Tıpta farklı branşlarda benzer anlamları olsa da, cerrahide,vücuttan anormal bir yapı olan küçük veya büyük bir kitlenin çıkarılması için, o kitlenin içine girmeden, etraf dokuları da zedelemeden bulunan aralığa “klivaj”denilir.
Kayseri’de Tıp Fakültesinde öğretim üyesi iken, bir işim dolayısıyla arabamla Ankara’ya gitmiştim. Dönüşte, şehre girmek üzereyken çok şiddetli bir yağmur başladı. Adeta göz gözü görmüyordu. Yavaş yavaş ilerleyebiliyordum. Hemen önümde de Kayseri plakalı olmayan bir araç gidiyordu. Otomobilin şoförü, yolda birisini görünce arabadan yağmurdan dolayı inemediği için, pencereyi açıp bir şey soruyor ve hemen pencereyi kapatıp yine yavaş yavaş yoluna devam ediyordu.
Bu durum birkaç kere tekrarlanınca, bunlar herhalde bir yer soruyorlar diye düşünerek, dikkatli bir şekilde önlerine geçtim ve dörtlüleri yakarak arabamdan indim.Onlara ‘’nereyi soruyorsunuz?’’ dedim. Bir devlet kurumunun misafirhanesini soruyorlardı. Beni takip etmelerini söyledim. Akşam yeni oluyordu. Ben yine dörtlüler açık bir şekilde, onları da dikiz aynasından takip ederek yavaş yavaş ilerliyordum.
Şehre girdik, tanıdığım bir lokantanın önüne geldik, uygun bir yere park ettim ve onlara da park etmelerini söyledim. Sonra onları da lokantaya davet ettim.
Lokantadan içeri girince onlara, “Siz de herhalde benim gibi uzun yoldan geliyorsunuz.Önce burada yemek yiyelim, sonra sizi gideceğiniz yere götüreyim“ dedim. Onlar da çok memnun olduklarını söyleyerek teşekkür ettiler.
Yemekten sonra, arabalarımıza bindik.Ben önde,onlar da arkamda beni takip ettiler. Bizim evin önüne geldik, ben arabayı park ettim, onlara da park yeri gösterdim. Sonra asansörle bizim eve çıktık. Salona girip onları buyur ettikten sonra; “bizim evimiz müsait, yeteri kadar odamız da var, sizi burada misafir edelim, sabah kahvaltısını da yaptıktan sonra yolunuza devam edebilirsiniz “dedim. Çok teşekkür ettiler ve misafirhaneye gitmek için ısrar ettiler.
Misafirlerimiz beş genç insandı. Beşi de devlet memuru imiş. Ankara’ya yabancı dil imtihanına girmek için gitmişler. Çay içip tanıştıktan ve karşılıklı telefon alışverişinden sonra onları sordukları misafirhaneye götürdüm. Gittikleri şehirdeki benim tanıdığım bir arkadaşımın telefonunu da onlara verdim ve o arkadaşa benim selamlarımı söylemelerini istedim. Sonra ayrıldık.
Bir hafta sonra o şehirdeki arkadaşım beni telefonla aradı. Misafirlerimizin çok memnun olduğunu ve beşinin de kendisine teşekkür için geldiklerini söyledi. Ve bana; “artık bundan sonra bu arkadaşlarımızla düzenli görüşmek için sözleştik” dedi.
