Dünyada yaklaşık 20 binden fazla insanın ölümüne sebep olan koronavirüs salgınının cezaevlerine sıçramasından korkan tutuklu ve hükümlü yakınlarının endişeli bekleyişi sürüyor.
Cezaevinde kaç hastaya yapıldı test? İnsanlar hasta olduktan sonra hangi malzeme onları kurtarır?Memurlr maskesiz koğuşlara girip çıkıyor.Tedbirsizliği yüzünden uyarılan infaz memuru “sende çok titizsin” diye cevap veriyor mahpusa. Artık insanları serbest bırakın. @abdulhamitgul https://t.co/EZc4yunMfN
— Av.Büşra Şimşek Ünal (@SebnemceHanim) March 23, 2020
Cezaevleri koşullarında virüsün ağır sonuçlara yol açacağını belirten tutuklu yakınları, AKP tarafından hazırlanan infaz yasasında yapılacak düzenlemede siyasi tutukluların da af kapsamına alınmasını talep etti.15 Temmuz’dan sonra tutuklanan gazeteci ve yazarların kızları da sosyal medyada başlatılan “Cezaevi CenazeEviOlmasın” kampanyasına destek verdi.
EBRAR BEYZA ÖZCAN: BABAMI BİZE GERİ VERİN, ÇIK GİT DESENİZ DE O BİZİ BIRAKMAZ ZATEN’
İnfaz düzenlemesine siyasi tutukluların da dahil edilmesi isteyen gazeteci Zafer Özcan’ın kızı Ebrar Beyza Özcan sosyal medyadan yaptığı paylaşımda şunları ifade etti: “Dar mekânda burun buruna bir yaşam alanı burası. 10 kişilik koğuşa 26 kişi sığışmaya çalışıyoruz. Bizim alışveriş sepetimizde kolonyaların, ıslak mendillerin, dezenfektanların yeri yok. En vefalı dostumuz sabunlarımız. Bol bol ellerimizi yıkayıp birilerinin bizi de korumasını ve hayatlarımız hakkında karar vermesini bekliyoruz. Yine de içimiz kıpır kıpır bu aralar. Belki bizi de evlerimize hapsedecek birileri çıkar. Umutla bekliyoruz, hep yaptığımız gibi…”
Babam son mektubunda bunları yazmış. Evde kalmak birilerinin zahmet olarak gördüğü, şikâyet ettiği bir durumken babam ve babamın durumunda olan binlerce insan için rahmet. Evinizde kalabildiğiniz, kapınızı kapatıp perdelerinizi çektiğiniz, “aile” olabildiğiniz için çok şanslısınız.Hayata dair tırnaklarıyla kazıyarak elde ettiği her şeyi kaybettiğinde bile babam bizimle olduğu için şükrederdi. Tüm bu kazanımlarından geriye içinde bizim bulunduğumuz bir ev kalmıştı sadece elinde. Ne mesleği ne başarıları… Sadece bir ev. Babamdan bunu nasıl aldınız?
İçerdeyken de haftada bir kez kirli camların ardından yüzümüzü görmek, ayda bir kez bize sarılabilmek onu ayakta tutuyordu. Şimdi bu da gitti elimizden. Babamı bize geri verin, çık git deseniz de o bizi bırakmaz zaten. O evinden ayrılmaz.Babam 1 seneyi aşkın bir süredir özgürlüğünden mahrum. Şimdi de sağlığı tehdit altında. İstediğimiz tek şey evinde olması. Bu insanın evinde durması kime ne gibi bir zarar verebilir? Hayat cezaevine sığmaz!’’








