15 Temmuz sonrası işkencelerin ana merkezlerinden biri
Antalya Emniyet Müdürlüğü’ydü. Dönemin Antalya Emniyet Müdürü Cemil Tombul
döneminde başlayan ardından Celal Uzunkaya döneminde devam eden işkencelerde
yaralama ve taciz yoğun olarak kullanıldı. Eyüp Birinci isimli tutuklu makatına
sert cisim sokulması nedeniyle kalın bağırsakları patladı ve ameliyat edildi.
Şu an tutuklu bulunan Z. G., Antalya Emniyet
Müdürlüğü’nde bulunduğu süre zarfında gördüğü işkenceleri detaylı biçimde
kaleme aldı ve savcılığa suç duyurusunda bulundu. Suç duyurusu metnini aynen
sunuyoruz:
“5 Ocak 2017 Perşembe günü Akdeniz Üniversitesi
Yakut Çarşısı yanındaki lokantada doktora öğrencisi arkadaşım ve danışman
hocamla yemek yedikten sonra çıkışta durdurulduk. Sivil giyimli iki polis
memuru kimliklerimizi istedi. Arkadaşım ve bana herhangi açıklama yapmadan
zorla araca bindirdiler. Arabanın içerisinde üzerimize baskı kurarak
telefonlarımızı aldılar. Bizi oradan Antalya KOM şubesinin doğusunda bulunan
iki katlı ek binaya götürdüler. Binaya girer girmez oradaki
polisler başıma ve sırtıma tekme ve yumruklarla vurmaya başladı. Vura vura beni
bina içerisindeki tuvaletin içerisine düşürdüler ve vurmaya devam ettiler. Bu
darp ve cebirler o kadar şiddetliydi ki, bu darplardan kurtulmak için kendimi
bina dışına atmak istedim ve kendimi binanın dışına attım.
Bu sırada dışarıdan gelen polisler, tekrardan beni
tekme ve yumrukla darp ederek karga tulumba içeri soktular. İçeriye
soktuklarında sayısı epeyce fazla olan polisler tarafından darp edilmeye davam
edildim.
O arada beni tekrardan yere yatırdılar. Kafamın
arkasına sert bir şekilde tekme ve yumruklar attılar. Ben neye uğradığımı
şaşırmış vaziyette yerde yatıyordum. Her tarafım ağrıyordu ve çok korkmuştum. Bu arada bana “Anasını s….in çocuğu, a…na k….un çocuğu” gibi
ağır küfürler ettiler.
Görevli polislerden birisi yattığım yerden elleriyle
boğazımdan sıkarak beni zorla ayağa kaldırdı ve o an nefesim gitti bayılmak
üzereydim. Daha sonra “Daha bu akıllanmadı “ deyip tuvaletin yanından bir üst
kata karga tulumba çıkardılar.
Benim için hayatımın en kötü ve en zor dakikaların
başladığı anlardı. Yukarı katta merdivenden çıkınca masa ve sandalyesi bulunan
karşıdaki odaya koydular. Odaya arkamızdan birçok sivil giyimli polis geldi.
İçeriye girer girmez beni kapının karşısındaki duvarın dibine zorla
çöktürdüler. Darpların devam etmesinden dolayı ellerimle kafamı korumaya devam
ediyordum. Orada darp etmeyen bir kısım polisler de sözlü alay ediyorlardı.
İçeri giren her polis tekme yumruk atıp çıkıyordu. Gelen darbelerden dolayı
mecalim kalmamıştı ve yere yığıldım kaldım.
Yerden kaldırıp emir kipiyle
talimat vererek köpek oturuşu pozisyonunu aldırttılar. O arada polislerin kendi
aralarında konuşmalarından isminin “Rafet“ olduğunu öğrendiğim aynı zamanda
kendisini görsem teşhis edebileceğim bir kişi jop getirdi. Beni jopla
tehdit etmeye başladı.
Ben yüzüm yerde dizlerimin üstünde oturur
pozisyondayken baş parmağımla işaret parmağım arasına jopu sokup çıkartmaya
başladı ve bana “Bu jopu 30 gün boyunca g..ne sokup sokup
çıkaracağım, seni Antalya 100. Yıl’da bulunan travestilerin arasına atacagım“ diyerek
tehditlerde bulundu.
Hayatımda onurumla ve şerefimle
yaşamaktan başka gayesi olmayan birisi olarak en zor dakikaları yaşıyordum.
Zira onurumu, şerefimi ve namusumu kaybetmek üzereydim. Bu zorluklar ve
tehditler yetmiyormuş gibi eşimle ve çocuklarımla da tehdit ettiler. “Eşini getirip aynı şeyleri yapacam gözünün önünde hem eşine
tecavüz edecem, hem de sana tecavüz edecem, g…ne jop sokacam” diyerek
tehdit etti.
Aniden yaşadığım bu şoka anlam veremiyordum. “Bunları
neden yapıyorsunuz“ diye sordum. Benim terörist olduğumu söylediler. Ben
terörist olmadığımı söylesem de tekrar tekrar yüksek sesle “terörist” diye
bağırmaya devam ettiler. “Sen bir teröristsin bulunduğun örgütün işleyiş
yapısı, görevini ve örgütten başka isimleri bize ver” dediler.
Daha sonra tanımadığım bir kişi
(ama görsem teşhis edebileceğim birisi) orada bulunan diğer görevlilere beni
soymalarını emretti. Ben “yapmayın çoluk çocuğum var günahtır“ dememe rağmen
zorla soydular. Üzerimde sadece kilotum kalmıştı ve onu da çıkartmak istediler.
Direnmem üzerine kilotumu çıkarmayı bıraktılar. O arada beni yüzüstü yere
yatırdılar. Birisi ayağıyla yüzüme bastı, başka birisi ayağımı kelebek gibi
yapıp üzerine bastı. Üçüncü poliste diğer ayağımı aynı şekilde yapıp üzerine
bastı. Dördüncü polis kolumun birisini tuttu. Beşinci polis de üzerime çıktı.
Altıncı polis de diğer kolumu tutup arkaya bükerekten bastırdı. Kolumu arkaya
doğru o kadar çok kıvırmıştı ki -zaten sağa sola dönemiyordum- artık kırıldı
zannettim. Bu arada ben acı çektiğimden dolayı avazım çıktığı kadar
bağırıyordum.
Artık dayanacak halim kalmamıştı. Israrla benden
tanımadığım insanlar hakkında iftira atmamı, isim vermemi istediler. “Herhangi
bir terör örgütüyle bağım yok” dedikçe dozajı artırdılar.









