Yapanlar yapıyordu, zihinlerde daim ‘bozacaklar’ korkusu.
Ben ve can dostlarım, O büyük Münzevi, Everest
yürekli,
Nurslu Nurlu’dan almıştık dersimizi, içmiştik Nur
çeşmesinden
ve ondandır, her sualle, belki bir vesilecik, şöyle
dillenir olmuştuk zahir:
“Bismillâh her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona
başlarız.
Bil ey nefsim! Şu mübârek kelime
İslâm nişanı olduğu gibi,
bütün mvcudâtın lisân-ı haliyle vird-i
zebânıdır.
Bismillâh ne büyük tükenmez bir kuvvet,
ne çok bitmez bir bereket olduğunu anlamak
istersen, şu temsilî hikâyeciğe bak, dinle.”
Kimbilir yüzleşsek Münker ve Nekir’le, dökülür belki
dilimizden aynı satırlar.
Bahtı kara topraklar dedim, az götürdü, uz götürdüler, lakin çuvaldız
boyunu aşamadı, allayıp pulladıkları.
Kem talihimiz diyelim, gün geldi, zemheriye boğuldu her yan,
bu o gündü, bana anlatılan kara gün.
Baharlar kışa teslim, sınanmalar vaktiydi.
Bağımsız Gazeteciliğe Destek Olun
Özgür basının yaşaması ve zulme uğrayanların sesinin duyulması için yayın hayatını sürdüren ZAMAN Avustralya'ya PATREON'dan yapacağınız destek çok kıymetli. Siz de bu sese güç katın!