Bugünkü yazıma Türkiye’nin son 20 yılına damga vuran Erdoğan AKP’sinin kuruluşunu sizlere hatırlatarak başlamak istiyorum ;
Karslıoğlu’nun açıkladığı, Dilipak ve Ali Bulaç’ın teyid ettiği gerçek şuydu, AKP kurulurken Amerika, İngiltere ve İsrail şu tekliflerle geldiler ;
1- Biz sizi iktidara taşıyalım.
2- İktidarda sorun çıkaracakları opere ( bertaraf ) edelim.
3- Ve gerekli finansal destekleri sağlayalım.
İşte bunlara karşılık AKP’den istedikleri ise şunlardı :
1.İsrail’in güvenliğini artıracaksınız. Önündeki engelleri kaldıracaksınız.
2.Büyük Ortadoğu Projesi’ne yani sınırların değişmesine yardımcı olacaksınız.
3.İslam’ın yeniden yorumlanmasında bize yardımcı olacaksınız ( Nasıl bir yorum, ne bekliyorlar ? Bu maddenin içeriğini bilenlerle oturup uzun uzun konuşmak gerekli )
Evet, hangi saiklerle olduğunu bilemiyoruz fakat Erdoğan ve arkadaşları tüm bunları kabul etti ve AKP kurulup, iktidara getirildi…
Yanlış anlaşılmasın bölgedeki devletler ve büyüklerle anlaşılmasına karşı değilim ama yapılan bütün anlaşmalar Anadolu Halkları’nın ve bölgenin menfaatine uygun olmalı. Bizler bu anlaşmada koca Anadolu’nun ve bölgenin menfaatinin (büyük devletler karşısında) bir şahsın ihtiras ve menfaati için kurban edildiğini görüyoruz.
Erdoğan zaten hem kendisinden istenileni, hem de istediğini yapıyor…
Yola çıktığı bütün arkadaşlarını satıp savuran Erdoğan’ın sonraki yıllarda anlaştığı büyük devletlere de kazık atıp, atmadığı muamma. Fakat Erdoğan’ın pragmatist gidişatını izleyen herkes iki ileri bir geri, pardon iki geri bir ileri yapması sebebiyle hala onlarla beraber yürüdüğünü görecektir.
Bununla beraber ; Erdoğan siyaseten şeytan olmasına rağmen, dili sivri karnı yumuşak olan, her tarafından bağlanmış kullanışlı bir aparat. Yediği herzeler saymakla bitmez, adeta bir suç makinesi, ulusal ve uluslararası sayılamayacak kadar suça bulaşmış durumda… Silah ticaretinden tut, uyuşturucu rezaletine, oradan yürü karapara aklamaya kadar her aleme akıyor, nerede kirli ve kolay para orada Erdoğan… Sevdası para, aracı yalan dolan, işi gücü hırsızlık, yolsuzluk… Üstelik nefsi ve menfaati için herkese hertürlü zulmü yapabilecek tiynette… Ben gücün karşısında iki büklüm olan bir firavun-u zelîl diyeyim, siz ona Süfyan-ı Sani diyiverin…
Partisini kurduranlara ve büyük devletlere kazık atsa dahi bu zaaflarından ötürü kıskıvrak yakalanmış durumda, ve söylenilenleri adım adım yaptığını görüyoruz…
Evet, Türkiye son 10 yılda neredeyse 100 yıllık bir kayıp yaşadı, sistem bilinçli bir şekilde yıkıldı, yapısal değişikliklerle ülke diktatorizmaya evrildi, yaşama-yargı-yürütme üçlüsü resmen paçavraya çevrilip, Millet Meclisi kısırlastırıldı, halkın iradesi hikaye oldu, Adliye-Mülkiye-Askeriye-Emniyet bütünüyle işlevsizleştirilerek siyasetin köpeği (!?) haline getirildi, Medya neredeyse bütünüyle diktatörün dümen suyunda, herşey bir yetersiz, diplomasız muhterisin iki dudağı arasında…
Türkiye’de bütün göstergeler sıfırın altında sonsuza doğru gidiyor.
Dünyada ise bir kısım stratejistlerin yorumlarına göre Batı’nın gelecek planında yüzünü İslam dünyasından Rusya, Çin ve İran üçlüsüne çevirmiş olması, kendisine yeni hedef olarak bu üçlüyü seçmesi, İslam Dünyası’nı rahatlatacak gibi görünüyor ( Bu durum şüphesiz bizlere daha rahat hizmet etme imkanı verebilir.)
