğunu, bu sorunun 3 aşamasının bulunduğunu, bu kapsamda konjonktürel sürecin dikkate alınması gerektiğini,
Tarihte yapılan büyük hatayı Feti (Yıldız) Bey’in de ideolojisini de gözeterek anlatmak istediğini,
Kendisinin (Abdullah Öcalan) Ankara’da ilk gittiği derneğin Ülkü Ocağı olduğunu, siyasete orada başladığını,
Kürt sorununun devlet katından siyasi kata geçtiğini, bu ciddi sorunu şimdi siyasiler ile tartışacağını ve bunu çok önemsediğini,
Kendisinin (Abdullah Öcalan) ilk başta Sayın Cumhurbaşkanı ve Sayın Devlet Bahçeli’ye teşekkür etmek istediğini, özellikle Sayın Devlet Bahçeli’nin Cumhuriyet tarihinde ender görülen bir cesaret sergilediğini, bu kapsamda anılana şükran duyduğunu,
Tüm sözlerinin arkasında olduğunu, koşullar elverirse teorik ve pratik imkanlarının bunu gerçekleştirmeye müsait olduğunu,
Yüz yıllık Türk-Kürt ilişki sistematiğine Sayın Bahçeli (Sayın Devlet Bahçeli)’nin sözleri ile büyük katkı sağladığını,
Kendilerinin (Abdullah Öcalan ve PKK) Turgut Özal döneminden yani 1992’den bu yana sırasıyla Erdal İnönü ve Süleyman Demirel döneminde Devlet ile irtibat ve diyalog kurduklarını,
Devlet içerisindeki bir elin kendileri (Abdullah Öcalan ve PKK) ile Kürt sorununun çözülmesini istemediğini, her seferinde darbe mekanizmasının devreye girdiğini,
(Hüseyin Yayman şehit ailelerinin hassasiyeti ile geldiklerini belirtmesi üzerine) Her asker kaybının kendisi için trajedi olduğunu, asla sevinmediğini, bu gençlerin böyle ölmemesi gerektiğini,
Türkiye’de ve bölgede kesinlikle çözüme ulaşmaları ve doğru yerden kapıyı aralamayı başarmaları halinde büyük bir talih kapısının açılacağını, hem de bölgeyi yeniden belirleyeceğini,
Başaramamaları durumunda darbe mekanizmasının başta Sayın Devlet Bahçeli ve Sayın Cumhurbaşkanı’na olmak üzere işleyebileceğini, Sayın Devlet Bahçeli’nin de konuşmalarında buna değindiğini,
Mehmet Ali Birand’ın 1988’de izin almadan kendisiyle (Abdullah Öcalan) röportaj yaptığını, (Turgut) Özal’ın arayıp ‘ne yaptın Mehmet Ali, beni yaktın’ dediğini, Ankara’ya döner dönmez bütün gücüyle bu meselenin çözülmesiyle uğraşacakken Milliyet’te yayınlanan bu röportajdan 4 gün sonra suikastın yapıldığını, 17 Nisan’da Özal’ın Özel Kalem Müdürü Kaya Toperi ile bir görüşme yapacakken Özal’ın bir anda öldüğünü ve bu suikastın örtbas edildiğini, O’nun ölümünden kuşku duyduğunu, başarılamaması durumunda, sadece Sayın Devlet Bahçeli’ye değil, bütün MHP’ye yükleneceklerini, Erdoğan’a (Sayın Cumhurbaşkanı) nasıl yüklendiklerini bildiğini,
Muhataplarının, kendisinin (Abdullah Öcalan) nasıl bir günah keçisi haline getirildiğinin farkında olduklarını, kendisine yapılan saldırıların barışa ve kardeşlik hukukuna karşı saldırılar olduğunu, bazılarının etki ajanı olduklarını ve bunları bilinçli yaptıklarını,
