Efendiler Efendisi’nin (s.a.v.) huzuruna sarhoş olarak gelen bir Sahâbi’ye diğerlerinin çıkışıp azarlamalarına karşılık Efendimiz (sav) farklı, merhametkerâne bir tutumla “Kardeşinize karşı şeytana yardımcı olmayın” buyurmaktadır.
(Buhârî)
Evet, ihlâsın, uhuvvetin, muhabbetin sâhibi Efendimiz (sav)
“Kardeşinize karşı şeytana yardımcı olmayın” buyuruyor…
İnsan ve hatâ ;
İnsan hatâdan hâli değil…
Gerçekten ağır imtihan yaşıyor, zor günlerden geçiyoruz.
O halde herkes düşebilir, düşüyor, doğrulup yoluna devam etmeli ve ediyor.
Dosta yakışan dostun elinden tutmak, doğrulmasına yardımcı olmak ve yola berâber devâm etmektir.
Yolda bırakmak değil…
Düşenin kolunu, kanadını kırmak hiç değil…
Vefâ belkide en insânî duygu.
Berâber çıktık yollara ;
Ağır hatâ işleyen, imtihân geçiren hattâ günâha giren kardeşlerimizin karşısında değil yanında olmalıyız, ki şeytana yardımcı olarak, kardeşlerimizi nefisleri ve şeytana yem etmiş olmayalım, kaybetmeyelim…
Bu yollara berâber çıkmış olmanın hakkı ufka berâber varmakla verilebilir.
Kopan bütün fırtınaya rağmen birlikte, kimseyi kaybetmeden sâhil-i selâmete çıkmalıyız.
Kim bilir ? Yarın bizde düşüp yardım ihtiyacı hissedebiliriz…
Ya meded beklediklerimiz bize de bir tekme atarsa !
Nereye gider, ne yaparız ?
Ne yapmalı ?
Evet, kardeşlerimize karşı şeytana yardımcı olmamak imtihanlarını zorlaştırmamak, kendi imtihânımızı da zorlaştırmamak lâzım.
Hepimiz imtihân oluyoruz…
Teeni ile hareket edip ötekileştirmemek, uzaklaştırmamak, tam tersine sıkı sıkı sarılıp kucaklamak lâzım…
Elimizden geldiğince sınanan herkese
– arayarak
– dertleşerek,
– nasîhât ve
– yardım ederek
– zor günlerini kolaylaştırarak,
– yanlarında olduğumuzu hissettirerek yardımcı olmalıyız.
Hiç vakit fevt etmeden maddi-mânevi herşeyimizle imdâda koşmalıyız.
İnşâAllâh bu yolla hem biz kazanırız, hem de kardeşlerimize dünyevî ve uhrevî kazandırmış oluruz…
Belkide çok merhametli olan Rabbimizin rızâsı vefâdâr olanlarla berâberdir.
Merhamet eden merhamet bulur.
Ne yapmamalı ;
Vazifen olmadan tecessüs etmek, kardeşinin sürçmesini serrişte etmek, koğuculuk, onun izzet ve şerefini dişlemek olan gıybet, iki katlı cinâyet iftirâ, bütün bunları ilân ve garezle duymayana duyurma, ilâm etme dinin emri değil yasakladığı pis amellerdir.
Bütün bunlar için birkaç defâ düşünmek lâzım…
Müsbet hareketi mi ? Değil mi ?
Allah’ın rızası var mı ? Yok mu ?
Ebu’d-Derda ;
Ebu’d-Derda Hazretleri kardeşlerini çekiştiren bir topluluğu gördüğü zaman, onlara şunu söyler,
– kuyuya düşmüş kardeşinize bir ip atıp kurtarmaz mısınız ?
– Evet tabiki kurtarırız, derler
– o halde düşmüş kardeşinizi niçin kurtarmaya çalışmıyorsunuz? diye sorar.
– sen günâhkâra kızmaz mısın ? Derler.
– Günâh işleyene değil, günâha kızarım, sizde günâha düşmân olmalısınız, der…