Bu arada bu üçlüye kuyruk olan Türkiye’nin ise başına neler geleceği sadece büyük bir bilinmez olarak karşımızda duruyor.
Tekrar Erdoğan’a dönelim, öyle ya da böyle, seçimle ya da seçimsiz, kaçarak ya da ülkeyi yakarak, nasıl olacağını bilemeyiz fakat Erdoğan muhakkak gidecek, dünyanın kanunu bu, evet gelen gidiyor, kimse yerinde baki kalmıyor. Erdoğan’ın yaklaşan mutlak sonu için onlarca sebep sayabilirim ama daha evvelki yazılarda ifade edildiği için burada yer işgal etmesini istemiyorum…
Herkes gibi Erdoğan da gi-de-cek !
Gel gör ki muhteris, hırsız diktatorün yıkımı ve Anadolu’nun durumu ortada, ülke yerle yeksan. Herkes her açıdan “bu zorba” sonrasında neler olacağını konuşuyor, tartışıyor…
İsterseniz biz kim gelecek ? Kim gidecek ? Tartışmalarına girmeyip “Türkiye için Erdoğan sonrasında neler yapılmalı ?” Bir nebze ona bakalım ;
Dış Politika açısından ;
Avrasyacı saçma sapan politikalarla NATO’dan uzaklaşan Türkiye, NATO ve batılı değerlere geri dönmek zorunda, değişen yeni dünya düzeni içerisinde kendisine emin bir yer edinmek istiyorsa öz değerlerini koruyarak medeni ülkelerin değerlerine entegre olmalı. Bütün Dünyayı ateşe verebilecek otokratların değil, insanı düşünüp, insanı önceleyen demokratların safında yer almalı…
Avrupa Birliği’ne girme hedefini tekrar yenilmemeli, birliğe girmese dahi Avrupa Birliği normlarını Anadolu Halkları için en makul ölçülerde realize etmek zorunda.
İç Politika açısından ;
1.. Türkiye derhal medeni, özgürlükçü, insan haklarını önceleyen, evrensel insani değerlere saygılı yepyeni bir Anayasa yapmalı…
2.. Ülkede yakılan, yıkılan herşey yeniden daha kuvvetli kurulmalı, sistemli ve bilinçli bir şekilde yokedilen devlet sistemimiz (başarılı ülkeler örneklenip, sentezlenerek) köklü değişikliklerle eksenine çekilip, düzeltilmeli.
3.. Diktatorizmaya evrilen yapı güçlü parlamenter sisteme irca edilmeli
4.. Millet Meclisi gerekli ve yeterli aktivasyonu kazanmalı5.. Yasama-Yürütme-Yargı üçlüsü yani kuvvetler ayrılığı tekrar devreye sokulmalı
6.. Adliye-Mülkiye-Askeriye-Emniyet bütünüyle siyasetin hegamonyasından kurtulmalı
7.. Medya gerçek işlevine dönmeli
8.. Hiç birşey bir daha asla diplomasız, yetersiz bir muhterisin iki dudağı arasına mahkum edilmemeli
9.. demokrasi, halkın iradesi kayıtsız şartsız hakim olmalı…
10.. Ekonomik göstergelerin düzeltilip, halkın refahının yükseltilebilmesi için işbirliği yapılabilecek herkes ve her kurumla işbirliği yapılmalı.
11.. Ülkeyi bu hale getirenlerden “Hukuk Dairesi” içerisinde muhakkak hesap sorulmalı.
Bu kalemleri daha çoğaltabilirsiniz…
Bütün bunların tekrar tesisi için ülkenin gerçekten ehil, kabiliyetli, insani ve demokrat yönü kuvvetli, vatansever idareciler ve en az yirmibeş yıla ihtiyacı var…
Peki Erdoğan ve AKP sonrasında Hizmet Hareketi’nin durumu ne olacak ? Herşey bitip, nomale dönülebilir mi ?
Yaşananlara dikkatle baktığımızda yurtiçinde Cemaat’e karşı iktidar, muhalefet ve algılarla güdümlü gruplardan müteşekkil bir birliktelik bahis mevzu olduğunu görüyoruz, çünkü Hizmet Hareketi Anadolu Halkları’na vurulan prangaları kırdı attı, eğitimle yollarını açtı, muktedirlerin yönetim ve konfor alanlarına sıradan (!?) insanların girmesine sebep oldu. Hizmete karşı bir hazımsızlık, söz ve eylem birlikteliği var.