Sayın Devlet Bahçeli’nin ‘bu sorun çözülmezse Anadolu’dan da Türklükten de geriye bir şey kalmaz’ dediğini,
Mustafa Kemal (ATATÜRK)’in Çanakkale’de büyük bir savaş verdiğini, Anzaklara ‘sizin şehitleriniz bizim de şehitlerimiz’ dediğini, şehit ailelerinin kendisini (Abdullah Öcalan) de böyle tanımlamalarını istediğini, kendisinin (Abdullah Öcalan) de şehit ailelerine saygıyla baktığını ve acılarının ne kadar büyük olduğunu bildiğini,
Geçmiş dönemde JİTEM Başkanı’na ‘bu sorunu siz bu hale getirip benim kucağıma attınız, bütün günah benim değil’ dediğini, 4 kuvvet komutanının olumlu sonuç çıkmazsa kendisinin idamının onaylanacağını ifade ettiklerini, kendisinin (Abdullah Öcalan) ‘benim için demokratik çözümden başka bir çözüm mümkün değil’ dediğini,
Amerika ve Binyamin Netanyahu’nun yeni anlaşmalar sistematiğine İbrahim Anlaşmaları denildiğini, böyle bir projenin devrede olduğunu, İran’ın Şii projesi bulunduğunu, şu an biraz geri çekildiğini ama iddialarının devam ettiğini,
Çözüm süreci her ne kadar gergin de olsa büyük bir sınavla karşı karşıya da olsa en azından gelinen noktada ‘sadece iyi niyet açısından değil önümüzdeki 100 yılı değil 1000 yılı şekillendiren bir kapıyı aralayacaklarını, 1000 yıllık, 100 yıllık ve anlık Kardeşlik/çözüm kapısı aralayacaklarını,
Medyadaki akıl almaz söylemlere rağmen Türkiye’nin böyle bir meselesi olduğunu ve ertelenemeyecek bir durumda olduğunu, kendilerinin de kesin çözüm istediğini,
Sayın (Devlet) Bahçeli’nin uzattığı bu ele, Sayın Cumhurbaşkanı’nın da Malazgirt’te iç cephenin güçlendirilmesine yönelik bir konuşmasının olduğunu, ona binaen Sayın (Devlet) Bahçeli’nin katkı olarak ‘el uzatıyorum’ dediğini, ancak örgütün Kandil’de değişik sesler çıkardığını, hatta eylem gerçekleştirdiğini, TUSAŞ eylemine çok üzüldüğünü,
Sayın (Devlet) Bahçeli’nin kendisinin ‘Eğer imkanlar tanınırsa ben devlete hizmet etmeye hazırım’ sözünü hatırlatıp, ‘buyurun’ demesi, hatta gerekirse umut hakkı da dahil olmak üzere DEM Parti grup toplantısında konuşmasını istemesinin’ tarihi olduğunu,
Sözünün arkasında olduğunu, koşullar elverirse teorik ve pratik imkanlarının bunu gerçekleştirmeye müsait olduğunu,
Örgütte Türklerin de yer aldığını, başını da Duran Kalkan diye Türk bir örgüt mensubunun çektiğini, örgütte böyle bir Türk kökenli grubun her zaman bulunduğunu, baştan beri böyle bir geleneğin olduğunu, düşüncesi Kandil’e ulaştığında, tek taraflı Ateşkes yapıp, buna bağlı kaldıklarını,
27 Şubat Bildirisine yöneldiğini, bunu hatırlatması gerektiğini, özellikle belirtmek istediğini, her cümlenin bir programatik özelliğinin bulunduğunu, her cümlenin bir program olduğunu, (Bunun üzerine Feti Yıldız tarafından ‘farkındayız’ şeklinde cevap verilmiştir.)
