Uluslararası Dil ve Kültür Festivali’nin (IFLC)
‘Dünyanın Renkleri’ olarak tanımladığı Sevgi Okulları’nın temeli Avustralya’da
bundan 20 yıl önce atılmış. Geçen hafta da bunların ilki olan Amity Koleji’nin
20.Yaş günü kutlandı. Hemde Türkiye’den Avustralya’ya resmi göçün başlangıcının
48. yıldönümü olan Ekim ayı içerisinde.
5
Ekim 1967’de iki ülke arasında imzalanan ve Türkiye’den Avustralya’ya işçi
statüsünde ailelerin gelmesine olanak sağlayan anlaşma kapsamında ilk kafile 13
Ekim 1968’de Sydney’e geldi. Bu gelişten tam 28 yıl sonra ise Avustralya’yı ikinci
vatanı olarak kabul ederek yeni bir hayata adım atan
eğitim gönüllüleri, herkes tarafından kabul görmüş genel evrensel insani
değerler çerçevesinde ilk eğitim kurumunun temellerini attılar. 32 öğrenci ile
eğitim hayatına mütevazi bir başlangıç yapan Şule Koleji’nde, bugün Amity ismi
ile 46 farklı kültürden gelen 1800 civarında öğrenci 3 kampüste eğitim görüyor.
Bu 20 yıllık zaman içerisinde omuzlarında geleceğin nesillerini yetiştirme gibi
büyük bir sorumluluğu hisseden eğitimci kadrosunun fedakarlıklarıyla, NSW
eyaletinde başarıları ile adından sıkça söz ettiren bir okul oldu Amity Koleji.
22
Ekim Cumartesi günü 20 yıl önce ilk temelin atıldığı Prestons’daki ana kampüste
yapılan kutlamalar farklı bir anlam kazandı. Programa davet edilen konuklar
okulun 50. Yaş Günü’nde açılması için hazırlanan zaman kapsülü için
düşüncelerini yazdılar. Okul idaresinde daha önceki yıllarda görev yapmış
müdürlerinde katılımı ile ilkokul binası girişindeki yerine konulan ‘zaman
kapsülü’ 2046 yılında açılacak.
1993
yılında ‘Altın Nesil’ hayali ile yarının liderlerini yetiştirme gayreti
düşüncesinde Avustralya’ya ve tüm insanlığa faydalı nesiller yetiştirme adına
atılan adım, 1996 yılındaki temel ile gerçekleşmeye yüz tutmuştu. O gün daha
çok Türk toplumundan kayıtlar yapıldı. Zaten bunlardan da bir kısmı okulun
kurulması için çabalayanlardı. İnsanlar kendi toplumundan bu kişilerin okul
açmasını belki de merak ve endişe ile izliyorlardı. Melbourne’deki okulun
açılması aşamasında yaşandığı gibi çokta istekli olarak vermedi insanlar
evlatlarını bu yeni eğitim müesseselerine. Ama Allah’ın izni ile eğitim
gönüllülerinin bu samimi gayretleri, endişeleri boşa çıkardı. Bu yıllara
gelinceye kadar çeşitli dallarda eyalet birinciliği dahil bir çok başarıya imza
attı, Amity Koleji ve diğerleri.
Önce
haftsonu okulları ile başlayan eğitim heyecanı insanlarımızın azmi ve gayreti
ile kendi okulunu kurmaya kadar gitmiş. Okulu daha açılma izninin alınması için
yapılan müracaatlarından beri yakından tanıyanlardan biri olan o zamanın
Liverpool Belediye Meclisi Üyesi bugün ise Belediye Başkanı olan Wendy Waller,
o günlerden hatıralarını anlatırken eğitim gönüllülerinin bu iştiyakına
hayranlığını ifade etti.
20.Yıl
anma programındaki konuşmalar ve ilk günkü fotoğraflarla yapılan slayt
gösterisi adeta bir sinema şeridi gibi gözlerimizin önünden geçti. Ve adeta
bizlere ‘Elemi gitti, lezzeti kaldı’ sözünü hatırlattı. Okulun ilk temellerinin
atıldığı güne şahit olanlardan birisi de benim. Fotoğrafları izlerken o yıllara
gittim. Daha Avustralya’ya geleli 3-4 ay olmuştu. Sydney’de okulun açılması ile
ilgili heyecan Melbourne’deki eğitim gönüllülerini de sarmıştı ve okulun
açılacağı gün orada bulunmak üzere Melbourne’den yola çıktık. Aynı gün tekrar
yola çıktığımız için yorucu da olsa o gün bir tarih yazılıyordu ve biz de ona
şahitlik yapmak üzere açılışa katılmıştık. Fedakar eğitim gönüllülerinin
heyecanına ortak olduk. Şimdi ki kampüsün bulunduğu arazi ve çevresi bomboştu.
İki prefabrik sınıfta başlayan bu muhteşem atılım ile ilgili pek çok takdir
ifade eden, cesaret verici konuşmalar yapıldı.
Cumartesi
günkü programda Amity’nin ilk 20 yılını tebrik edenler arasında Bağımsız
Okullar Derneği (AIS) NSW CEO’su Dr. Geoff Newcombe, “Amity’nin çok etkili bir
yönetim kurulu, idarecileri var ve ayrıca çok yüksek kaliteli öğretmenleri
var”diyerek takdirlerini dile getirdi. Tıpkı emekli gazeteci Henry Muller’ın bu
okullar gibi başka diyarlarda hizmet veren eğitim kurumları ile ilgili yaptığı
değerlendirme gibi; Gazeteci Muller da gezdiği okullar ile ilgili yaptığı
değerlendirmede şu ifadelere yer veriyor; Bütün bu sonuçları gördükten sonra
ancak şunu söyleyebilirim; Siz çok büyük bir iş yapıyorsunuz. Bu öğrencilerin,
sizin gibi öğretmenleri olmasaydı, onlar da bu seviyede olamazlardı.
Öğretmenler olmaksızın en mükemmel sistemde bile bu tür öğrenciler yetişmez.
Sonuç olarak bu başarıyı elde ettiğiniz için size karşı büyük bir takdir
duygularımı besliyor ve size bir insan olarak bu yaptığınız iş için çok
teşekkür ediyorum. z.polat’@yepyeni.zamanaustralia.com.au
