[TR724 HABER MERKEZİ]
Cüneyt Arat, görme engelli bir gazeteci. Türkiye onu 2 yıldır tanıyor. Cadı avı başladığında masum insanlara yapılan haksızlıklara ilk ses çıkaranlardan biriydi.
Altı aydır ev hapsinde. Ayağındaki elektronik kelepçe yüzünden camiye, alışverişe, hatta 3 ayda bir aldığı engelli maaşını bankadan çekmeye gidemiyor. Ergün Demir. 672 sayılı Kanun Hükmü’ndeki Kararname ile kamudaki görevinden ihraç edildi. Şimdi İzmir’de pazar yerlerinde seyyar satıcılıkla geçimini sağlıyor. Hakkında yöneltilen suçlama Aktif Sen üyeliği, Bankasya’dan maaş çekmek. 15 Temmuz’dan bugüne zulmün ulaşmadığı kişi kalmadı dense yeridir. 45 binden fazla insanın haksız yere tutuklandığı kıyım sürecinde muhalif her kesim hedef oldu. Akademisyenler, gazeteciler, aydınlar, siyasiler, memurlar. Hamile kadınlar, bebekli anneler, bastonlu dedeler, ihtiyar nineler ve nihayet, engelli vatandaşlarımız.
Erdoğan’a hakaret ve cemaat övgüsü suçlaması
Cüneyt Arat, iki kez gözaltına alındı. 15 Haziran ve 20 Temmuz’da. Bir gün sonra adli kontrol ve elektronik kelepçe evinin yolunu tutmak zorunda kalmış. 21 Temmuz’dan bugüne Adana Seyhan’daki evinde çıkamamış. Adana 7. Sulh Ceza Hakimliği’nin ‘silahlı örgüt üyeliği, cemaat propagandası ve cemaat üyeleri ile Fethullah Gülen’i övmek’ suçlamasıyla açtığı soruşturma onun yargılandığı tek dosya değil. Bu dosya ile birlikte ikisi örgüt üyeliği, 3 tanesi de Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan ve avukatlarınca açılmış 5 dava ile karşı karşıya kendisi. 1 Şubat’ta hakim karşısına çıkacak. “Bir görme engelliyi cezalandırmak bütün aileyi mahkum etmek gibidir” diyor. Kendisine verilen adli kontrol cezasını adeta babasının da çektiğini, aylardır başından ayrılamadığını aktarıyor.
”Dün hükümeti destekledim, bugün yanlış yaptığını söylüyorum. Kime haksızlık yapılırsa onun yanında dururum”
Neden bunlar yaşandı sorusunun cevabı Cüneyt Arat için geçen altı ayda da değişmemiş. Zulmün herkese her yere uzandığını, yüzlerce engelli kamu görevlisinin ihraç edildiğini, birçok engelli vatandaşın cezaevinde olduğunu ve ailelerin mağduriyetlerini dahi anlatmaktan çekindiği tespitini yapıyor. “Cemaat üyesi değilim, bir gazeteciyim. Fikirlerimi köşe yazılarında, Twitter’da fırsat bulduğum ortamlarda anlattım. Ama kime haksızlık yapılırsa yanında dururum.” diyen Arat’a göre hükümete kendisi gibi destek verenlerin hayal kırıklığı ve kırılma yaşadığı iki tarih var. İlki 17/25 Aralık rüşvet ve yolsuzluk soruşturması ve ortaya çıkan hakikatler. Diğeri ise 14 Aralık 2014’te Zaman ve Samanyolu televizyonundan başlayarak ülkeyi gazeteci hapishanesine çeviren süreç.

17 Aralık ve 14 Aralık kırılma tarihleri
Engelli gazeteci Arat, bu yüzden, “17/25 Aralık’a kadar hükümetin yanında durduğumu, Başbakan Tayyip Erdoğan’a verdiğim desteği herkesten iyi biliyor o camiya. Ancak 14 Aralık 2014’te gazetecileri tutuklama, gazeteleri kapatmayla başlayan süreçlerden sonra bunun karşısında oldum. Özgürlük nöbetlerinde yer aldım. Kime zulmedilirse, onun yanında durmak hakkaniyetli insanların görevidir. Ben de bunu yapıyorum.” diyor.
OHAL döneminde Adana eski Emniyet Müdürü Cengiz Zeybek’in talimatıyla 2 kez evi aranmış, ailesinin telefonları toplatılmış ve o gün bugündür teslim edilmemiş. Arat’ın okuma yazma bilmeyen ablası bile suçlanmış. Suçlama da komik. Sahte twitter hesabı üzerinden Emniyet Müdürü’nü hedef gösterme. 13 Aralık’ta ilk duruşması yapılan bu yargılamada 21 Şubatta devam edecek.
Görme engelli Avukat Özgür ve eşinin bitmeyen çilesi
Görme engelli Avukat Serhat Özgür, aylardır hapiste. Avukat Özgür’ün tutuklanması için Ahenk Hukuk Derneği üyeliği, Zaman Gazetesi abonesi olmak, Bank Asya’da hesabı olmak yetmiş. Önce Mersin Cezaevine, sonra Hatay’a gönderilmiş. Özgür’ün eşi de bedensel engelli ve cezaevi ile Adliye arasında mekik dokuyor.
Yüzde 90 görme engelli Ergün Demir’in KHK ile ihraç edildikten sonra pazarlarda çalışmak zorunda kalmasına çok üzüldüğünü aktarıyor. Demir’in ailesi zor durumda. İzmir’de bedensel engelli bir kişi Bylock kullandığı iddiasıyla gözaltına alınmış ve o haliyle 29 gün gözaltında tutulmuş. Sonra tutuklanıp cezaevine gönderilmiş. Hamile eşi doğum yapınca savcının kapısının yolunu tutmuş. “Ancak nafile. Eşinin serbest bırakılmasını isteyen hanımefendi gözyaşlarıyla evine döndü” diyor Arat. Üstelik savcı, engelli eşinin isim verip, itirafçı olmasını istemiş serbest kalması için. “İki kişinin ismini versin, serbest bırakalım eşini!”













