Ankara’da Ocak ayından beri kaçırıldığı ve haber alınamadığı iddia edilen 11 kişi bulunuyor. Kaçırılma anları görgü tanıkları tarafından doğrulanan bazı kişilerin aileleri, BBC Türkçe’ye konuştu.
31 Mart’ta ortadan kaybolan Turgut Çapan, 1 Nisan’da kaçırılan Önder Asan ve 9 Mayıs’ta kaçırılan Mustafa Özben, 15 Temmuz darbe girişiminin hemen ardından Kanun Hükmünde Kararname (KHK) ile kapatılan Turgut Özal Üniversitesi’nde çalışıyordu.Ankara Şentepe Mahallesi’nde kaybolan ya da kaçırılan 3 kişi hakkında da farklı tarihlerde açılan Cemaat soruşturmaları kapsamında arama kararı bulunuyordu.Önder Asan ve Mustafa Özben’in kaçırılmasına şahit olan görgü tanıklarına göre, bu iki kişi siyah bir Transporter model araçla kaçırıldı.Turgut Çapan’ın kaybolduğu bölgedeki kamera kayıtlarında ise siyah Transporter model aracın Çapan’ın hemen ardından harekete geçtiği ve onu izlediği görüldü.
Ankara Valiliği ve İçişleri Bakanlığı, konuyla ilgili sorularımıza yanıt vermedi.BBC Türkçe’nin konuştuğu diğer resmi kaynaklar bu konuda yürütülen bir araştırma olduğunu ancak elde edilen bulguların resmi bir açıklama için yeterli olmadığını söyledi. Komisyonu Başkanı ve AKP İstanbul Milletvekili Mustafa Yeneroğlu ise BBC Türkçe’ye yaptığı açıklamada, kaçırılma iddialarının takipçisi olacaklarını ancak elde edilen verilerin şimdilik yetersiz olduğunu söyledi.Mustafa Yeneroğlu, “Yakınının kaçırıldığını düşünen kişilerin önümüzdeki günlerde Meclis İnsan Hakları Komisyonu’na resmi başvuruda bulunmalarını istiyoruz” dedi.
CHP milletvekillerinden iki soru önergesi
CHP İstanbul Milletvekili Sezgin Tanrıkulu 25 Nisan’da, CHP Ankara Milletvekili Şenal Sarıhan da 29 Mayıs’ta konuya ilişkin olarak Başbakan Binali Yıldırım’ın yanıtlaması istemiyle TBMM’de soru önergeleri verdi.Ancak bu önergelere de yanıt gelmedi.
DHA‘Eşim siyah Transporter ile kaçırıldı’
BBC Türkçe’ye konuşan Fatma Asan, eşi Önder Asan’ın hakkındaki yakalama kararı nedeniyle bir süredir evinde yaşamadığını ve saklandığını anlatıyor: “Eşim, ‘OHAL bittikten sonra ifade vermeye gideceğim’ dedi. Biz de evde sürekli tedirgin olmayalım diye eşyalarını alıp evden ayrıldı. Ama kendisiyle zaman zaman görüşüyorduk. 31 Mart’ta görüştük ve Etimesgut’ta buluştuk. 1 Nisan Cumartesi tekrar buluşmak için sözleştik ama gelmedi. Pazar da gelmedi.”
Fatma Asan, eşinin bulunması için hem resmi makamlara başvurmuş, hem de kendisi araştırma yapmış:”İlk önce emniyete gidip kayıp başvurusunda bulundum ancak, ‘Eşiniz zaten aranıyor, o nedenle kayıp başvurusu yapamazsınız’ diyerek beni adliyeye yönlendirdiler. Sıhhiye’de adliyeye gittim. 1 Nisan’dan beri eşimin kayıp olduğunu, aranan biri olduğunu fakat ara ara görüştüğümüzü söyledim. Savcı soruşturma başlattı. Bu olay 3 Nisan’da oldu.
“Bir keresinde eşim arkadaşlarıyla beraber Şentepe’de büyük bir sitede kaldıklarını söylemişti. Avukatları da yanıma aldım ve Şentepe’ye gittim. Elimde eşimin fotoğrafıyla onu en son bıraktığım yerde insanlara göstermeye başladım. Bir site görevlisi eşimi tanıdı. Site kameralarından Cumartesi günü eşimin 13.48’de siteden çıktığını gördüm.”
“Sonrasında savcıdan aldığımız izinle etraftaki kameralardan, eşimin ASKİ’nin önünden bir ticari taksiye bindiğini gördük. Polisler görüntüyü büyüterek taksinin plakasını tespit etti. Taksinin sahibi buldum ve bizi olayın yaşandığı Vatan Caddesi üzerindeki Sarıtaş Sitesi önüne götürdü. Daha sonra olayı yaşayan şöför bey geldi ve tüm kaçırma anını anlattı.”
