15 Temmuz sonrası cezaevlerindeki ölümlere bir yenisi eklendi. Manisa Alaşehir’de esnaf olan ve cezaevinde 17 aydır tutuklu kalan Mehmet Özbir vefat etti.
Cezaevindeyken kansere yakalan Özbir’in tedavisi zamanında yapılmadığı için önce kolu kesildi. Daha sonra durumu ağırlaşınca tahliye edilmek zorunda kaldı, 41 yaşında ise hastanede vefat etti.Özbir’in tutuklanma gerekçesi ise bir i(f)tirafcının ismini vermesi ve Alaşehir Sanayici ve İşadamları Derneği (ASİAD) üyesi olması gösterilmişti.Sosyal Medya kullanıcı Fatih Yaman, ‘@anlamiyorssun’ isimli twitter hesabından Mehmet Özbir’in yaşadıklarını anlattı.
“Manisa Alaşehir esnafından olup, 17 Ay tutuklu kaldı ve kanser hastasıydı. Cezaevinde zamanında tedavisi yapılmadığı icin önce kolu kesildi, daha da ağırlaşınca tahliye edildi. 41 yaşında hayatının baharında hastanede vefat etti.”
“Sol elinin başparmağı ile işaretparmağı arasında nohut büyüklüğünde bir kitle oluşmuş. Defalarca doktor muayenesi için dilekçe yazıyor. Aylar sonra Şubat ayının sonunda doktora çıkabiliyor. Doktor hastaneye sevk ediyor.”
“1 hafta sonra emar çekiliyor ama sonuç alınmadan cezaevine geri götürülüyor. 1 hafta daha geçiyor FTR Kliniğine muayene ettiriyorlar. Emar çekildiğini söylüyor ve Emar sonucu inceleniyor ve doktor:-benmi seni ameliyat edeceğim diyerek röntgen çekilmesini istiyor.”
“Yine 1 hafta aradan sonra Emar sonucu ile muayene için yeniden Ortopedi Kliniğine götürülüyor. Emar sonucunu gören doktor ameliyat kararı veriyor. Ancak kitlenin yeri tehlikeli olduğu için ameliyat edemiyeceğini söylüyor ve
Mikro Cerrahi Dr olan bir hastahaneye SEVK ediyor.”
“Ancak sevk işlemleri bir türlü yapılmıyor. Günler geçtikçe sancıları dayanılmaz bir hal alıyor..! Kurum müdürüne defalarca dilekçe yazıyor, görüşme yapıyor ama sonuç bekleyeceksin oluyor.”
“Ağrılara dayanamadığı için kurum doktoruna çıkıyor. Önce 2×1 25 lik Diklofenak veriyor. Daha sonra 50 lik ve
En sonunda 100 lüğe çıkıyor ama mide koruyucu yazmıyorlar.Ağrılar dayanılmaz halde 3 saatte bir ağrı kesici ilaç alarak idare etmeye çalışıyor.”
“Artık hergün IZDIRAP, hergün ACI.Nisan geçiyor..! Mayıs geçiyor..! Haziran geçiyor..! Temmuz geçiyor..! Ve bir Ağustos sabahı koğuş sayımında bayılınca revire kaldırılıyor. Hala ambulans çağrılmıyor. Kendine gelince tekrar koğuşuna dönüyor ama bayılmalar sıklaşıyor.”
“Yine bir seferinde.Koğuştakiler kapıya vurarak gardiyan gardiyan diye bağırıyorlar. Gelince de, Kolu kesilebilir! Neden hastaneye götürmüyorsunuz? diye soruyorlar. Gardiyan umursamazca “beni ilgilendirmez” diyor.”