Yapmış olduğu çağrısında Kürt sorununun nasıl çözülebileceğini anlattığını, Kandil’in bu bildiriye harfiyen de uyduğunu ve (PKK) kendisini feshettiğini, bunun ardından Bese (Hülya Oran)’nin liderliğinde silah yakma eyleminin gerçekleştiğini, bu kapsamda anılanın sorumluluk gösterdiğini, bunun gerçekleşmesi ile kendisince (Abdullah Öcalan) gerekenlerin yüzde 70’nin yapıldığını, bu gelişme ardından Sabri (Ok) liderliğinde Türkiye’deki örgüt mensuplarının Türkiye’den çekildiklerini,
Süreçte geçen bir yılı başarılı gördüğünü, bu dönemde hiçbir şehit verilmediğini ve çatışma çıkmadığını ayrıca böylelikle büyük bir politik açılımın sağlandığını, bu kapsamda kamuoyunda olan desteğin arttığını, İlerleyen süreçte kamuoyunun aklında olan bazı soru işaretlerinin de giderileceğini düşündüğünü,
Bahçeli (Sayın Devlet Bahçeli)’nin de söylediği gibi kendisi (Abdullah Öcalan) için iletişim kanallarının açılması gerektiğini,
Geçmişte S. Demirel’in Mardin’de ‘Kürt realitesini tanıyorum’ dediğini, ayrıca bu dönemde kendisinin (Abdullah Öcalan) yanına Halep’e Ahmet TÜRK ve Sırrı Sakık’ı gönderdiğini, onlara ‘biz Kürt kimliğini tanıyalım, siz de silahı bırakın’ dediğini, o zaman bu fırsatı kaçırdığını ancak S. Demirel’in bu sorunu çözmek için çok çalıştığını,
1997’de (Necmettin) Erbakan’ın da bir girişimi olduğunu, Hafız ESAD ve Abdulhalim Haddam’ın kendisini (Abdullah Öcalan) çağırdığını ve 3 adet mektup gösterdiğini, arkasından 28 Şubat’ın gerçekleştiğini, mektupların 5 senelik muafiyet, siyasi haklardan yoksunluk gibi konuların bir özeti olduğunu ama fırsat tanınmadığını,
Milli Güvenlik Kurulu’nun Sabri (Ok)’lerle ilişkiye geçtiğini ve 1997’de ismine ‘toplumla ilişkiler’ denildiğini ama sonrasında tıkandığını ve dışarıdan bir müdahale olduğunu düşündüğünü,
Kilis’te Kara Kuvvetleri Komutanı Atilla Ateş’in “çıkmazsa 2 gün içerisinde Suriye’yi işgal edeceğiz’ demecini verdiğini, MOSSAD üzerinden olduğunu çok iyi bildiği yoğun bir iletişim olduğunu, Arafat’ı içine çektikleri yol gibi ‘ya Stockholm ya Kuzey Irak, başka türlü bu dünyada ayak basacak yer senin için bitti’ dediklerini, bunu boşa çıkarmak için Kuzey Irak’ta beklerken şaşırtıcı bir biçimde Atina’dan çıktığını, orada Stavrakis adlı Yunanlı İstihbarat Genel Sorumlusunun ‘Oslo dışında sen buradan çıkamazsın, hiçbir yere hatta kendi ülkene bile gidişine imkan tanımayacağız’ dediğini, kendisinin (Abdullah Öcalan) hayretler içerisinde kaldığını, hiç hesapta olmayan bir şekilde Moskova’ya gittiğini, Jirinovski (Vladimir) adında bir Yahudi’nin kendisini karşıladığını, ‘seni bir evde saklayabiliriz bunun dışında hiç bir imkan yok’ dediklerini, kendisinin (Abdullah Öcalan) de ‘bunlar resmi parti beni Moskova’da nasıl gizleyecekler’ dediğini ve aklının almadığını, sonrasında hikayenin ‘senin dünya üzerinde MOSSAD dışında sığınacak bir yerin yok’ şeklinde mesaj verildiğini,
