Ve Kalbimizdeki putları kırmak !
Rûhî-i Bağdâdî ne güzel demiş ;
Sanma ki ey hâce senden zer-ü sîm isterler,
Yevme lâ yenfaû’da kalb-i selîm isterler...
Evet, Rabb-ı Rahim’in insanlardan beklediği altın yada gümüş değil O (cc) insanların kalblerine tâlib.
Kimsenin kimseye faydası olmayan o hesap gününde insan Kalb-i Selîm’i ile kurtulabilir…
Kalb, Mânevi Kalb ;
İnsanın hayâtının zembereği maddi cesedindeki kalbidir, maddi cesette kalb ne ise, manevi cesette de gönül (dîl) anlamına gelen kalb ona denk ve muadildir.
İşte Rabbimiz’in matmah-ı nazarı “Gönül” mânâsındaki bu mânevi kalbtir.
Kalb, eskilerin ifâdesiyle “nazargâh-ı ilâhîdir” Allâh, insana insanın kalbiyle bakar.
“Allâh sizin kalblerinize bakar” fehvâsınca da, insanla muâmelesi kalbe göre cereyân eder.
Efendimiz (sav) ise bizleri şöyle îkaz eder “Allah sizin dış görünüşünüze ve mallarınıza bakmaz ama o sizin kalplerinize ve işlerinize bakar.” (Müslim)
Evet, Rabbimiz kalblerimize ve amellerimize bakıyor…
Kalblerimizi kaydırma… ;
Kur’an bizlere Sûre-i Âl-i İmrân’da “Rabbimiz kalblerimizi kaydırma…” duâsını öğretir.
“Her Âdemoğlunun kalbi, Allâh Azze ve Celle’nin parmaklarından iki parmağı arasındadır. Onu sebat ettirmek istediği zaman sebat ettirir, çevirmek istediği zaman çevirir. Kalbin misâli, çölde rüzgârın sürekli çevirip durduğu bir tüye benzer.” (Buhâri)
İşte bu sebeble Rasûl-i Ekrem (sav) Efendimiz kalb ve işlerinde istikâmet için şu duâyı çokça yapardı: “ Ey kalpleri evirip çeviren Allâhım, kalbimi dînin üzerinde sâbit kıl ”
İnsanın en büyük kerâmeti kalb ve işlerindeki, Allâh’ın arzusuna uygunluk manasında olan istikâmetidir…
Tasdik makâmı ;
Rabbimiz nazâr ettiği, elinde evirip, çevirdiği kullarının kalbine kendini “tasdik” makâmını bahsetmiştir, insan “dil ile ikrâr” etse de “kalben tasdik” etmezse Cenâb-ı Hakk’a imân etmiş sayılmaz.
Din üzerinde sâbit bir kalb, varlığı her yönüyle aşikâr olan Allâh’ı tasdîk ile onu seven, emir ve yasaklarına uygun olarak O’na (cc) kulluk eden kalbtir.
Ne âli bir makâm…
Sırr-ı Teklif ;
Bununla beraber Allâh kimseyi “icbâr” etmez insan Teklif Sırrı‘na muhataptır, Rabbine imân etmek yada etmemek teklifini irâdesi ile kabul eder, yahut etmeyebilir…
Rabbimiz her insana aynı cihâzâtı vermiş, fıtrât tarlasına koymuş, aynı şeyle muhatab tutmuştur…
İnsan irâdesi ile seçer, seçimini yaşar, seçimiyle mes’ul olur.
Herkes kendi imtihânını yaşar…
Hüdâ mı ? Hevâ mı ?
Üstâdımız Bedîüzzamân “Tulûat” isimli eserinde insan fıtratına güzel huylar ile kötü huy ve yönelimlerin Kader tarafından berâber konulduğunu ifâde ile ;
Eğer insan fıtratına “Hüdâ” ile su verilirse oradan bir şecere-i tubâ ve cennet, “Hevâ” ile su verilirse oradan bir şecere-i zakkum ve cehennem nebeân edeceğini söyler.
Bizim vazîfemiz irâdemizle bu tarladan Hüdâ‘ya âit güzellikleri çıkarmak, yeşertmek, büyütmektir…
İmân ve nifâk ;
İnsanın bütün duyguları, letâifi mânevi kalbi ile bağlıdır, O insanın vücûd ikliminin sultanıdır.
Bütün mânevi cihâzâtın mahalli olduğu gibi tabii ki imân, nifâk ve küfrün mahalli de kalbtir…
İmânın içinde yerleştiği kalbte ufak tefek hastalıklar baş gösterebilir, bunlar Tevbe ve İstiğfarla derhâl temizlenirse sıhhatlice yola devâm edilir.
Eğer emrâz-ı kalbiye tevbe ve istiğfarla derhâl tedâvi edilmezse bir kanser gibi kalbi karartmaya kaplamaya başlar, işte bu durumda nifâk kalbe oturur…
İnsan bu durumdan Allâh’ın izni ile yoğun tedâvi ve ameliyât-ı cerrâhiyelerle kurtulabilir…
Küfür ve Allâh’ın hatemi ;
Eğer günâh ve hatâlarda ısrâr edilir, arınma kurnasına girilmezse, kararma ve hastalıklar kalbi felç eder.
Kanserin bir hastanın bütün vücudunu metestazla geri dönülemez şekilde kaplaması gibi kalbte kapkara ve kaskatı kesilerek geri dönülemez bir yola girer.
İşte bu merhalede o bahtsızın kalbi harâm, günâhlar ve inançsızlıkta ısrâr neticesinde mühürlenir insan kâfirlerden yazılır.
İnsan kendi eli, kendi irâdesi ile kendisi hakkındaki fermânı imzâlar…
Küfür; kalbe vurulan mührün neticesi değil sebebidir…
Berây-ı malûmat ; Dîl ve dil
“Bir kişinin kalbi (dîl) dosdoğru olmadıkça imânı dosdoğru olmaz.
Kişinin lisânı (dil) dosdoğru olmadıkça da kalbi dosdoğru hale gelmez.”
(el-Müsned)
Yalan; Bütün kötülüklerin ve neticede küfrün giriş kapısıdır.
Hayât kalble istikâmet kazanır ;
“Dikkat edin vücudun içinde bir et parçası vardır; o düzelirse bütün vücut düzelir, o bozulursa bütün vücut bozulur. Dikkat edin, o kalptir!” (Buhâri)
Kalpler ancak Allâh’ı zikirle tatmin olur ;
O halde küfre düşmekten korkup, kalbi temizleyip, tatmîn edip, îmânla doldurmaya gayret etmeliyiz…
Kalbler ancak zikirle itminâna ererler. (S.Ra’d 28)
Hadis olarak aktarılan bir sözde şöyle buyrulur “Kalblerin cilâsı Kur’an tilâveti, Allâh’ı zikir ve ölümü hatırlamaktır.”
Üstâdımız Mesnevî’sinde “Nakşibendîler, zikir hususunda ittihaz ettikleri zikr-i hafî sayesinde kalbin fethiyle, ene ve enaniyet mikrobunu öldürmeye ve şeytanın emirberi olan nefs-i emmarenin başını kırmaya muvaffak olmuşlardır.” buyurmaktadır.
Büyüğümüz ise “İmân kalbin cânı, ibâdet onun damarlarında akıp duran kanı, tefekkür, murâkabe, muhâsebe ise onun bekâsının esaslarıdır.” demektedir.
