Mehmet Gündem’in, Çankaya Köşk’ünden Silivri’ye uzanan öyküsü aslında çocuklarına ve torunlarına bırakabileceği en onurlu mirası. O bulunduğu her ortamda soğukkanlılığını ve gazeteciliğini korudu.
BAHADIR POLAT yazdı…
İsmini ilk duyduğumda, Zaman gazetesinde ‘Pazartesi Konuşmaları’nı hazırlıyordu. Söyleşilerini her hafta zevkle okurdum ama ilk dikkatimi çeken ismi olmuştu. Bu isim gerçek değil mi acaba diye düşündüğümü hayal meyal de olsa hatırlıyorum. Gazeteciliği tercih etmişsiniz ve soyadınız Gündem, ne isabetli bir meslek seçimi olmuş öyle! Birkaç yıl sonra yollarımız İstanbul’da Zaman gazetesinin Kalender Sokak’taki o kalender binasında çakışmıştı. Tanıştık ve kısa sürede dostluğumuz gelişti. Neredeyse 20 yıl hem iki meslektaş, hem iki dost olarak çok şey paylaştık. Ondan çok şey öğrendim. Gazeteci Mehmet Gündem hâlen Silivri’de çile doldururken, ben bu yazıda bir meslektaşımı ve bir dostumu anlatmaya çalışacağım.
Adı cemaatle anılan gazetecilerin hiçliğe mahkum edildiği böyle bir dönemde, Mehmet Gündem’i anlatmak elbette kolay değil. Çünkü Gündem salt gazetecidir. Fethullah Gülen’le söyleşi yaparken de de gazetecidir, İshak Alaton’un hayat hikâyesini kaleme alırken de gazetecidir. Tanıdığım ve bildiğim Gündem’in her dönem, şartlar ne olursa olsun, hangi ortamda, hangi kurumda çalışırsa çalışsın mesleği adına yeni hedefleri ve yeni projeleri vardır. Eminim ki, Silivri’de üç kişilik koğuşunda, tahliye olacağı günü beklerken de Gündem’in mesleki projeleri birikmeye devam ediyor. Mehmet Gündem sadece gazeteci sıfatıyla değil, insani yönüyle de benim hayatta tanıdığım en sakin, en soğukkanlı insanlardan biridir. Ne işyerinde, ne yaptığımız yolculuklarda, ne de birlikte katıldığımız organizasyonlarda, şartlar ne kadar ağır ve olumsuz olursa olsun onun sinirlendiğini, bağırıp çağırdığını gördüm. Kolay sinirlenen ve kontrolünü çabuk kaybetmeye meyilli bir karaktere sahip olduğumdan, onun bu yönüne hep hayranlık duymuşumdur. Kafamdaki soru hep şu olmuştur: Bu kadar sakin ve hayatı yavaşlatan bir gazeteci, nasıl bu kadar üretken olabiliyor?
Benim buna cevabım, karınca modelidir. Gündem, karınca modeliyle çalışan ve sürekli üreten bir gazetecidir. Süre dolduğunda onun heybesi hep doludur. Haber, söyleşi, portre, biyografi, nehir söyleşi ve kitap, bir gazetecinin meslek hayatında yapması gereken her şeyi her dönem yapmıştır. ‘Gündemdeki Altanlar’ en güzel çalışmalarından biridir mesela. Merhum Çetin Altan ile bu dönem Silivri’nin misafirleri Ahmet ve Mehmet Altan’ı bir araya getirip kaleme aldığı ‘Gündemdeki Altanlar’ kitabı, üçü de kendi alanlarının en iyisi olmayı başarmış baba oğul yazı adamlarının kendi ağızlarından hikâyesidir. İshak Alaton ile yapılan nehir söyleşilerle ortaya çıkan, Lüzumsuz Adam ve Lüzumlu Adam kitapları ise bana göre Gündem’in kalfalık dönemi eseridir.
Eserlerinden ve yaptıklarından bahsetmişken, onun 11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’e danışmanlık yaptığına ve Çankaya Köşk’ünde çalışırken yayımladığı eserlerine de değinmek gerekir elbette. Cumhurbaşkanı’na vatandaşlardan gelen mektupları kitaplaştırdığı, ‘Cumhurbaşkanım Mektubunuz Var’ isimli kitabı, alanında bir ilk olma özelliği taşıyor.
Mehmet Gündem’in Çankaya Köşk’ünden Silivri’ye uzanan öyküsü aslında çocuklarına ve torunlarına bırakabileceği en onurlu mirası. Elbet bugünler geçecek ve insanlar sadece yaptıklarıyla hatırlanacak. Gündem’in payına da parlak ve dürüst bir gazetecilik mirası düşecek. Evet, Silivri durağına kadar Mehmet Gündem çıraklık ve kalfalık eserlerini vermiştir. Onun ustalık eserleri ise Silivri’den sonra göreceğiz. Bundan hiç kuşkum yok.
Mehmet Gündem’in nasıl bir kişilik olduğunu daha iyi anlayabilmek için, onun İshak Alaton’la nehir söyleşi sürecinde yaşadığı bir anekdotu paylaşmak isabet olacaktır diye düşünüyorum. Bu olayı bizzat kendisinden dinlemiştim:
Bir gazetecinin başına gelebilecek en kötü olaylardan birini yaşamıştı Gündem. Söyleşilerin başlamasından yaklaşık üç ay sonrasıdır. Gündem ile Alaton, haftanın belirli günleri, Alarko Holding’in Ortaköy’deki merkezinde bir araya gelip, Alaton’un hayat hikayesini kayıtlara geçirmektedir. Gündem sorar, Alaton anlatır ve öyküde epey mesafe alınır. Ertesi gün yine bir Alaton randevusu vardır. Gündem, randevudan bir gün önce hem randevuya hazırlanmak, hem de güzel bir bahar günü yaşayan İstanbul’un tadını çıkarmak için Boğaz’a doğru yola çıkar. Boğaz’daki bir kafede çayını yudumlarken, arşivlerini de gözden geçirecek, yeni aldığı hard diske yedekleme yapacaktır. Boğaziçi’ne geçmeden önce bir alışveriş merkezine uğrar. Arabasını otoparkta bırakarak bir mağazaya uğrar. İşini bitirip tekrar aracına döndüğünde karşılaştığı manzara tam bir şoktur onun için. Aracının camları kırılmış ve arka koltukta bıraktığı çantası, içindeki diz üstü bilgisayarı ve diğer evraklarla birlikte çalınmıştır! Hemen güvenliğe gider, polise haber verir ancak olan olmuştur. İçinde İshak Alaton ile yaptığı üç aylık söyleşilerin kayıtları ve bant çözümleri bulunan bilgisayar elden gitmiştir. Sadece o mu! Bütün arşivi, yüzlerce ses kaydı, binlerce fotoğraf, yazılar, ikisi bitmiş, ikisi de sonuna gelmiş dört kitap, çocuklarının fotoğrafları ve aile albümü.









