İnfaz yasasından çok umutlu değildik. Belki hasta olanları, çocukları ve çocuklu anneleri çıkarırlar mı diye içimizden de geçmedi değil.
Çünkü dünyayı kasıp kavuran en acımasız rejimleri bile yaşatma ilkesinde birleştiren koronavirus mevzubahisti.
Ama sonuca pek de şaşırmadık doğrusu.
Çünkü zulüm asrın yezitlerinin yaşama sebebi olmuş artık. Affa medar bir tarafları kalmasın diye belki zulümde bu canhıraş halleri.
Her gecen gün mazeretsiz bir şekilde gayyaya yuvarlanan azgın ve arsız güruh belli ki bu virusden daha kararlı. Nasıl bir kindir ki insanlar eriyip tükeniyor ama haramiler diyarında vicdanlar suskun.
Kim bilir ne çok ezdi Helin‘in bakışları onları. Belki de en büyük ‘yorumu‘ sessizliği ile yaptı o kültürden yoksunların yüzüne çarparcasına.
28 yaşındaki Helin, özgürce türkü söylemek için tutuklu bulunduğu cezaevinde açlık grevine başladı.
Rejiminin ‘duyarsızlığı’ nedeniyle açlık grevi ölüm orucuna dönüştü.
Dedim ya virüsten daha kararlılar.
Helin’in, dünyanın gözü önünde ölümüne duyarsız kalanlar, kader arkadaşı İbrahim’in, zulme, baskıya karşı mum gibi eriyişine aynı hoyratlığı gösteriyorlar.
Tarihin hoyrat bir döneminden fışkırıp gelmişler adeta.
Ne kutsala saygıları var ne sanata ne de özgür düşünceye. Hülagunun orduları kadar acımasız, Yezidinkiler kadar da kan bulaşmış abdest sularına.
Zannediyorum zalimi en çok çıldırtan mazlumun yüzündeki tevekkül, masumiyetin verdiği rahatlık ve başların dik oluşudur. O baş yüceleri zulmün yüzüne gülerek yürürken gördük yüzlerce kez.
Bedenleri tutsak olsa da düşünceleri ve bakışları kuşlar kadar özgürdü.
Çünkü onlar bu yolu ve bu yolun kutlularını iyi tanıyorlardı. Yer ve Gök Sahibi ’ne mütevekkil, vakur halleri söyle fısıldıyordu adeta kameralara. karaoglanbakisi@gmail.com
ÖZGÜRÜM!
Ellerime vursalar kelepçe,
Ayaklarıma pıranga,
Hapsetseler bedenimi,
Kuşlar kadar özgürüm.
***
Gözlerimle gülerim
Düşüncelerimle hürüm,
Vicdanen rahatım,
Kuşlar kadar özgürüm.
***
Değil mi ki bu çileler
Hep senin için Allah’ım,
Artık ne gam ne keder
Kuşlar kadar özgürüm.
***
Kutlularla bir yolum,
Anlamaz o nâdânlar,
Zannederken kahroldum,
Kuşlar kadar özgürüm.
***
Bilirim ki emanetim,
Yer Gök Sahibi’ne,
Tertemiz teslimiyetle,
Kuşlar kadar özgürüm.