Duşanbe’ye kadar götürüldüğünü ve soğuk havada 3-4 saat bekletildiğini, Sosyalist-Komünist Moskova’nın bu hale nasıl geldiğinin akıl alır gibi olmadığını, ardından Roma’ya gittiğini, bu kez de ‘CIA ve MOSSAD kuş uçurtmuyor’ dediklerini, tekrar Atina’yı denediklerini ve bu kez de Minsk’te havaalanında ‘vatansız olarak kalabilirsin’ dediklerini, bu kadar aşağılık hareket mi olacağını, sonrasında Nairobi’ye götürüldüğünü ve orada hikâyenin tamamen onların kontrolünden çıktığını, kendisine İngiliz ajanı olduğunu düşündüğü elçinin bir tabanca verdiğini, tek korumasının o olacağını ve yanında olmasını söylediklerini, daha sonra JİTEM’in kendisine (Abdullah Öcalan) ‘o silahı kullansaydın seni kesinlikle orada öldürecektik’ dediğini, bunları Bahçeli (Sayın Devlet Bahçeli)’yi yakından ilgilendirdiği için anlattığını,
Kendisinin dahil olmaması halinde 100 yıllık Türk Kürt savaşının kaçınılmaz olacağını bunun çok önemli olduğunu,
‘Kürtsüz Türk, Türksüz Kürt’ olmayacağını, Sayın (Devlet) Bahçeli’nin buna çok bağlı olduğunu, bunun Cumhuriyet ideolojisi olduğunu, pozitivizm ile bağlantılı olduğunu, Kürt’ün tasfiyesini gerektirdiğini, buna Türkmenlerin de dahil olduğunu, onun da eritildiğini, asıl ‘yaralar nasıl gelişti, isyana neler yol açtı’ onu açıklamak için anlattığını,
Dolayısı ile bu ideolojinin Türkiye’de biraz etkili olduğunu, bunu (muhataplarının) çok iyi bildiklerini, her türlü isyanın nedenin de bu olduğunu,
Şeyh SAİD isyanına gelindiğinde, Kurtuluş Savaşı ideolojisinin İslami ümmet anlayışı ile sağlandığını, daha sonra bu anlayıştan ayrılınca bunun tepki doğurduğunu, o tepkinin de isyana yol açtığını, (Feti Yıldız ‘Hepsine isyan denildiğini ama isyan olmadığını,’ ifade etmiştir. Birçoğunun tedhiş hareketi olduğunu belirtmiştir.)
Kürt isyanlarının adının Kürtlük isyanı olduğunu, kendisininkinin de aslında bir isyan olduğunu, her ne kadar ‘Modern kurtuluş savaşı, gerilla demiş olsalar da bunun Kürdi isyan olmaktan öteye gidemediğini ve bunun aşılmadığını, trajik bir hal almaya başladığını, 1993’te sonuçlandırmak istediğini, Özal’ın Talabani üzerinden kendilerine mesaj gönderdiğini,
Özal’ın kendilerine ‘yaptığın her şey yanlış değil, Kürt kimliğini tanıtmada rolünü oynadın şayet silahlı mücadeleye devam edersen bütün çabalarının boşa gideceğini belirttiğini, kendisinin düşündüğünü ancak geciktiğini, onların haklı olduklarını, o zaman toy olduğunu, tarihi bir esnada Özal’ın vefat ettiğini,
Kendilerinin (Komisyon Üyelerinin) tanıklığını önemli bulduğunu, bilimsel tanık, şahit olduklarını, ‘dışarıda bilim bunu söylüyor demeleri’ gerektiği, saptırmaların çok korkunç olduğunu,
Cezaevinden gelen bir mektupta ‘Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılış sürecinin Kürt isyanlarının başlaması ile birlikte olduğu’ şeklinde anlatıldığını, Abdulhamit’in tedbir alıp Hamidiye Mektepleri kurdurduğunu, bu tedbirin çok ciddi olduğunu, Abdulhamit’in Kürt İsyanlarının Osmanlı’nın yıkılışına neden olduğunu fark ettiğini,
