İŞKENCE
(UMUT NİNESİNDE)
Zübeyde Hanım ağlayarak Celilelerin evine vardı, kapıyı çaldı. Sandı ki
kapı hiç açılmayacak. Saniyeler geçmiyordu. Tekrar tekrar kapıya vuruyordu. Az
sonra içerden Celile’nin sesi duyuldu: ’Geliyorum, kıracaksın kapıyı. ’Kapı
gıcırdayarak açıldı. Celile Zübeyde Hanımı karşısında öyle görünce şok oldu.
Zübeyde Hanım ağlıyordu. Durmadan nefesi kesiliyor, çenesini oynatamıyordu.
Celile: ’Ne oldu Zübeyde? Miftah Beye mi bir şey oldu?
Zübeyde Hanım konuşamıyordu. Zorlukla:
-Ayşe… Ayşe’yi götürmüşler, diyebildi.
-Nereye… Nereye götürmüşler?
-Gözaltına almışlar…
-Vah… Yavrum… vah… vahh…
-Celile Hanım, Reşat’a söyle bizi… bizi… bizi hastaneye yetiştirsin… Umut’u
götürmemişler. Yavrucak hastanede kalmış.
-Nasıl?…Tamam…Tamam ben Reşat’ı uyandırayım. Hüsnü sabah erken işe gitti.
Celile hızla içeri girdi. Az sonra Reşat’la kapıda belirdiler. Reşat sabah
erken uyandırıldığına hiç memnun olmamıştı. Yüzü asıktı. Zübeyde Hanıma baktı.
Dil ucuyla:
-Geçmiş olsun yenge…
Zübeyde Hanım Reşat’ın amcasının karısıydı…
Arabaya bindiler Reşat arabayı çalıştırdı. Zübeyde Hanım durmadan
ağlıyordu.
Reşat:
-Ne diye ağlıyorsun yenge? Az sonra yetişeceğiz işte yeğenime… Ayşe’ye
üzülme. Suçu yoksa bırakırlar. Ama ben söyleyeyim mi? Bu kadar da olmaz canım.
Devlete karşı gelmek de neyin nesi… Sen git sendikaya üye ol… Bankaya para
yatır. Kaç defa söylediler uzak durun diye. Ben de onların dershanesine gittim…
Çekilin dediler… Onlarla ilişkisi olan arkadaşlarımla irtibatı kestim. Şu kriz
de olmasa benim gibi adama iş mi yok… Bakma şimdi işsiz olduğuma… Dış güçler
kriz çıkartıyor. Devletimizin yanında olacağız.
Zübeyde Hanım cevap vermedi. Başını pencereye doğru çevirdi.
Hastaneye ulaşmışlardı. Zübeyde Hanım hızla arabadan indi. Hastaneden içeri
girdi. Umut bebeğin odasına odasına yöneldi. Umut’un kaldığı odaya girdi. Odaya
girdi. Umut bebeğin yanında bir hemşire vardı. Umut’la ilgileniyordu. Umut’un
yanına vardı. Umut’u kucağına aldı. Umut’una sarıldı. Umut ve ninesi
ağlıyorlardı.
(AYŞE İŞKENCEDE)
Ayşe’yi bir bodruma indiriyorlardı. Bodruma inen merdivenin başına gelince
Ayşe’yi bir el aşağı itti. Ayşe yüzün koyu yere düştü. Yanağından kan akmaya
başladı. Arkasından yetiştiler. Sürükleyerek bodrumun ortasına götürdüler.
Sürükleyenlerden biri:








