9 Aralık 2016 Cuma günü namazına gittim. Mescid çok temizdi ve düzenli
idi. Genç imam bir saat sürecek olan hutbesine başladı. Konu tevazu ve kibir
üzerine idi. Hatip Karun ile ilgili âyetleri okuyor ve İngilizce izah ediyordu:
“Yoldan sapanlardan biri olan Karun, Musa’nın ümmetinden olup,
onlara karşı böbürlenerek zulmetmişti. Ona hazineler dolusu öyle bir servet
vermiştik ki, o hazinelerin anahtarlarını bile güçlü kuvvetli bir bölük zor
taşırdı. Halkı ona ‘Servetine güvenip şımarma, böbürlenme! Zira Allah
böbürlenenleri sevmez! Allah’ın sana ihsan ettiği bu servetle ebedî
âhiretyurdunu mâmur etmeye gayret göster, ama dünyadan da nasibini
unutma. Allah sana ihsan ettiği gibi, sen de insanlara iyilik et. Sakın ülkede
nizamı bozmak peşinde olma! Çünkü Allah bozguncuları sevmez.’ demişti.
Karun ise, ‘Ben bu servete ilmim ve becerim sayesinde kavuştum.’ dedi.
Peki, şunu bilmiyor muydu ki, Allah, daha önce, kendisinden daha güçlü ve
serveti daha fazla olan kimseleri helâk etmişti. Ama suç işlemeyi meslek edinen
sicillilere, artık suçları hakkında soru sorulmaz. (…) Derken Biz Karun’u
da, sarayını da yerin dibine geçirdik. Ne yardımcıları, Allah’a karşı kendisine
yardım edip onu kurtarabildi, ne de kendi kendisini savunabildi.” (Kasas
Suresi, 28/76-81)
Hutbeyi huşû ile dinlerken, birisi dikkatimi bölüp benim biraz sola
doğru kaymamı istedi. Ben, tam dizlerinden problemleri olduğu için
sandalyelerde oturanların bitişiğinde bulunuyorum. Sol tarafa çekilince, boş
bıraktığım yere bir sandalye getirip yerleştirdiler. Hemen oraya resmi giyimli
birisi gelip oturdu. O da hutbeyi dikkatle dinlemeye başladı. Genç, dinç bir
görüntüsü vardı. Normalde diz problemi olmamalıydı. Bir ara dikkat ettim; ayak
ayak üstüne atmak istedi ama hemen toparlandı, oturuşunu düzeltti. İçimden
‘Herhalde bu, Müslüman olmak isteyen birisi… Namazdan sonra, cemaatin
içinde şehadet kelimesini getirecek galiba’ diye geçirdim. Biz farza
başladığımızda, o hâlâ oturuyor ve sağa-sola bakıyordu. Zaten namaza durmuş bir
hâli de yoktu. Tabiî pek bir mânâ veremedim.