Sultan Abdülmecit’in Kürt Mirlikler ile dostane bir çözüm geliştirmeye çalıştığını, o dönemde Rus Çarlığı ve Fransa’nın Suriye’de bir Süryani ve Kuzey’de (Doğu Anadolu’da) bir Ermeni devleti kurmak için çalıştıklarını,
Sayın Bahçeli (Sayın Devlet Bahçeli)’nin Kudüs ve Selahattin Eyyubi çıkışlarını çok önemli gördüğünü, Selahattin Eyyubi’nin Kudüs’ü fethetmesinde Türk ve Kürt Birliğini sağlamasın çok etkili olduğunu düşündüğünü,
Ninesinin Türkmen kökenli olduğunu,
Selçuklu Sultanı Sancar’ın kendisine başkent olarak Med devletinin eski başkenti olan Hamedan’ı seçtiğini,
Bu coğrafyada ‘Türksüz Kürt, Kürtsüz Türk’ün yaşamayacağını’ anladığını,
Sultan Alparslan’ın Malazgirt’te başarılı olmasında Silvan’da bulunan Mervani Emirliği ve Ahlat’ta bulunan Kürt Emirliği ile anlaşarak onlardan destek alması olduğunu, bunu da Osman Turan’ın yazmış olduğu kitapta Okuduğunu,
Malazgirt’in Kürtlerin de yaygın olarak savaştığı bir zafer olduğunu, Anadolu’nun kapısının Türklere açıldığının söylendiğini ancak Fırat’a kadar Şanlıurfa, Malatya’ya genişlediğini ve bunun Kürtlerin nefes almasını sağladığını,
Atatürk’ün Beyazıt’taki aşiret beyine ‘eğer bu savaşta birbirimizle savaşırsak ne Kürdistan ne Türkiye kalır, ikisi de kaybeder’ dediğini, birlik dışında bir kurtuluş yolu olmadığını, sonrasında savaşın kazanıldığını ve Kürt katkısının göz ardı edilemeyeceğini,
Geçtiğimiz günlerde Erbil’de bir kongre ile Almanya’da Yahudi-Kürt Kongresi yapıldığını, bunların çok önemli olduğunu, muhataplarının bundan haberleri olup olmadığını, (F. Yıldız, bildiğini söylemiştir.)
MOSSAD’ın gücünü anlamaları için anlattığını, geçmişte içinde bulunduğu uçağın NATO’nun Avrupa’nın hiçbir kentine inmeyecek dediklerini, inanılmaz bir kontrol bulunduğunu, mühim olanın bir Türk’ün elinden kendisinin vurulmuş olması olduğunu, böylelikle örgütün onların emrine gireceğini, inanılmaz suikast ve öldürmelerin Gazze’deki gibi inanılmaz bir furyanın başlayacağını, o dönem kendini yakanların olduğunu, kıyamet koptuğunu, bugün de bunu muhataplarının anlatması gerekeceğini, bugün hala önemini koruduğunu, tarihin böyle geliştiğini, kendisinin tereddütsüz hamleler yaptığını,
Bugünü yorumlamak için bu bilgilerin bilinmesi gerektiğini bu sebeple açıkladığını,
Orta Doğu’nun kaderini (muhataplarının) değiştireceklerini, topu kendilerine atacağını,
PKK isyanının sebebini anlattığını, neden sona erdirdiğini ve büyük riskin mekaniğini açıklamak istediğini, her şeyin bildikleri gibi olmayabileceğini, kendisini yanlış anlamamalarını,
(Sayın Devlet) Bahçeli’nin Devleti en az kendisi kadar bildiğini, kendisinin de abartıyor olabileceğini ama her ihtimalin hesaba katılması gerektiğini, tecrübesinin çok büyük olduğunu,
(Süreci bozmak isteyenleri kast ettiği tertipleyicilerin çok güçlü olduklarını değerlendirilmektedir.)
Kendisinin (Abdullah Öcalan) MHP’yi çok iyi tanıdığını eğer MHP’liler Bahçeli (Sayın Devlet Bahçeli)’yi haklı görmeselerdi onun arkasında durmayacaklarını ve desteklemeyeceklerini bildiğini,
CHP’nin (Meclis Komisyonu’nda) aldığı son kararın çok dikkat çekici olduğunu ancak bunu CHP’nin dışlanması için söylemediğini,
Suriye’de şu an bir şeyler döndüğünü, kendisinin (Abdullah Öcalan) Suriye’yi çok iyi tanıdığını çünkü 20 sene orada yaşadığını,
Meclis Komisyonu üyelerinin bazı konularda kendisinden (Abdullah Öcalan) daha ileride olduklarını ancak bazı konularda kendisinin (Abdullah Öcalan) onlardan daha ileri olduklarını,
Toplum için daha önemli adımlardan bahsedeceğini, normalde PKK’nın 1993’de feshedilmesi gerektiğini düşündüğünü, Türk-Kürt ilişkisinin simbiyotik bir ilişki olduğunu, bu kapsamda Ziya GÖKALP örneğinin sebepsiz bir örnek olmadığını,
Anadolu Türklüğünün Kürtlüğe, Mezopotamya Kürtlüğünün ise Anadolu’ya bağlı olduğunu,
PKK’nın sadece silah bırakmasının değil zihinsel olarak (düşmanlığın da) sonlanması gerektiğini, iki millet arasında kardeşlik ilişkisinin bulunduğunu, aralarında isyan, savaş ve çatışmanın yaşandığını, (bunun üzerine F. Yıldız; ‘şehit haberi geldiği dönemde bile kimsenin gidip bir Kürt komşusunun camını kırmadığını, bu kadar hadiseye rağmen ortada bir Kürt Türk düşmanlığının hiçbir zaman oluşmadığını’ belirtmiştir.)
(Türklerin ve Kürtlerin) Bin yıldır iç içe yaşadıklarını, Urfa’da bulunan Karakeçili Türkmenlerinin kendisinden daha Kürt olduklarını, Germiyanoğulları’nın ise özünde Kürt iken zamanla Türkleştiklerini, bu tarihi gerçekliğin göz ardı edilmemesi gerektiğini, iki kimliğin de birbirine saygı duyması gerektiğini, birbirlerini yok etmeye çalışmaların bir tuzak olduğunu,
Reel sosyalizm düşüncesini 1995’ten beri terk ettiğini, zihin dönüşümünün sancılı bir süreç olduğunu, o sürecin bırakıldığını ve zihnen silah bırakmak gerektiğini, pratikte zaman alacağını, örgüt mensuplarını hazırlaması gerektiğini, Duran Kalkan’ın kendisinden (Abdullah Öcalan) daha çok ‘asla silah kullanmayacağız’ dediğini,
Suriye meselesinin Türkiye kadar önemli olduğunu, ESAD ailesi ile epey ilişkileri olduğunu, zaten onların yakın himaye ve desteği ile yaşadığını,
SDG’nin ABD ve İsrail desteğiyle en az 100 bin kişilik silahlı gücünün bulunduğunu ve sanılandan daha fazla yaygınlaştığını, buna diğer bölgelerin de dahil edilebileceğini, kongrenin belgelerinin kendisine gelmediğini ancak Avrupa’daki (Kürt-Yahudi Kongresi) ve Erbil’deki (6’ıncı Orta Doğu Barış ve Güvenlik Forumu) kongrenin de anlamının ‘biz burada (İmralı) çözüme giderken onlar da orada çözüme gidiyor’ olduğunu,
Ferhat Abdi Şahin’in kendisine (Abdullah Öcalan) en yakın kişilerden birisi ve kendisine bağlı olduğunu,
Erbil’deki toplantıda ve Avrupa’daki kongrenin Almanların himayesinde yapıldığını, ‘tam Kürtlerin devlet kurma aşamasına geldiklerinde en büyük engel şu anda Apo’dur’ dediklerini, kendisinin (Abdullah Öcalan) yöntem olarak önerdiğinin Demokratik Toplum olduğunu,









