ODA TV yazarı Müyesser Yıldız
işkence ve tehditlerle insanların nasıl itirafçı yapıldığını, hiçbir yasadışı
eylemle alakası olmayan insanların hayatının Emniyet’te hazır ifadelerle nasıl
bitirildiğini çarpıcı bir örnekle anlattı.
Müyesser Yıldız / Odatv.com
Yok böyle bir tanıklık
ByLock olayından sonra, “Aman gizli tanıklara,
itirafçılara da dikkat” demiştik.
darbeye teşebbüs davası.
“Cemaat abisi” diye bilinen tanık, Polis ve Cumhuriyet Savcılığındaki
ifadelerinde, “F…” mensubu olduğunu kabul etmiş, tüm yaşantısını anlatmış, bu
arada kentte kendisine bağlı bazı askerlerin de adını vermiştir.
Geçen ayki duruşmada, mahkeme heyeti yerini alır.
Nedendir bilinmez, duruşma savcısının yanında Başsavcı da duruşmaya çıkar.
Tanık huzura getirilir. Yemin ettirilir.
sanıklar hakkında ne biliyorsun?” diye sorar.
Tanık, “Tanımıyorum ben onları” cevabını
verir.
Mahkeme Başkanı, tanığın ismini verdiği 3 sanığı
sırayla ayağa kaldırır. Tanık yine, “Tanımıyorum” der.
Sonrasında şu diyaloglar yaşanır:
Başkan: Neden
soruşturma aşamasında “Tanıyorum” dedin?
Tanık: Ben
tanıdıklarımı bilgisayardan gösterdim. Sonra, “Darbe davasından içerde olanlar
var, zaten darbeci onlar. Ceza alacaklar. Onların da adını ver çıkaralım seni”
dediler. Cezaevinde çekilmiş fotoğraflarını gösterdiler. Ben de “Tanıyorum”
dedim. İsimleri de kendileri yazdı.
Başkan: Soruşturma aşamasında verdiğin ifadeyi kabul
etmiyor musun?
Tanık: Efendim, ben
örgüt üyesiyim. Beni gözaltına aldılar. Günlerce işkence yaptılar. Karımı
gözaltına alıp, yan odada bana gösterdiler. Çocuklarımı, Çocuk Esirgeme Kurumuna
verdiler. Günlerce işkenceden sonra bana, “karınla oruç bozarız” dediler.
Ne istiyorsunuz dedim. “Sana söylediklerine ilave
olarak birkaç resim göstereceğiz, bunları da tanıdığını söyleyeceksin. Tutanağı
imzalayacaksın. Önce karını, bu ifadeleri mahkeme huzurunda tekrar ettikten
sonra da seni çıkaracağız” dediler. Ben de imzalamak zorunda
kaldım. Aklımı yitirmek üzereyim, psikolojik tedavi görüyorum.
Salondakiler donar kalır! Donup kalan sadece onlar
olmaz. Malum, duruşmalar görüntülü ve sesli sistemle (SEGBİS) kaydediliyor ya,
işte bu da donmuştur. Görüntüler kaydedilmiş, ama sesler hışırtılıdır. Mahkeme
Başkanı, iyi niyetle bir hafta boyunca kaydın ses çözümlerini yaptırmaya
çalışır. Ancak sesler anlaşılamaz.
1 HAFTADA NE DEĞİŞTİ?
Duruşmanın tekrarlanması mecburiyeti hasıl olur. Ve
bir hafta sonra “Tanık” yeniden huzura alınır. Bu duruşmada da şunlar olur:
Başkan: Evet
anlat bakalım, sen bu sanıklar hakkında ne biliyorsun?
Tanık: Tanıyorum
ben onları. Evime gelir giderlerdi.
Başkan: Geçen
hafta tanımıyorum dedin.
Tanık: O zaman
kendilerine ve ailelerine acımıştım.
Başkan: Şimdi ne
değişti?
Tanık: Düşündüm
ki, herkes suçunun cezasını çeksin.
Başkan: Peki
o zaman, teşhis ettireceğim sana bu şahısları.
Avukatların da talebi üzerine teşhis edilecek 3
sanığa ilave olarak 5 kişi daha ayağa kaldırılır ve tanık bu 8 kişi arasından
3’ünü teşhis eder. Bu 3 kişi önceki duruşmada da kendisine gösterilen
kişilerdir zaten. Buna rağmen 1’i hakkında, “Benziyor” ifadesini kullanır.
Oysa, bu sanık uzun boylu, saçları önden epeyce dökük, sarışın teşhisi kolay
bir kişidir.
Her neyse, duruşmadaki diyaloglara devam edelim:
Başkan: Evet,
söyle bakalım ne biliyorsun sanık hakkında?
Tanık: Ne demişim
daha önce efendim?
Başkan: Önce
sen söyle bakalım.
Tanık, zorlanarak da olsa kendisine ezberletildiği
tahmin edilen kolluktaki ifadesinden birkaç cümleyi tekrarlar. Sıra avukatların
sorularına gelir.
Sanık avukatı, müvekkilinin “Rütbesini, tugaydaki görevini” sorar.
Tanık, “Bilmiyorum. Nereden bileyim avukat bey” karşılığını
verir. Avukat, “Örgüt abisiymişsin ya!.. Bu örgüt,
mensuplarının hele ki, asker mensuplarının her şeyini kayda alıyor” diye
tepki gösterir. Tanığın cevabı, “Ben öyle şeyleri bilmiyorum
avukat bey” olur.