Asan, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından açılan soruşturmada dosyaya gizlilik kararı konduğu için taksi şöförünün emniyetteki ifadesine ulaşamadı.
‘Biz polisiz koçum, sen işine bak dediler’
BBC Türkçe’nin sorularını yanıtlayan ve güvenlik kaygısı nedeniyle ismini vermek istemeyen taksi şöförü, Fatma Asan’ın anlattıklarını teyit etti ve şunları söyledi:
“Araçlardan bir tanesi siyah Transporter marka araçtı, fakat diğer iki aracın modellerini hatırlamıyorum. Adamı götüren silahlı kişiler, ‘Biz polisiz koçum, sen işine bak’ dediler. Panik olduğum için kimliklerini sormak ya da plakalarına bakmak aklıma gelmedi. Daha sonra emniyete gidip 18 Nisan’da ifademi verdim.”
“Seyir halindeyken siyah transporter aracın içindeki kişi silahını gösterdi ve sağa çekmemi işaret etti. Ben sağ şeride geçtim ve seyrime devam ettim, ancak aracı önüme kırdılar. Bir araç yanımda, diğer araç da arkamdaydı. Anında 9-10 silahlı kişi indi ve şahsı 30 saniye içinde Siyah Transporter’a bindirdiler.”
Fatma Asan, ifadenin alındığını teyit etmek için tekrar Şentepe Emniyet Müdürlüğü’ne gittiğini söylüyor. Emniyette bir memurla arasında geçen diyaloğu ise şöyle anlatıyor:
“Benimle avukatım olmadan konuşmak isteyen bir polis, ‘Fatma Hanım siz TEM’i (Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü) aramışsınız, eşimi 3-4 araba çevirip silahlı 8-9 kişi aldı demişsiniz. Bu bilgiyi nereden öğrendiniz?’ diye sordu. Ben de taksiciden öğrendiğimi ve Valilik’e verdiğim dilekçemden ötürü olduğunu tahmin ederek TEM’den arandığımı söyledim. Şaşkınlıkla, ‘Valiye de mi gittiniz?’ diye sordu. ‘Fatma Hanım siz eşinizi bulmak istemiyor musunuz. Orayı burayı arayarak eşinizin hayatınızı tehlikeye atıyorsunuz’ dedi.”
Asan, 42 gün sonra eşinden haber aldı
Fatma Asan, kaçırılan eşi Önder Asan’dan ilk kez 42 gün sonra 12 Mayıs’ta polisin kayınpederini araması üzerine haber almış. Önder Asan’ın teslim olduğu bilgisi verilmiş.Emniyette Önder Asan ile görüşen ailenin avukatı Burak Çolak, yapılan ilk görüşmeyi şöyle anlatıyor:
“Gözleri bağlı bir şekilde Eymir Gölü tarafında bir yere bırakılmış. Bırakılırken de emniyet arattırılmış ve teslim olmak istediği söylettirilmiş. Kendisini kaçıran kişiler sonrasında yanından ayrılmışlar. Psikolojik yardım almak istediğini söyledi. Duvara yaslanarak ancak yürüyebiliyordu ama belirgin bir sağlık sorunu yoktu.”
Çolak, Asan’ın savcılıkta ve hakimlikte kaçırıldığına ilişkin ifadesinin olduğunu ama emniyette alınan ifadesine kaçırıldığı bilgisinin eklenmediğini söylüyor.Fatma Asan ise eşi ile önce 16 Mayıs’ta Ankara Adliyesi’nde, daha sonra da Sincan Cezaevi’nde görüşmüş:
“Kendisi de oradan çıktığına inanamıyor. Sakalları uzamış, müthiş zayıflamış ve korkmuştu. Elini tuttum ve bir anda ürkek bir şekilde elini çekti. O gün mahkemesi oldu ve ‘İnşallah tutuklu yargılanırım’ dedi. Eşim tutuksuz yargılanmak istemedi çünkü dışarda olmaktan korkuyordu.
“1,5-2 metrekare simsiyah bir odanın içerisinde elleri kelepçeli, gözleri bağlı bir şekilde kaldığını söyledi. Alındığı ilk anda başına torba geçirilmiş, gidene kadar dövülmüş. Ve o dayağın etkisiyle böbrek ağrısından ötürü yatamamış. Elleri kelepçeli ve gözleri bağlı bir şekilde tuvalete gidiyormuş, kimseyi görmemiş.










