Bir Karınca Hikâyesi

Bu yazı bir serzeniş ve  şeytanlaşmış bütün zâlimlere (anlarlarsa) bir hatırlatmadır…

Kara bir gecede, kara geceyi vesîle ederek, Kara Karınca’yı “unutulsun diye” kara bir deliğe attınız.

Fakat Kara Karınca karârınca, kaderince, yılmadı, bıkmadı hizmet ve gayretine devâm etti, ediyor…

İnşâAllâh durmadı durmayacak…

Kara Karınca “radinâ billâhi rabben” diyerek, kaderine, kaderde kazâya, Rabb’inin verdiğine “Rızâ” gösterebilir, gösterir çünkü bu vazîfesidir…

Öyle değil mi ? “Senden gelen hoştur bana” diyerek çıkmıştı yola…

Belki Mârifet Ehli değildir, amma yediği tokadın sebebini bilir…

Bilirde, yine de döner, Hakk Teâlâ attığı bu tokada hangi şeytanı, hangi zâlimi vesîle etti diye şööyle bir bakar ve olanı biteni (İnşâallâh) anlayıp, idrâk eder…

İdrâk ederde, şeytanlaşmış zâlimi karakaplı defterine yazar…

Eee gün olur devrân döner…

Kara Karınca onların hay-huyuna takılmayadursun, zâlimler arkasını bırakmazlar, korkuları “ya uyanırsa ?” açmazı ile köpürür durur…

Ara sıra işlerine karışmıyor, incik-boncukla, yazı-çizi ile uğraşıyor diye O’na teşekkür ederler…

Öyle ya ayaklarına dolaşmıyordur zâten, istedikleri de budur…

Aman uyanmasın !

Uyanıpta hakkını aramasın !

İyide Karınca’nında bir sâhibi var !

Yaratan, O’na üstün özellikler bahşeden, alan-veren, vâr eden !

Kelâm’ına ismini nakşeden, bir sâhibi var !

Beş paralık heriflerden hak sormaya bile tenezzül etmez ama Hakk Divânı’na varınca hakkını alır karınca !

Evet ne güzel demişler değil mi ? Hakk Divânı’na varınca hakkını alır karınca !

Karınca kararınca hayâtına devâm ederken siz dünyânızda rahat ededurun, şeytanlaşmış zâlimler !

Yalnız unutmayın !

Bugün rahat olsanız da yarın Rabb’in huzûrunda çiğnediğiniz Hukûk-u İbâdullâh ve Hukûkullâh’ın hesâbını verceksiniz !

Sâde Kara Karınca’nın değil, Karınca Ezmez Efendilerin, eş ve bebelerinin hâsılı zerre miskâl şerrinizin, hepsinin hesâbını vereceksiniz.

Evet, Karınca’nında bir sâhibi var…

@MANSURTURGUT